PlusGrachtenfestival 2021

Artist in residence, violist Shin Sihan, wil zich blijven ontwikkelen: ‘Met muziek ben echt je nooit klaar’

Artist in Residence violist Shin Sihan Beeld Marie Wanders
Artist in Residence violist Shin SihanBeeld Marie Wanders

Violist Shin Sihan, dit jaar ­artist in residence van het Grachtenfestival, doet een concertmeester-solistenmaster in Berlijn. Hij is ambitieus, maar carrière maken is niet zijn hoofddoel. ­‘Zolang ik kan blijven spelen, ben ik een gelukkig violist.’

De jonge Nederlandse violist Shin Sihan (1994), die al vele prijzen won en momenteel in Berlijn studeert, is artist in residence op het Grachtenfestival. “Ik vind het Grachtenfestival iets heel bijzonders,” zegt hij vanuit Berlijn aan de telefoon. “Ze maken de hele stad tot podium, kiezen altijd bijzondere locaties, met heel veel sfeer. Ik heb altijd zin om er te spelen.”

“In mijn nieuwe rol wilde ik als eerste bevriende musici naar Amsterdam halen om kamermuziek te ­spelen,” vervolgt Sihan. “Een van de stukken die ik graag wilde doen, was het Octet van Enescu. Dat spelen we in Krasnapolsky. We gaan ook de Serenade van Bernstein doen, een stuk dat me al langer boeit. Dat spelen we op 16 augustus in Carré. Interessant wordt ook de Vijftiende symfonie van Sjostakovitsj, bewerkt voor pianotrio en slagwerk, wat heel goed werkt. We doen het in de Kleine Zaal. Met het Chianto Ensemble spelen we in de NedPhO-koepel kwintetten van Fauré en Franck. Ik heb er enorm veel zin in!”

Shin Sihan begon op zijn zesde viool te spelen. “Ik ben de enige in mijn familie die de muziek is ingegaan. Zolang ik het me kan herinneren ben ik al enthousiast over de viool. Als ik een violist zag, ging ik die meteen nadoen. Mijn ouders vertellen altijd dat ze me als huilende baby het makkelijkst stil konden krijgen door Mozart op te zetten.”

“Ik mocht pas op mijn zesde naar de muziekschool, hoewel dat een vrij normale leeftijd is. Mijn ouders moedigden dat aan, want het was goed voor mijn ontwikkeling. Na twee jaar ging ik naar Coosje Wijzenbeek in Den Haag en daar werd mijn passie voor muziek enorm aangewakkerd. Ik geloof niet dat ik al snel heel goed was, maar ik werd wel heel gelukkig van de viool. Daarnaast gamede ik met vrienden van school.”

“Bij Coosje drong tot me door dat je, als je goed wilt worden, de dingen heel serieus moet aanpakken. Ze hamerde op discipline. Er tijd in steken, al had ik daar niet altijd zin in. Dus ik ging meteen na school studeren. Mijn ouders hebben dat erg gestimuleerd, want ik was aanvankelijk niet de meest ijverige vioolstudent. Daar ben ik ze nu heel dankbaar voor. Als je in de loop van de tijd steeds meer over muziek leert en ontdekt, komt het op den duur ook uit jezelf. En alleen zo kom je verder.”

Bij Wijzenbeek speelde Shihan, zoals voor hem ooit ook Janine Jansen en Noa Wildschut en vele anderen deden, in strijkersensemble Fancy Fiddlers. Na acht jaar ging hij naar Vera Beths, bij wie hij zijn bachelor deed. “Vera heeft mijn eigen persoonlijkheid duidelijker gemaakt. Ze zocht altijd naar het idee achter de muziek, naar hoe ik het zelf voelde. Ze verfijnde de middelen die ik heb om te kunnen ‘schilderen’ en hielp ontdekken hoe ik de muziek op mijn eigen manier levend kan maken. Een ontzettend inspirerende tijd. Ik vond het heel bijzonder hoe eigenzinnig zij de muziek benaderde. Bij haar studeerde ik het reguliere vioolrepertoire, maar ze had ook veel aandacht voor het twintigste-eeuwse werk. Soms voel je allerlei obstakels om door te dringen tot modernere muziek, maar zij wist die altijd heel intuïtief te maken.”

Heeft Vera Beths je smaak veranderd?

“Ze heeft me bewuster gemaakt van dingen. Bij Coosje leerde je echt te spelen en muziek te maken. Vera maakte je bewust van je eigen ideeën. En ik heb bij haar veel nieuwer repertoire opgedaan. Bartók, Schönberg, en Berg ­bijvoorbeeld. Mijn grote liefde voor Bartók is door haar ­gestimuleerd. Het vioolconcert van Alban Berg is een van mijn favoriete stukken. Echt een meesterwerk.”

Vervolgens ging je naar Berlijn, in de leer bij Kolja Blacher. De concertmeester van de Berliner Philharmoniker. Was je klaar bij Beths?

“Dat kun je niet zo zeggen. Je bent nooit klaar met muziek. Ik wilde gewoon graag naar het buitenland om andere ­invloeden te ondergaan, andere musici te ontmoeten. Berlijn trok me zeer aan, omdat ik de stad geweldig vond en omdat het leven hier zo bruist. Dat hoor je ook ­terug in de muziek. Ik heb geauditeerd aan de Hochschule Für Musik Hanns Eisler en doe daar nu na mijn eerste master ook mijn tweede master, de concertmeester-solistenmaster. Je doet dan meerdere projecten en moet leiding geven aan ensembles. Op je eindexamen speel je de grote concertmeestersolo’s.”

Ambieer je een concertmeesterschap? In 2014 zei je nog dat je een solistencarrière wilde opbouwen.

“Ik weet eigenlijk nog niet wat ik concreet wil. Het lijkt me sowieso goed ergens een vast contract te hebben als concertmeester, omdat de situatie waarin musici zich sinds de pandemie bevinden nog lang geen zekere is. Verder zou ik graag kamermuziek maken met vrienden en op­treden als solist. Zolang ik kan blijven spelen, ben ik een gelukkig violist. Ik denk niet meer in termen van carrière. Ik wil mezelf blijven ontwikkelen, me beter leren uitdrukken, als musicus muziek verspreiden.”

Hoe belangrijk is het een goede viool te hebben?

“Een instrument dat goed bij je past hebben is heel belangrijk. Sinds drie jaar speel ik op een heel mooie Amati. Een geweldig instrument met een prachtige klank, maar ik heb wel tijd nodig gehad het te leren kennen. Het is heel sensitief tijdens het spelen. Elke geringe miss beïnvloedt de klank nadelig. Het is een proces geweest het te leren doorgronden. Ik heb er beter door leren spelen, omdat de Amati uitnodigt nieuwe klanken te ontdekken.”

Wat gebeurde er toen je hem voor het eerst bespeelde?

“Dat was in Londen. Ik dacht meteen wauw, wat een prachtige klank. Eigenzinnig ook. Zo’n klank had ik nog niet eerder gehad. Het was me meteen duidelijk dat er nog veel op viel te ontdekken. En zelfs nu, na drie jaar, ontdek ik nog steeds bijna dagelijks nieuwe dingen. Zeker in een concertzaal beleef ik momenten waarop ik niet wist dat ze mogelijk waren. Heel inspirerend. Mijn vorige instrument was van de bouwer Enrico Rocca, een Italiaan uit de negentiende eeuw. Die viool paste op dat moment in mijn ­ontwikkeling bij me, maar op een gegeven moment stuit je op grenzen. Toen kwam de Amati.”

Moest je ook aan een betere strijkstok?

“Absoluut. Stokken zijn nog moeilijker uit te kiezen dan een viool, omdat ze nog persoonlijker zijn. Het is je kwast. Je maakt er je klank mee. Je persoonlijkheid zit in je rech­terarm en -hand. De stok moet goed matchen met de ­viool en met jou. Met een andere stok klinkt een ­viool als een ­totaal ander instrument. Een heel ingewikkeld en kwetsbaar proces. Sinds kort heb ik een stok die me meer mogelijkheden geeft. Ik speel nu veel makkelijker, een groot ­plezier. Als je klank beter is, heb je meer zelfvertrouwen.”

Hoe heb je de pandemie ervaren?

“Er zijn veel concerten geannuleerd, maar we werden gedwongen tot onszelf te komen, los van de concertdrukte. In Berlijn heb ik puur voor mezelf kunnen studeren. Het was geen leuke situatie, maar dat was wel een positieve kant. Tot rust ­komen, de mind resetten. Dingen voor jezelf doen. Ik heb lange wandelingen door Berlijn gemaakt, de stad beter leren kennen, gekookt, mijn kamer regelmatiger schoongemaakt. Dat had een meditatief effect.”

Vertelconcert: Shin Sihan in Residence, L’Histoire du soldat, Melkweg, 14/8, 20.00 uur;

Shin Sihan in Residence: Berstein’s vioolconcert met Club Classique Orchestra, Koninklijk Theater Carré, 16/8, 20.00 uur;

Shin Sihan in Residence: Shostakovich 15, Het Concertgebouw, 18/8, 20.00 uur;

Meesterlijk! Shin Sihan in Residence & Friends, NH Collection Grand Hotel Krasnapolsky, 19/8, 21.00 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden