PlusFilmrecensie

Atardi: een liefdesbrief aan ‘de zingende groenteboer’ en zijn land

Atardi. Beeld
Atardi.

De Curaçaose muzikant Rudy Plaate is een protestzanger en een patriot. Deze benamingen, leren we in de documentaire over zijn leven, zijn allesbehalve tegenstrijdig in een land dat leeft met de nawerkingen van kolonialisme. De documentaire Atardi (In de middag), die zijn naam ontleent aan het nummer waarin Plaate in het Papiaments zijn thuisland Curaçao bezingt, is daarmee een liefdesbrief aan een man en ook aan een land.

Wegens de dementie waaraan Plaate reeds lijdt, schetst filmmaker Selwyn de Wind het portret van de zanger middels anekdotes van naasten. Met deze samensmelting van stemmen die allen hun lof voor Plaate uitspreken, baseert De Wind zich op het idee dat een mens misschien niets meer is dan de herinneringen die hij achterlaat. De documentaire put daarbij zijn kracht uit het aanstekelijke enthousiasme voor de zanger, zowel van zijn naasten als van de documentairemaker zelf.

De talen en culturen die samenkomen op Curaçao ­zorgen voor een vernieuwende muziekstroom, waarvan ­Plaate meester is. Zijn beheersing van allerlei muzikale genres (van de wals tot de salsa) en muziekvormen (hij produceerde ook jingles voor populaire reclames) wordt filmisch uitgedrukt door een caleidoscoop van archiefmateriaal en interviewfragmenten.

De gespreksflarden waaruit de film bestaat, zorgen voor een stroom aan informatie die in rap tempo de belangrijkste gebeurtenissen in Plaates leven overlevert. Het resultaat is een filmische encyclopedie, gearrangeerd in thematische hoofdstukken die op chronologische wijze en aan de hand van zijn vele nummers een portret schetsen van de alleskunner. De zingende groenteboer, zoals Plaate — die ook een groentezaak en later een supermarkt in zijn bezit had — wordt genoemd, maakt ogenschijnlijk simpele liedjes die vaak een diepe maatschappijkritiek bevatten.

Net zoals de muzikale nummers van zijn hoofdpersoon zit Atardi boordevol informatie. Misschien moet de kijker dan ook de stroom informatie als muziek over zich heen laten komen, in plaats van alle details meteen tot zich te laten doordringen. Toch blijft het gevoel bestaan dat de film, die toegang heeft tot een indrukwekkend aantal naasten, beter zou hebben gewerkt als een miniserie – vooral wanneer de verbindingen tussen de afzonderlijke hoofdstukken van zijn leven wat ruw worden.

De Winds zoektocht naar zo veel mogelijk informatie over Plaates leven is persoonlijk. In een aangrijpend intro over het belang van Afro-Caraïbisch bewustzijn maakt hij de relevantie van een duik in Plaates leven vliegensvlug duidelijk. Maar al geeft hij ruimte voor de persoonlijke connectie van anderen met Plaates muziek, De Wind zelf is verrassend afwezig in Atardi. Zulk persoonlijk inzicht van de maker zou de ode aan Atardi hebben ontdaan van de indruk voornamelijk een naslagwerk te zijn.

Atardi

Regie Selwyn de Wind
Met Rudy Plaate, Izaline Calister, Maruja Bogaard
Te zien op Pepr (van Picl)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden