Plus

Album Stippenlift en Faberyayo: depriwave met een scheut Japan

Hugo van der Poel (Stippenlift) zou bijspringen om het soloalbum van Pepijn Lanen (Faberyayo) te voltooien, maar de vonk tussen de generatiegenoten sprong zo hevig over dat ze een compleet album afleverden.

De samenwerking tussen Faberyayo en Stippenlift kreeg een Japans tintje. Beeld Tessa de Langen

Wegvluchten van de aarde, verdwalen in de toekomst, gestopt zijn met roken - de thematiek van Chaos In Het Universum is niet om vrolijk van te worden. Het album van Faberyayo en Stippenlift, dat vrijdag uitkomt, raakt aan complexe onderwerpen.

'Op zoek naar antwoorden, terwijl ik niet moet willen begrijpen,' zingt Faberyayo op het derde nummer van de plaat. De zin is tekenend voor het album. Dit is 'depriwave', zoals Stippenlift het noemt. Met zoekende teksten. En met een flinke scheut Japan.

Ze kenden elkaars werk, maar hadden elkaar nooit ontmoet. Pepijn Lanen (35) en Hugo van der Poel (29), artiestennamen Faberyayo en Stippenlift, werden aan elkaar gekoppeld door hun gezamenlijke platenlabel.

Muzikale klik
Het idee was aanvankelijk om één nummer te schrijven, bedoeld voor het nieuwe soloalbum van Lanen. "Mijn muziek was op," zegt Lanen. "Dus heeft Magnetron Music Hugo erbij gevraagd. Die stuurde allemaal dingen op, maar ik vond niks goed genoeg. Ik was op zoek naar iets specifieks, en hij kon dat niet bieden."

Van der Poel grijnst. "Volgens mij bestaat dat niet, wat jij zocht. Snel, maar toch langzaam, hard, maar toch zacht. Het kon niet." Lanen: "Het leek ons handiger om dan maar gewoon in de studio af te spreken."

Daar ging het beter. Er was een klik. "We begonnen meteen wat dingen op te nemen," zegt Lanen. "Dat werd in korte tijd opeens heel veel."

Van der Poel: "Steeds als we een nummer maakten, bedachten we iets nieuws. Pepijn vond bij bepaalde nummers dat ze ook nog over iets anders zouden kunnen gaan. Dat vatte ik op als een uitnodiging om meer liedjes te maken."

Wat één nummer zou worden, liep binnen een paar dagen uit op een hele plaat. Het solo­album van Lanen verdween in de koelkast.

Japanfreakmodus
Een klein misverstand zorgde ervoor dat het album overgoten werd met een Japans sausje. Van der Poel droeg een rugzak met een Japans animefiguurtje erop. "Pepijn dacht meteen dat ik een of andere Japanfreak was. Hij schoot helemaal in de Japanfreakmodus en daar zijn we niet meer uit gekomen."

Het was niet alleen de rugzak, benadrukken de twee. Het album had al iets Japans. Het nummer Pokémon, bijvoorbeeld, begon met een beat die deed denken aan een Pokémonspel. Lanen schreef er een Pokémontekst bij.

"Het was niet van tevoren afgesproken, het gebeurde toevallig," zegt Van der Poel. "We zijn allebei opgegroeid met Japanse tekenfilms en strips, ik luister veel Japanse muziek. Maar ik ben geen freak, denk ik. Ik ben nog nooit in Japan geweest."

"Juist dan kun je erin doorfreaken," merkt Lanen subtiel op. Voor de Japanse nummers op het album gebruikten ze een opmerkelijke gaststem, die van Google Translate. "Dat is waarschijnlijk heel verkeerd Japans," geeft Van der Poel toe. Het gaat om het idee.

Hoewel je bij die connectie met strips en tekenfilms en bij een nummer als Pokémon een luchtig album zou verwachten, is het tegendeel waar. De teksten zijn melancholisch, zoekend, de muziek precies zo.

Lanen: "Het gaat over dingen waar je mee bezig bent als je bijna 35 bent, of bijna 30. Wat is dit eigenlijk allemaal? Wat betekent het te leven?"

Zwartgalligheid
"Mijn muziek gaat daar eigenlijk altijd wel over," zegt Van der Poel. "Ik maak depriwave: de thematiek is zwaarmoedig. Het is een term die bedacht is door producer Betonkust, maar ik heb me het genre toegeëigend en er volledige invulling aan gegeven."

Lanen: "Maar in het echt lijk jij helemaal niet zo'n eindeloze tobber van zwartgalligheid." "Dat is de façade," zegt Van der Poel lachtend, om serieus te vervolgen: "Het heeft therapeutische waarde om ergens een lied over te maken. Dan spreek je het uit, heb je het er een keer met jezelf over. Daarna kan ik weer met een glimlach aan de spa rood zitten. Het is een mentale detox, dit album."

Lanen beaamt dat. "Het is fijn om bij de dingen stil te staan. Als je je gedachten opschrijft en voor je ziet, kun je een volgende stap maken."

Van der Poel: "Muziek is een uiting van dingen die je bezighouden. Ik kies ervoor om het meest nare en zwartgallige in mijn werk te uiten. De wereld en de muziek zijn vaak ingesteld op blij zijn en je goed voelen. Als ik daar wat tegenin kan brengen, doe ik dat graag."

Het is niet alleen maar kommer en kwel op Chaos In Het Universum. "Op onze plaat zit ook een heel geruststellend nummer," zegt Lanen. "Over dat het leven niets voorstelt en dat dat oké is."

"Dat is de meer nihilistische benadering van positiviteit," vult Van der Poel aan. Lanen, grappend: "Is dat dan ook romantisch pessimisme?"

"Zeker." Ze zitten aardig op één lijn, deze twee. En ze zijn tevreden. Lanen: "Ik heb geen antwoorden gevonden, maar ik ben wel heel blij met hoe het is geworden."

Chaos In Het Universum van Stippenlift en Faberyayo is vanaf vrijdag verkrijgbaar.

Lees hier de columns van Pepijn Lanen, die elke zaterdag in Het Parool verschijnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden