Plus Musical

Anastasia is suikerzoet sprookje met te veel glitter

De Stagemusical Anastasia wekt een onbevredigend gevoel van old school Broadway op. De opbouw van de meeste liedjes is clichématig en traditioneel.  

René van Kooten(Links) met Tessa Sunniva van Tol als Gleb en de straatveegster Anya. Beeld Annemieke van der Togt/ Roy Beusker/ Stage Entertainment

Een beetje revolutie rekent af met de voorgaande machthebbers, of het nou Lodewijk XVI, Nicolae Ceausescu of de Russische tsarenfamilie Romanov betreft. Maar al snel ging het gerucht dat Anastasia, de jongste Romanovprinses, de communistische slachting zou hebben overleefd, beschermd door haar gordel van juwelen. Meer een romantische dan historisch verantwoorde suggestie, maar het heeft een paar sprookjesachtige boeken en films opgeleverd.

De Stagemusical Anastasia, in New York ontwikkeld door Terrence McNally (script), Stephen Flaherty (muziek) en Lynn Ahrens (liedteksten), is gebaseerd op de animatiefilm uit 1997. Het onwaarschijnlijke happy end is gelukkig enigszins ­aangepast, maar het blijft toch een suikerzoet sprookje. Raspoetin is vervangen door de rechtlijnige bolsjewiek Gleb (René van Kooten), maar die blijkt aan het slot ook al een softie te zijn. Als Ché Guevara in Evita kwam Van Kooten beter uit de verf, maar die rol had meer kanten. Gleb is vooral een karikatuur.

Gestroomlijnd

Ach, dat verhaal is best door te komen, ook al is het een misser dat de revolutie van 1917 in een oogwenk wordt afgeraffeld. De verbluffend mooie decors en kostuums en gestroomlijnde projecties maken een hoop goed.

De bezoeker wordt zwierig heen en weer geloodst van de luxueuze balzaal waar de arrogante Russische adel zich vermaakt, naar de straten van Sint Petersburg en Parijs, waar we op het hoogste plateau van de Eiffeltoren eindigen. Ook was het genieten van Momoka Kubota in een klein stukje van het Zwanenmeer, bedoeld om de Russische adellijke emigrés in Parijs op te beuren.

Maar toch blijft een onbevredigend gevoel van old school Broadway hangen, waar glitter het belangrijkste onderdeel van de show is. Ellen Evers zorgt als hofdame van de keizerin-moeder in Parijs voor wat slapstick, maar verder worden we ondergedompeld in lome ernst.

Tessa Sunniva van Tol speelt de rol van Anya, de straatveegster die wordt omgeturnd tot prinses, plezierig onbevangen. Zoiets als de transformatie van Eliza Doolittle in My Fair Lady, maar dan in sneltreinvaart en minder overtuigend.

Vlak en traditioneel

Er zitten een paar fraaie melodieën in de show, zoals Ooit in winterse dagen (Once upon a December) en Zoektocht door de tijd (Journey to the Past) voortreffelijk vertaald door Daniël Cohen, maar het gros van de muziek is behoorlijk vlak en traditioneel. De opbouw van de meeste liedjes is clichématig en bijna alles draait uit op een wedstrijdje hard zingen. Alleen Gerrie van der Klei als keizerin-moeder houdt zich op dat punt aangenaam in.

Musical: Anastasia

Door Stage Entertainment
Gezien 22/9 Afas Circustheater Scheveningen
Te zien Aldaar voor onbepaalde tijd

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden