Arthouse en Hollywood in Berlijn

De Berlinale, het filmfestival in Berlijn, werd gisteravond geopend. Zonder hysterie, maar met de belofte van Kate Winslet op de rode loper.

De Berlijners zijn een beschaafd volk, zelfs bij het jaarlijkse hoogtepunt op hun culturele kalender: de Berlinale, na Cannes het belangrijkste filmfestival in Europa. Bij de achteringang van het Hyatt Hotel, dat vlak achter de Potsdamer Platz ligt, staat een groepje handtekeningenjagers op een eventuele filmster te wachten die na afloop van de persconferentie hier in de wachtende limousines zou kunnen stappen.

Een paar fotografen met lange lenzen praten collegiaal met elkaar en als er een pr-dame naar buiten stapt, is er een kort moment waarop iedereen de nek even strekt, totdat duidelijk wordt dat dit geen filmster is.
Men mag hier af en toe jaloers zijn op de opwinding, zeg maar gerust de hysterie, langs rode lopers elders, de Berlinale is vooral een beschaafd filmfeest, waarin de films voorop staan, de filmmakers de grote helden zijn en de sterren warmte brengen in een guur jaargetij.

Sterren genoeg dit jaar, want het festival doet altijd zijn best om Hollywood en arthouse onder één dak te brengen.

Het eerste weekend behoort toe aan de openingsfilm The international van Tom Tykwer. Hij is een van de succesvolste Duitse filmmakers die internationaal opereert, zonder zijn eigen stijl in te leveren. Een Duitse regisseur die zichzelf blijft in een Hollywoodverpakking en dan ook nog eens komt met een kosmopolitische thriller over de door en door rotte wereld van het grote geld (de film werd ruim voor de kredietcrisis gedraaid); het is de gedroomde opening van de Berlinale.

Tussen de internationale films vinden we opvallend veel Nederlandse bijdragen, vooral van vrouwelijke regisseurs. Kan door huid heen van Esther Rots gaat dit weekend in het Forumprogramma in première, maar ook Winterstilte van Sonja Wyss, Het zusjes van Katia van Mijke de Jong en Calimucho van Eugenie Jansen zijn in verschillende programmaonderdelen op het festival te zien.

En in de competitie draait Storm van de Duitse filmmaker Hans-Christian Schmid, een coproductie met de Nederlandse producenten Frans van Gestel en Jeroen Beker. Het is een geschiedenis die zich afspeelt rond het Haagse Joegoslaviëtribunaal.

Het openingsweekend zal ook toebehoren aan Kate Winslet, die hier vandaag arriveert met de cast en de crew van The reader, een film waar in Duitsland reikhalzend naar wordt uitgekeken en niet alleen omdat Winslet aan de vooravond van haar mogelijke eerste Oscar staat.

Stephen Daldry verfilmde met The reader een scenario van David Hare. De film is gebaseerd op die Der Vorleser, een moderne klassieker van de Duitse auteur Bernhard Schlink. Terwijl Valkyrie ook in Berlijn nog in de bioscopen draait, is het de tweede maal in korte tijd dat er een buitenlandse film arriveert die het nazitijdperk en in dit geval de Holocaust centraal stelt.

The reader is een buitengewoon doordachte bewerking met een typisch Oscarwaardige rol van Winslet, die een redelijk geloofwaardige gedaantewisseling ondergaat. Revolutionair aan de roman was dat hierin het perspectief van de daders van de Holocaust centraal stond. Winslet speelt een kampbewaakster die na de oorlog haar oude leven probeert op te pikken. We zien haar vanuit het perspectief van een jongen (de uitstekende jonge Duitse acteur David Kross) die zonder iets van haar achtergrond te weten een verhouding met haar krijgt.

De schok die hem te wachten staat als de waarheid wordt onthuld, is de schok van de tweede generatie Duitsers na de oorlog, die in het reine moest komen met het verleden. Het is afwachten hoe het Duitse publiek met de schok omgaat als die komt in de vorm van een van de populairste sterren van dit moment, die het heeft aangedurfd een buitengewoon moeilijke, duistere rol op zich te nemen.

Het recente verleden van de stad is nooit ver weg. Het is dit jaar twintig jaar geleden dat de muur viel en dat wordt met verschillende tentoonstellingen en een retrospectief herdacht. Dwars over het festivalterrein loopt een gemarkeerde lijn door de Berlijnse bodem: daar stond De Muur. De geschiedenis is hier nooit ver weg: binnen en buiten de filmzalen. (MARK MOORMAN)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden