PlusMuziekrecensie

Appelmoes van Einaudi briljant verbonden met viersterrengerechten Debussy

Een bijzondere combinatie van pianisten en componisten brengt nieuw publiek naar het Concertgebouw. Er zit voor iedereen wel een verrassing in het vat.

Erik Voermans
Iris Hond zet alles op alles om jong publiek kennis te laten maken met klassieke muziek. Beeld Milagro Elstak
Iris Hond zet alles op alles om jong publiek kennis te laten maken met klassieke muziek.Beeld Milagro Elstak

Aan het steeds luider wordende geroezemoes, hoger van toon dan gebruikelijk, naarmate de Grote Zaal zich verder met mensen vulde, viel al op te maken dat er dinsdagavond geen doorsnee Concertgebouwpubliek op de stoelen zat. De gebruikelijke Silbersee van grijze hoofden ontbrak volledig. Ook kalende mannenschedels waren vrijwel afwezig. In plaats daarvan werd het rode pluche bezet door twintigers en misschien dertigers, in meerderheid van het vrouwelijk geslacht.

Ze waren afgekomen op de fascinerende double bill van twee pianisten, Iris Hond en Thomas Beijer, die twee werelden samenbrachten: die van Ludovico Einaudi, succescomponist van de lichtere soort uit Italië en Claude Debussy, het eeuwige genie uit Frankrijk.

Volksmuziek

Iris Hond begon. Ze ging op de pianokruk zitten, deed haar zilverkleurige pumps uit en speelde eenvoudige, gebroken, modale akkoorden in de linkerhand en eenvoudige melodieën in de rechter. Het compositorisch-pianistische raffinement was gering, de volksmuziekachtige deuntjes spreken meteen aan, maar Einaudi levert niets waar je als toehoorder op kunt kauwen. Er werd muisstil naar geluisterd.

Na het eerste stuk pakte Hond de microfoon, vertelde dat Einaudi ‘een brug bouwt van de klassieke wereld naar een breed publiek’ en vroeg de aanwezigen wie voor het eerst in het Concertgebouw waren. Dertig handen gingen de lucht in. Bij de tien Einaudiconcerten die ze in september met Kamerata Zuid in de Grote Zaal had gegeven waren dat er honderden geweest, zei ze. Einaudi trekt dus daadwerkelijk een nieuw publiek naar het Concertgebouw.

Schoenen aan

Hond besloot haar korte recital met Nocturne nr. 20 van Chopin. Niemand verliet woedend de zaal of begon boe te roepen. Er is dus hoop.

Daarna kwam Thomas Beijer. Hij hield zijn schoenen aan. Hij speelde op prachtige wijze stukken als Cloches à travers les feuilles, L’isle joyeuse en eindigde met Clair de lune, die zich alle tot de muziek van Einaudi verhielden als een viersterrenmaaltijd tot een grote pot met appelmoes.

Dit is niet denigrerend bedoeld. Laat duidelijk zijn dat appelmoes hartstikke lekker is, vooral als je smaak nog niet zo erg is ontwikkeld. Zo beschouwd kan de muziek van Einaudi een mooie rol spelen bij de opening en ontginning van de muzikale geest, die aanvankelijk misschien wat overdonderd zal zijn door de melodische, ritmisch, harmonische en coloristische rijkdommen die Debussy tevoorschijn tovert.

En daarom was deze combinatie een briljante programmatische zet.

Woensdag nog twee keer. Gaan!

Klassiek

Einaudi en Debussy
Door Iris Hond en Thomas Beijer (piano)
Gehoord 19/10, Concertgebouw
Nog te horen 20/10 (19 en 21.15 uur)

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden