PlusConcertrecensie

Barbara Hannigan in het Concertgebouw, met een wonder aan het einde

Barbara Hannigan Beeld Marco Borggreve
Barbara HanniganBeeld Marco Borggreve

Barbara Hannigan, sopraan en dirigent, vierde haar vijftigste verjaardag met een concert in de NTR ZaterdagMatinee, dat net zo onvergetelijk was als de voorgaande keren dat ze in het Concertgebouw verscheen, toen ze niet haar vijftigste verjaardag vierde.

Sinds 2014, toen ze met het orkest Ludwig, in de Grote Zaal debuteerde, is het sempre crescendo gegaan met haar eigenzinnige dirigeercarrière, die ze strikt op haar eigen voorwaarden vormgeeft. In 2022 gaat ze debuteren bij het Concertgebouworkest. Nuff said, zou ik zeggen.

Helaas kon er zaterdag geen publiek bij zijn, maar de livestream, die vanaf dinsdag op de bekende platforms kan worden bekeken, bood iets wat anders verborgen zou zijn gebleven: een inkijkje in de intimiteit van het ware en liefdevolle musiceren.

Geen baton

Hannigans dirigeertechniek is uniek. Een baton heeft ze niet, maar wel twee lange blote armen, die zwierige vormen in de lucht schilderen en gelaatsuitdrukkingen die bij de musici een diep gevoelde muzische verantwoordelijkheid losmaken. En als er grote ritmische exactheid wordt vereist, zijn er de handen en de vingers, die met kleine gebaren de benodigde precisie afdwingen.

Zo motiveert ze Ludwig tot de lyriek, de expressie of desnoods het esthetische geweld dat de muziek van Aaron Copland (Music for the Theatre) en Gerald Barry (Wiener Blut) nodig heeft, of classicistische verfijning waarmee Haydns Symfonie nr. 90 zeer fraai tot leven komt.

Het speelplezier spatte van de musici af. Je kon het zien aan de uitwisseling van blikken, aan de kleine lachjes, en horen aan de muziek, die voortdurend iets extra’s leek uit te stralen en een zelden te horen randje van levenslust had.

Zoete habanera dansen

En toen, aan het slot, kwam het wonder. Hannigan dirigeerde én zong twee door Bill Elliott georkestreerde liederen van Kurt Weill, terwijl ze in Youkali ook nog sensueel een zoete habanera danste en in Lost in the Stars tot ergens in de hemel reikte. Jezus, wat was dit mooi. En vooral ook: wie kunnen dit, zo?

Inderdaad, alleen Barbara Hannigan en Ludwig.

NTR Zaterdagmatinee

Ludwig o.l.v. Barbara Hannigan, met werken van Copland, Haydn, Berry, Weill
Gehoord 8/5, livestream vanuit Concertgebouw

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden