PlusFilmrecensie

Bacurau is een dystopie, op de hielen gezeten door de realiteit

Bacurau, van regiseurs Kleber Mendonça Filho en Juliano Dornelles, is een felle aanklacht tegen de huidige politieke situatie in Brazilië en tegelijk een reflectie op de historie van het land, getekend door kolonisatie.

Bacurau

Slingerend tussen uit een truck gevallen doodskisten rijdt ­Teresa naar haar geboortedorp ­Bacurau. Ze is er voor de begrafenis van haar oma, maar de ­documentaireachtige stijl waarmee de processie in beeld wordt gebracht maakt al snel plaats voor een wilde mix van genres. Bacurau is een western met een vleugje sciencefiction, een horrorfilm, een dystopie, op de hielen gezeten door de realiteit.

Eerst wordt de toegang tot de rivier afgesneden, dan komt de telefoonontvangst stil te liggen. Niet veel later blijkt Bacurau van de kaart te zijn verdwenen. De aanzwellende dreiging wordt met precisie gedoseerd door Kleber Mendonça Filho en zijn coregisseur, de artdirector van zijn voorgaande films Neighbouring Sounds en Aquarius, Juliano Dornelles.

Bacurau is een plek waar de huidige president Jair Bolsonaro de kriebels van zou krijgen. Transpersonen bewaken er de poort en de kerk wordt als opslagplaats gebruikt. In plaats van hosties krijgen de dorps­bewoners geheimzinnige pilletjes op de tong gelegd.

Zo nu en dan komt de populistische burgemeester Tony jr. langs in het dorp. Hij probeert de bewoners in te palmen met goedkope praatjes en bedorven voedsel, waarop zij antwoorden met dichte deuren.

Bacurau is een felle aanklacht tegen de huidige politieke situatie in Brazilië en tegelijk is de film een reflectie op de historie van het land, getekend door kolonisatie.

In de bloederige slotakte klinken de woorden door die de Braziliaanse regisseur Glauber Rocha in 1965 schreef in zijn manifest De esthetiek van de honger: ‘Alleen wanneer hij wordt geconfronteerd met ­geweld ziet de kolonist, in horror, de kracht van de cultuur die hij uitbuit.’

De trots van Bacurau is het museum. Want de bewoners ­beseffen dat het de wortels naar het verleden zijn die hen met ­elkaar verbindt. En ja, soms wordt er ruzie gemaakt, of steekt iemand een dronken ­tirade af, maar wanneer het erop aankomt sluiten ze de gelederen met onverzettelijkheid en totale gelijkwaardigheid. 

Bacurau

Regie Kleber Mendonça Filho en Juliano Dornelles
Met Sonia Braga, Udo Kier, Barbara Colen
Te zien in Cinecenter, Eye, Filmhallen, Kriterion, Rialto, The Movies

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden