PlusAmsterdamprijs

Allround performance artist Cherella Gessel: boegbeeld van een nieuwe generatie kunstenaars

Zes kunstenaars(duo’s) en instellingen zijn genomineerd voor de Amsterdamprijs voor de Kunst, Allround performance artist Cherella Gessel (29) maakt kans op de Stimuleringsprijs.

Cherella Gessel: ‘In theater, maar ook in de hiphop in Nederland, is weinig representatie voor mij als queer, zwart, female bodied persoon van Afro-Caribische afkomst.’  Beeld Eva Plevier
Cherella Gessel: ‘In theater, maar ook in de hiphop in Nederland, is weinig representatie voor mij als queer, zwart, female bodied persoon van Afro-Caribische afkomst.’Beeld Eva Plevier

Theater, film, dans, spoken word, modellenwerk, haarstyling en make-up. Allround performance artist Cherella Gessel doet het ­allemaal. In 2014 begon zij haar carrière als acteur, waarbij ze ontdekte dat theater de schakel kan zijn tussen verschillende disciplines. Ze speelde onder andere bij het Bijlmerparktheater, DOX, Frascati Producties en Maas Theater & Dans.

De jury van de Amsterdamprijs constateert dat Cherella Gessel het boegbeeld is van een nieuwe generatie kunstenaars. ‘Ze is niet vast te pinnen op één specifieke discipline, maar mag met recht alleskunner genoemd worden. Ze is mimespeler, danser, model, theatermaker, ­spokenwordartiest, filmmaker. Wat kan ze eigenlijk niet? De breedte van haar kunstenaarschap getuigt van een onweerstaanbare creatieve kracht.’

Wat kenmerkt uw werk?

“Ik werk in de eerste plaats vanuit mezelf, vanuit mijn expressie en mijn inspiratiebronnen. Wat ik mis, met name in het theaterlandschap maar ook in de hiphop in Nederland, is dat er weinig representatie is voor mij. Daarmee bedoel ik dan ik als queer, zwart, female bodied persoon van Afro-Caribische afkomst. Daarom vind ik het nodig om me op mezelf en mijn eigen expressie en inspiratiebronnen te concentreren.”

Wat betekent Amsterdam voor u?

“Mijn thuis. De plek waar ik me het veiligst voel van alle plaatsen waar ik ben geweest. Ik heb op verschillende plekken in Nederland gewoond ben best vaak verhuisd, ook binnen Amsterdam trouwens. Amsterdam is eclectisch, ­elektrisch, vibrant en geeft daardoor veel ­inspiratie. Het leeft en het prikkelt en het geeft heel veel terug.”

Het Amsterdams Fonds voor de Kunst roemt u om uw veelzijdigheid en vraagt zich af: wat kan ze eigenlijk niet? Zijn er dingen waar u eigenlijk niet zo goed in bent of die u niet leuk vindt?

Schaterlachend: “Dan moet ik als eerste denken aan mijn administratie. Ik moet toch ook zeggen dat ik nu een traject in ben gegaan met mezelf om mij te ontwikkelen op het gebied van cijfers, om ook financiële skills te ontwikkelen. Ik wil de taal van geld beter begrijpen of überhaupt leren eigenlijk. Juist om het goed uit handen te kunnen geven, zodat ik straks zo min mogelijk daarvan hoef te doen. Ik wil op een grotere schaal met geld omgaan, op een manier die bevorderend is voor mijn kunst.”

Op Instagram plaatst u de laatste tijd veel foto’s die gaan over modellenwerk.

“Ik moet zeggen dat ik daar in korte periode erg in gegroeid ben. De afgelopen anderhalf jaar is er wat peper bij gekomen, met heel veel toffe jobs die bij mij passen als persoon. Van mijn agentschap hoor ik ook steeds vaker dat mensen mij boeken om de persoon die ik ben. Veel meer opdrachten die aansluiten bij mijn persoonlijkheid en mijn stijl. Dat vind ik heel tof.”

Vorig jaar heeft u een theatervoorstelling geschreven, Yoniverse.

“Het is een theatraal hiphopconcert, dat in het teken staat van healing. Ik schrijf vaak meditatief, meestal in de ochtend, in een boekje. Ik beschrijf mijn dromen als ik net wakker ben. Het zorgt voor balans. Ik kom even tot mezelf en ga in gesprek met mezelf. Aan het einde van zo’n schrijfsessie bedank ik mijn voorouders en Yoniverse, waarmee ik het universum bedoel, want Yoniverse is voor mij een reminder dat het universum onderdeel is van mij.”

“Tijdens de voorstelling deel ik veel gesprekken met mezelf. Ik heb delen van mijn journal erin verwerkt tot hiphop-rapnummers waarin ik vertel over een periode in mijn leven. Met mijn – voornamelijk black, queer – publiek deel ik de tools die ik heb vergaard voor het helen van mijn trauma’s. Zo maak ik de lijn van mijn depressie tijdens mijn pubertijd in Emmen, het verlammende van het kapitalisme en vervolgens het claimen van vrijheid van expressie, onder andere op seksueel vlak.”

Wat doet u over vijf jaar?

“Ik heb heel veel plannen. Dan heb ik Surinaams geleerd, Sranantongo. Swahili wil ik ook leren. Over vijf jaar kan ik paaldansen en heel goed drummen. Ik heb dan stappen gemaakt als muzikant. Ik heb dan nog twee andere voorstellingen gemaakt. Ik ben in Los Angeles geweest, in Senegal, Ghana en Suriname. En ik heb een koophuis in Amsterdam. Al denk ik dat ik grotendeels niet in Nederland zou wonen. Dat ik langere projecten in het buitenland ga doen zijn. Oh ja, film, daar wil ik ook veel mee doen.”

Het prijzengeld van de Amsterdamprijs bedraagt 35.000 euro. Wat gaat u ermee doen als u wint?

“Onderzoek doen in het buitenland naar talen. Beeldtaal, spreektaal en lichaamstaal. En ik wil van Yoniverse een visual album maken. Zoiets als wat Beyoncé heeft gedaan met Lemonade en Black is King, een muziekalbum als een soort grote videoclip uitbrengen. Dat wil ik gaan doen met de muziek van Yoniverse

De shortlist van de Amsterdamprijs

De zes genomineerden voor de Amsterdamprijs voor de Kunst, de grootste cultuurprijs van de stad, in de ­categorieën ‘Stimuleringsprijs’ en ‘Werk van het Jaar’:

1. Zeinab El Bouni
2.Cherella Gessel
3.Willem Smit
4.The Hmm
5.Klassen van Ester Gould en Sarah ­Sylbing
6.De Miracle Garden van Elspeth Diederix

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden