PlusAchtergrond

Alles uit de Arabische populaire cultuur komt hier samen

Het Libanees-Franse collectief Love & Revenge zou afgelopen zaterdag optreden op het Holland Festival. Een 4 minuten durende clip geeft een goede indruk van wat Amsterdam heeft moeten missen.

Glory & Tears combineert klassieke B-films en genrefilms uit het Midden-Oosten met nieuw gearrangeerde klassieke liedjes.

“Volgens mij was het wel oké,” zegt de Libanees-Franse hiphopper Rayes Bek, met een biertje in zijn hand. “Maar we moeten nog wel het een en ander polijsten.” “En er moeten nog twee of drie clips bij,” stelt videokunstenaar Randa Mirza, alias La Mirza, “want ik heb nog een heel mooi clipje van een Egyptische 007 en een live action Mickey Mousefilm.”

Het is zondag 8 maart, Bek en La Mirza, de drijvende krachten achter Love & Revenge, hebben net de wereldpremière achter de rug van Glory & Tears in La Dynamo, een cultureel centrum in een verre buitenwijk van Parijs. Het was de bedoeling dat ze zaterdag met dezelfde show – maar dan met dat extra materiaal – in het Muziekgebouw hadden gestaan, maar corona zorgde ervoor dat het Holland Festival werd geannuleerd.

Egyptische cultmusical

Geen spetterende, anderhalf uur durende show dus; in plaats daarvan staat nu een 4 minuten durend clipje op de site van het Holland Festival: één enkel fragment uit Glory & Tears – een Egyptische en behoorlijk campy versie van Dracula – gecombineerd met opnamen van het wervelende optreden in Parijs, met hoofdrollen voor oedspeler Mehdi Haddab en Julien Perraudeau op keyboard.

Love & Revenge is vernoemd naar de gelijknamige Egyptische cultmusical van Youssef Wahbi uit 1944, waarin voor Bek en La Mirza alles samenkomt wat populaire Arabische cultuur kenmerkt: melodramatische kitsch, grote emoties en opzwepende muziek en dans. Love & Revenge was ook de naam van hun eerste show, waarin ze klassieke films en liedjes uit het Midden-Oosten combineerden.

B-films

Voor opvolger Glory & Tears hebben Bek en La Mirza gegrasduind in B-films en genrefilms en liedjes uit landen als Egypte, Libanon, Koeweit, Tunesië en Saoedi-Arabië. Met nieuwe arrangementen en ritmes krijgen de vergeten sterren een nieuw leven.

De films, met welluidende titels als De ambassadeurs van de hel en Het huis van de spoken, vond La Mirza op YouTube. Ze zijn veelal opgenomen van tv of gefilmd van het scherm. De beeldkwaliteit is dus matig, maar dat doet niks af aan de ervaring. Glory & Tears is ook in 4 minuten een fijne ode aan het vrijmoedige en moderne Midden-Oosten van de jaren zestig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden