Plus Cannes

Amsterdamse filmmaker wil draaien in Kaboel voor Taliban terug is

De Amsterdamse filmmaker ­Aboozar Amini (33) werkt in Cannes aan zijn eerste speelfilm. Hij hoopt in Afghanistan te kunnen gaan draaien vóórdat de Taliban weer aan de macht komen.

Aboozar Amini Beeld -

“Daar hoop ik volgend jaar zelf te lopen,” zegt Amini op een voor gewone stervelingen afgesloten terras op de vijfde verdieping van het festival­paleis, met geweldig uitzicht op de rode loper. Amini’s nieuwste project Ways to Run is geselecteerd voor ‘La Residence’ van de Cinéfondation, waarmee het festival van Cannes ‘the up and coming generation’ film­makers wil steunen. Makers als Lukas Dhont, Nadine Labaki en Lucrecia Martel maakten eerder deel uit van de Cinéfondation.

Buschauffeur

Ways to Run is de speelfilmversie van Kabul, City in the Wind (2018), waarin de Nederlands-Afghaanse Amini in Kaboel afwisselend de buschauffeur Abbas en de bijdehante broertjes Afshin en Benjamin volgt. Toen zijn documentaire vorig jaar documentairefestival Idfa opende, was Amini al bezig met zijn speelfilm. “Er zijn dingen die ik niet kon zeggen in de documentaire. Daarin ontbreekt bijvoorbeeld de interactie tussen de chauffeur en bepaalde passagiers, die voor een bepaald aspect van Kaboel staan. In een documentaire kun je dat niet sturen, in een fictiefilm wel.”

Amini diende zijn filmidee in bij de Cinéfondation, belandde op een shortlist, deed een video-interview met de organisatie en kreeg een dag later een mail dat hij was geselecteerd – als een van zes filmmakers uit alle hoeken van de wereld. Hij heeft inmiddels een kamer ter beschikking in de residentie in Parijs, waar hij in alle rust aan zijn script kan werken.

Pitch

Nu is hij op uitnodiging in Cannes, om films te kijken en mensen te ontmoeten. Eerder deze week was er een belangrijke pitch, ten overstaan van filmprofessionals uit de hele wereld. Amini kreeg een speciale vermelding van de vakjury. “Ze vonden het onderwerp belangrijk en mijn artistieke aanpak heel sterk.”

Amini wil nog dit jaar terug naar Kaboel om zijn speelfilm op te nemen. “Er zijn dit jaar verkiezingen in Afghanistan en ik hoop iets van het gevoel van transitie in mijn film te krijgen. En als de Taliban aan de macht komen, en die kans is groot, betekent dat waarschijnlijk dat ik niet terug kan naar Kaboel. Ik heb dus haast. Ik heb al een Franse en een Duitse coproducent, ik wacht nog op geld van het Filmfonds. De set is klaar en mijn team staat klaar. Ik ga weer met Abbas werken, moet alleen zien of de jonge­tjes niet te groot zijn geworden.”

Als alles volgens planning verloopt, is zijn film klaar voor Cannes 2020. “We hebben hier ook gesproken met Christian Jeune, het hoofd van de programma-afdeling. Hij heeft ons zijn mailadres gegeven, zodat onze films rechtstreeks bij hem terecht­komen. Ik sta in elk geval op de radar.”

Jan Pieter Ekker houdt tijdens het festival van Cannes een dagboek bij op parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden