Reportage

Art Rotterdam: overvolle snoepwinkel voor de liefhebber van schilderkunst

Art Rotterdam is dit jaar anders dan normaal, met een zomers festivalsfeertje en een uitgedunde videosectie. De kunstbeurs blinkt uit in schilderkunst. Er is heel veel en veel is heel goed.

Edo Dijksterhuis
Art Rotterdam, Message, David Haines. Beeld Gert Jan van Rooi
Art Rotterdam, Message, David Haines.Beeld Gert Jan van Rooi

In een hoek van de Van Nelle Fabriek is de toekomst Art Rotterdam binnengeslopen. Bij de stand van galerie dudokdegroot spuugt een gokkast van Maze de Boer bonnetjes uit die toegang geven tot een ‘non-fungible token’ (NFT), het eigendomsbewijs van een digitaal kunstwerk. Voor 20 euro mag de bezoeker drie keer op de knoppen drukken om fruitsymbooltjes op het scherm te toveren. De combinatie bepaalt welk plaatje – banaan, ananas, kers – wordt aangemaakt en automatisch in een speciaal aangemaakte cryptoportemonnee eindigt.

Tijdens de hele openingsdag heerst een opgewonden vrolijkheid rond De Boers machine. Maar ook de rest van de beurs voelt feestelijk. Het heeft ongetwijfeld te maken met het mooie weer, dat veel bezoekers doet denken aan de zomerse beurzen in Basel. Dat gevoel wordt versterkt door de worstenkraam op het buitenterrein, waar een lekker festivalsfeertje hangt.

Stortvloed aan prikkels

Niet alleen het seizoen van Art Rotterdam, gewoonlijk gehouden in februari, is anders dit jaar. Prospects, de presentatie van kunstenaars die het afgelopen jaar ondersteuning kregen van het Mondriaan Fonds, is groter dan ooit. De 88 deelnemers staan verspreid over twee locaties. Projections, het videoprogramma van de beurs, is juist gekrompen. De aparte zaal is ingeruild voor negen individuele cabines bij de galeriestands. Dat betekent dat de video’s moeten opboksen tegen het geroezemoes, de stortvloed aan visuele prikkels en de korte concentratieboog van bezoekers. Werken die meer gebaar dan verhaal bieden slagen daar het beste in. Denk aan de choreografie van exotische planten door Persijn Broersen & Margit Lukács (Akinci) en de trans tippelaars in de video van Pauline Curnier-Jardin (Ellen de Bruijne Projects), die als vuurvliegjes langs de nachtelijke buitenwegen van Rome bewegen.

Sheila Hicks, Beacon. Beeld Peter Cox
Sheila Hicks, Beacon.Beeld Peter Cox

Wie op zoek is naar museaal werk kan onder andere terecht bij galerie Eenwerk en MPV Gallery. De eerste wijdt een stand aan de inmiddels 87-jarige textielkunstenaar Sheila Hicks, met de vuurrode schijf Beacon als absolute eyecatcher. MPV pakt uit met kleurig abstracte collages en schilderingen van Beat Zoderer, die op dit moment een grote overzichtstentoonstelling in Voorlinden heeft.

Liefhebbers van vooral kleiner sculptuur komen ook aan hun trekken. Het beste op dit gebied is te vinden bij andriesse eyck gallery. Van kunstenaar Stephen Wilks staat daar een uitvergrote, omgekeerde sneaker van keramiek. De veters hangen als slingers langs de sokkel. Op de zool boetseerde Wilks een maquette van een hoogbouwstad: het parcours van de jogger, of de spikes waarmee hij grip krijgt op het wegdek.

Opgezochte grenzen

Maar Art Rotterdam 2022 is vooral een snoepwinkel voor liefhebbers van schilderkunst. Er is heel veel en veel is heel goed. De doeken en panelen worden getoond in combinatie met schelpen en kristallen, als in een wonderkamer (Galerie Roger Katwijk) of als in your face totaalinstallatie (Van Zijll Langhout / Contemporary Art).

In veel individuele schilderwerken worden de grenzen van het medium opgezocht en opgerekt. Bob Eikelboom (Galerie Fons Welters), die jaren geleden de kunstwereld binnenstormde met magneetschilderijen, heeft nu een enorme, glimmende blob gemaakt. Nazif Lopulissa (galerie m.simons) versnijdt zijn canvas tot dunne stroken die hij tot optical art-achtige composities weeft. Harry Markusse (Livingstone Gallery) vouwt zijn doeken op en presenteert ze als wandsculpturen in perspex doosjes. En Myles Bennett (Rutger Brandt Gallery) dunt zijn doeken uit tot los weefsel, dat als een soort gewaad aan wand of plafond hangt – de koper krijgt er een kam bij om klitten te verhelpen.

Message, een tegelijk aantrekkelijk en beklemmend schilderij, is afkomstig van David Haines (Upstream Gallery). In het schemerduister vormen ballonletters, waarvan er een paar halfleeg zijn, het woord ghosts. Dit beeld van een afgelast feest maakte de Britse kunstenaar tijdens een lockdownperiode. Het is daarmee een van de weinige kunstwerken op Art Rotterdam die refereren aan de actualiteit. Diversiteit, gender, klimaat en de oorlog in Oekraïne – onderwerpen en thema’s waar je in musea mee wordt doodgegooid – zijn op de beurs slechts in beperkte mate te vinden. Je kunt je afvragen of dat komt doordat galeriehouders de smaak van het Rotterdamse koperspubliek inschatten als minder woke of doordat kunstenaars in dit marktsegment een andere focus hebben.

Actueel op een andere manier is Omaggio a Man Ray van Paolo Ventura (Flatland Gallery). Deze hommage aan surrealist Man Ray toont de blote rug van een vrouw, met de ƒ-vormige gaten van een vioolklankkast erop. Het is een knipoog naar de foto die onlangs voor 14,6 miljoen euro werd geveild – het hoogste bedrag ooit betaald voor een foto. In Rotterdam volstaat 4000 euro om je de trotse eigenaar te noemen.

Art Rotterdam: t/m 22 mei in Van Nelle Fabriek, Rotterdam

Omaggio a Man Ray, Paolo Ventura. Beeld Courtesy Flatland Amsterdam
Omaggio a Man Ray, Paolo Ventura.Beeld Courtesy Flatland Amsterdam
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden