PlusAlbumrecensie

Ayron Jones’ rockt ouderwets aanstekelijk

null Beeld

Zwarte rock, dan denk je toch al snel aan acts als Living Colour en Lenny Kravitz. Maar van de groep Living Colour hebben we al jaren niets meer gehoord en Kravitz is ook niet heel erg actief meer.

Mooi moment voor de zwarte rocker Ayron Jones om in het gat te springen? Child of the State is niet zijn eerste album, maar de plaat klinkt wel of het de Amerikaanse zanger en gitarist nu meer dan ooit menens is.

De dertiger is een beetje het ruige broertje van Lenny Kravitz. De soul die bij Kravitz een wezenlijk onderdeel van de muziek is, komt er bij Jones bekaaid af. Hij zit veel meer in de hoek van de blues- en hardrock. Hier en daar klinkt ook een flard grunge, maar dat zit er in natuurlijk als je bent opgegroeid in Seattle. Behoorlijk ouderwets allemaal, ja, maar de energie waarmee hij zijn muziek brengt, is aanstekelijk.

Hier en daar gaat wel iets mis, zeker als Jones halverwege de plaat gas terugneemt en zich aan wat rockballads waagt. Die violen in Spinning Circles zijn ronduit kitscherig. Veel beter is hij als hij meedogenloos jakkert op zijn gitaar en lekker schreeuwzingt. Dit zou live wel eens heel goed kunnen zijn.

Rock

Ayron Jones
Child of the State
(Big Machine)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden