Plus Film

Au bout des doigts: fors gebrek aan originaliteit

In de jaren tachtig en negentig maakten Hollywood­studio’s een groot aantal Amerikaanse herverfilmingen van Franse komedies die in Europa succesvol waren. Sinds de opkomst van producent en regisseur Luc Besson gaan Franse filmmakers op hun beurt met Amerikaanse concepten aan de haal. 

Au bout des doigts Beeld -

Ludovic Bernard werkte jarenlang als assistent-regisseur achter de schermen bij actierijke ­Engelstalige Bessonproducties. Hij kiest in zijn eigen films voor andere Amerikaanse inspiratiebronnen dan zijn oude werkgever: Bernards derde film Au bout des doigts is overduidelijk geïnspireerd op Good Will Hunting en ­Whiplash, die opgeteld vijf Oscars opleverden.

Waar Matt Damon als Will Hunting een ongeschoold wiskundig genie uit een achterbuurtmilieu speelde, is het door Jules Benchetrit vertolkte banlieueschoffie Mathieu Malinski in Au bout des doigts een onontdekte piano­virtuoos. Hunting werkte als schoonmaker op het prestigieuze Massachusetts Institute of Technology in Boston, Malinski dweilt de vloer van het Conservatoire National Supérieur de Musique in Parijs. 

Hij dankt het baantje aan een tactische ingreep van de conservatoriumdirecteur (Lambert Wilson), die de knaap op een stationspiano Bach hoorde spelen en te hulp schiet wanneer het on­gepolijste talent bij een inbraak wordt opgepakt.

Dankzij de directeur krijgt de jongen een taakstraf op het conservatorium, waar hij zijn zwabber allicht voor een Steinway zal inruilen, al gaat dat niet meteen van harte. De directeur wil de jongen graag naar een concours ­sturen, om met een virtuoze uitvoering van het tweede ­pianoconcert van Rachmaninov de status van het conservatorium te verhogen. Maar de pianist heeft problemen met het leven, zijn eigen status en de dwingelandij.

Waar dat heengaat laat zich raden, zoals dat bij de jazzdrummer-in-opleiding uit Whiplash ook het geval was. Maar voor echte verrassingen gaat geen mens naar een feelgoodfilm.

Dat laatste ontslaat Ludovic Bernard niet van de verplichting zelf ook eens wat te bedenken, maar er staat geen enkele originele noot op zijn partituur. Wat heet: vrijwel alle melodramatische hobbels die er op de weg naar de ovatie voorbijkomen voeren terug naar de twee Amerikaanse voorbeelden, maar dan op zijn Frans. Laten we het erop houden dat Bernard het schrijven van scenario’s beter aan anderen kan overlaten en we blij zijn dat hij Kristin Scott Thomas voor zijn karretje wist te spannen. De Britse actrice houdt zich op het conservatorium als

‘La Comtesse’ (de gravin) bezig met het polijsten van het ­ruwe pianotalent en speelt haar inspirerende rol fijn ­genuanceerd uit. Ze studeerde zelf in Parijs aan de École ­Nationale Supérieure des Arts et Techniques du Théâtre. ­

Vandaar.

Au bout des doigts

Regie Ludovic Bernard

Met Jules Benchetrit, Lambert Wilson, Kristin Scott Thomas

Te zien in Cinecenter, Filmhallen, Het Ketelhuis, Tuschinski

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden