Plus

Amsterdamse wereldact Yellow Claw brengt ode aan zijn roots

Het Nederlandse dj-duo Yellow Claw is succesvol over de hele wereld. Het nieuwe album Los Amsterdam is een ode aan de stad waar het allemaal begon.

Nils Rondhuis (l) en Jim Taihuttu Beeld Romy Treebusch

Zo internationaal als Yellow Claw opereren maar weinig Nederlandse acts. Ter illustratie: het Amerikaanse Billboard sprak ze een week geleden nog in een New Yorkse hotellobby. Het Parool legt op dinsdagavond via internet verbinding met Nils Rondhuis (29) en Jim Taihuttu (35). Ze zijn inmiddels op het Indonesische eiland Bali.

Daarvandaan reizen de twee dj's de komende twee maanden naar twaalf landen: van China en Singapore tot Taiwan en Australië. Dat betekent overigens niet dat ze veel van de omgeving meekrijgen. "We zouden een reisboek kunnen maken over steden waar we zijn geweest, maar die we niet hebben gezien. Geloof me, dat zijn er echt veel."

Schunnig harde bassen
Hun met af en toe schunnig harde bassen doorspekte muziek met invloeden uit hiphop, hardcore en edm spreekt in het buitenland een nog veel groter publiek aan dan hier in Nederland, waardoor de zaal in steden als Las Vegas al wild is voordat de eerste plaat is ingestart.

Ook al zijn ze maar zelden thuis, Amsterdam is nog altijd hun favoriete stek - en met hun tweede studio-album, Los Amsterdam, brengen ze een ode aan onze hoofdstad.

Én aan Los Angeles, dat sinds ze zeven jaar geleden begonnen met Yellow Claw een tweede thuis is geworden. Dat lijken enorm verschillende steden, maar er zijn parallellen: beide hebben een aantrekkingskracht op jonge mensen die er komen om hun doelen na te streven.

Melting pots
Taihuttu: "LA en Amsterdam bruisen allebei van de creativiteit, ik denk omdat het melting pots zijn. Iedereen neemt iets eigens mee. Of het nou kledingmerk Daily Paper uit Amsterdam is, DJ Snake uit de banlieues van Parijs of wij als Yellow Claw: iedereen neemt iets eigens mee."

Rondhuis en Taihuttu belandden in 2010 samen achter de draaitafels van club Jimmy Woo in de Korte Leidsedwarsstraat, waar ze, toen nog in gezelschap van mc Leo 'Bizzey' Roelandschap, een avond organiseerden onder de naam die ze nu samen dragen. Waar ze ook komen, de associatie met Amsterdam is sterk en dragen ze graag uit.

Er kleeft een geschiedenis van dertig jaar dance in Nederland aan ze. Dat beseffen ze goed. "Vergis je niet: vooral in Amerika wordt er pas een jaar of vijf echt geld verdiend met deze muziek," zegt Taihuttu. "Zij kunnen zich niet voorstellen dat ik op de middelbare school al een TMF-agenda had waar Tiësto in stond of dat we vijftien jaar geleden David Guetta al eens voor vijftig man zagen draaien op een feestje in Eindhoven."

Aan de muziek van Yellow Claw zou je een jeugd vol Rotterdam Terror Corps, de happy hardcore van Paul Elstak en bubbling van DJ Moortje af moeten kunnen horen. Los Amsterdam gaat al die kanten een beetje op. Taihuttu: "Dat is de Amsterdamkant van het verhaal. Los Angeles is de muziekindustrie. Die stad staat bol van talent. Hier zitten we in enorme studio's, en twee dagen later in de gigantische villa van een rapper om een couplet op te nemen. Mijn vrienden zouden me nu eens moeten zien, denk ik dan wel eens."

Derde speelfilm
Voor zich zo sterk met Amsterdam associërende artiesten staan er maar weinig thuiswedstrijden in hun agenda. Stiekem zouden ze nog wel eens met zonnebril en pet op een club in willen sluipen hier om een hiphopsetje te draaien - en het blijft jammer dat de markt voor Yellow Clawmuziek in Nederland kleiner is, maar daarom grijpen ze de kansen om er op te treden graag aan.

Het Amsterdam Dance Event is dus steevast met rood omcirkeld op de kalender. In oktober stonden ze in de Bitterzoet in de Spuistraat, piepklein voor hun doen, maar Rondhuis vond het heerlijk. "Lekker vanuit huis zo op de fiets naar een show. Het was echt koud, maar daar geniet ik dan wel van."

Voor dit jaar ligt er wat meer tijd thuis in het verschiet. Taihuttu, als regisseur bekend van zijn films Rabat (2011) en Wolf (2013, Gouden Kalf voor regie), begint in het najaar met de opnames van zijn derde bioscoopfilm.

"Dat gaat echt superflex zijn," voorspelt Rondhuis. "Ik weet dat Jim dat filmen ook nog heel graag doet, dus ik ben er helemaal cool mee. Ik kijk ernaar uit om gewoon een paar weken in Amsterdam te kunnen zijn. Dat is al een goede twee, drie jaar geleden. En ik zou nog wel eens naar IJsland willen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden