Plus

Alle ruimte voor een robotarm, in De Internet Triologie

Performancecollectief Urland gaat de grote zaal in met De internet trilogie, een samensmelting van drie voorstellingen van de afgelopen jaren.

‘De robotarm krijgt veel ademruimte in de grote zaal.’ Beeld Julian Maiwald

Een motion-capturesysteem, een robotarm (de Fanuc S-500) en de A.I. ‘Rainbow’. Zomaar wat technologie die voorbijkomt in De Internet Trilogie van het Rotterdamse performance­collectief Urland.

De digital natives smeedden drie eerder gemaakte voorstellingen samen en gaan daarmee de grote zaal in. Na de première in Rotterdam spelen ze woensdag in ITA in Amsterdam. Jimi Zoet (1989), onderdeel van het collectief, vertelt over de inbelverbindingen, het einde van de mens en kattenfilmpjes.

Bij de titel De Internet Trilogie dacht ik in eerste instantie: ik zit al de hele dag op internet, waarom moet ik me daar in het theater dan ook nog mee bezighouden?

“In De Internet Trilogie brengen we niet zozeer het internet naar het theater, maar staan we stil bij het feit dat we het internet hebben. Wij zijn van een generatie die nog net weet hoe het was zonder het internet. Het internet fascineert ons: we doen heel vanzelfsprekend over het feit dat we internet hebben, terwijl het eigenlijk bizar is dat je bent verbonden met mensen over de hele wereld.”

“De trilogie bestaat uit MS DOS/Prometheus geketend (2014), Explorer/Prometheus ontketend (2015), en Internet of Things/Prometheus de Vuurbrenger (2016)). Het eerste deel speelt in 1969, toen de eerste verbinding werd gelegd tussen de Verenigde Staten en Europa – uit­gevonden door het Amerikaanse leger om snel te communiceren. Het tweede deel speelt in 1994, de tijd van de grote belofte. In die tijd dachten we echt dat het internet een vrijplaats was waar je zonder inmenging van grote bedrijven kon maken wat je wil. Inmiddels weten we natuurlijk beter. Het derde deel speelt in de toekomst, als de mens er niet meer is.”

Waarom moest dit in de grote zaal?

“De opzet was altijd al om de afzonderlijke delen achter elkaar te tonen. Van de totale fysieke aanwezigheid van de mens in het eerste deel, naar de fysieke afwezigheid van de mens en van ons op de vloer in het derde deel. Het is op zich een helder uitgangspunt, maar niemand had dat nog gezien, dus wilden we dat nog achter elkaar zetten. De afzonderlijke delen zijn voor de kleine zaal gemaakt, maar we vonden de ideeën groot genoeg voor de grote zaal.”

“De robotarm krijgt veel ademruimte in de grote zaal. We waren in eerste instantie zelfs bang dat hij te klein zou zijn. En met de trekkenwand (een hijsinstallatie in het theater, red.) kun je snel changeren en dus ook andere theatrale middelen gebruiken, dus we willen niet meer weg.”

De voorstellingen zijn al even geleden gemaakt. Wat viel jullie op bij het afstoffen?

“Dat we beter zijn geworden. Voorheen waren we banger om dingen uit te leggen, daar zijn we een beetje op teruggekomen. In MS DOS, het eerste deel, lopen we bijvoorbeeld heel lang een patroon dat op de grond is uitgetekend. Dat ­patroon was bedoeld als een soort symbool voor de IT-alchemisten die het internet gingen creëren, maar dat had natuurlijk niemand door, veel te abstract. In De Internet Trilogie benoemen we meer waar het ons om gaat.”

Jullie hebben ook een boek uitgebracht. Is dat dan een boek over het internet?

“Blijkbaar is er de behoefte om De Internet ­Trilogie analoog af te sluiten – net als je toch ook vinyl wil hebben. Het is het einde van een langlopend onderzoek en daar willen we een grote plek aan geven. Er staan essays in, columns, ­interviews, iPhonefoto’s van repetities. Het was enorm veel werk om dat boek te maken. De voorstelling maken ging nog wel, maar dat boek!”

Urland: De Internet Trilogie, 25/9 in ITA

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden