Plus Interview

‘Alles moest groots' voor het debuut van filmmaker Shady El-Hamus

Amsterdammer Shady El-Hamus (31) wil met een ‘positieve vuistslag’ de filmwereld bestormen. ‘Voor De Libi moest alles groots.’

Twee van de drie jonge hoofdrolspelers in De Libi, Daniël Kolf (links) en Bilal Wahib.

Op de dag dat zijn eerste speelfilm in première gaat is filmmaker Shady El-Hamus opvallend kalm. Hij moet zijn roodfluwelen pak nog ophalen en zijn speech even doornemen, maar hij kan toch nog een theetje drinken voordat een Tuschinski vol collega’s en geliefden De Libi gaat zien. “Ik heb er zin in, maar het is ook fucking eng. Daarover kan ik te veel gaan nadenken. Ik zal heel opgelucht zijn als het achter de rug is,” zegt hij lachend.

Deze film is lang niet de eerste die El-Hamus maakte: in 2017 waren al de korte films Bestaan is gaan, Nachtschade (de Nederlandse inzending voor de Oscars) en telefilm Malik te zien. De Libi, zijn eerste speelfilm, is andere koek. “Ik worstelde altijd met korte films; in vijftien minuten lukt het per definitie niet iemand in een film te trekken. Het zijn miniatuurversies, het is Madurodam. Nu had ik niet een paar locaties nodig, maar misschien wel dertig; en ik moest niet vier acteurs hebben, maar twintig – en twintig goede, want ook een bijrol die niet werkt kan een scène verpesten. Voor De Libi moest ­alles groots.”

Van zo’n eerste speelfilm hangt veel af, zegt El-Hamus, die kan je maken of breken. “Het is nu tien jaar geleden dat ik begon op de filmacademie. Vanaf dat moment ben je ­alleen maar bezig met die eerste film, met vanavond. Dat kan best beklemmend werken, waardoor je je eerste film als je laatste gaat zien. Als het kut wordt, mag je ook nooit meer een film maken. Die kans is er echt, hè. Daardoor kun je gaan denken dat álles wat je wil vertellen erin moet, terwijl dat natuurlijk helemaal niet kan. Bij mij duurde het lang voordat ik zeker wist: dit verhaal voel ik, dít moet mijn eerste film worden.”

Regisseur Shady El-Hamus. Beeld Ernst Coppejans

De Libi (Surinaams voor ‘het leven’, gebruikt in straattaal) draait om de jonge vrienden Bilal, Gregg en Kevin. We volgen ze op een zomerse dag terwijl ze in een rode Canta door Amsterdam scheuren, met als doel die avond binnen te komen in nachtclub Jimmy Woo. Ze leren mooie meisjes kennen, komen op een vreemd feest in Oud-Zuid terecht, hebben een akkefietje met de politie en moeten ook nog even een chic pak regelen. De jeugdige, hongerige levenslust spat ervan af.

Jongens op het slechte pad

Qua thematiek is de film anders dan het vorige werk van El-Hamus. Dat ging vaak over familiebanden en de Arabische cultuur, die hij kent van zijn Egyptische vader – ­acteur Sabri Saad, die ook een rol speelt in De Libi. “In korte tijd had ik drie films gemaakt die allemaal wat zwaar ­waren van toon. Ik wilde de verhalen vertellen van de jongens die op het slechte pad zijn beland en waarom we daar met wat meer empathie naar mogen kijken. Ik wilde met een positieve vuistslag die filmwereld binnenvallen. Ook wilde ik iets maken met een hoge energie – dat kwam ook door Bilal.”

El-Hamus bedoelt Bilal Wahib (20), de acteur die de hoofdrol speelt. Drie jaar terug werkten ze al samen. Sindsdien wist hij dat zijn eerste film moest draaien om een jongen met een persoonlijkheid zoals die van Bilal – uiteraard gespeeld door de inspiratiebron zelf. “Ik raakte erg in hem geïnteresseerd, omdat hij superpositief is en niet gelooft in het niet hebben van kansen. Bilal zegt altijd: ‘Als ik over straat liep wist ik dat ik nul euro in mijn zak had, maar een miljoen waard was.’ Dat is zijn instelling. Hij heeft veel zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen, en gelooft niet in het bij de pakken neerzitten. Yalla, let’s go.”

Het was ook Bilal die ervoor zorgde dat nachtclub Jimmy Woo een grote rol kreeg in de film. “Hij had het daar altijd over: dat hij binnen wilde komen bij de Jimmy. Dat was echt zijn walhalla. Als je binnen wordt gelaten doe je ertoe, als je geweigerd wordt ben je een voetveeg. Een metafoor voor gezien willen worden.”

Toch wil El-Hamus dat zijn film meer is dan een vrolijk verhaal over jonge bravoure. Dat zijn cast zou bestaan uit jongeren met verschillende culturele achtergronden stond snel vast. 

Naast Wahib worden de hoofdrollen ­gespeeld door Oussama Ahammoud (18) en Daniël Kolf (22), wat El-Hamus betreft de grootste acteertalenten van het land. “Diversiteit is superbelangrijk, maar dat tackle je niet door wat acteurs met een mixed background in een bestaand verhaal te gooien. Ik wilde de stad, en daarmee eigenlijk het leven, laten zien door de bril van jongeren wier perspectief we eigenlijk nooit zien of horen. Daar gaat diversiteit voor mij over: dat er kids zullen zijn die een keer een film gaan zien die hun leven vertelt.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden