Plus Interview

Al Pacino en Robert de Niro, samen in The Irishman: ‘De cirkel is nu rond’

Al Pacino, Martin Scorcese en Robert De Niro Beeld AFP

Nog nooit deelden acteergiganten Al Pacino en Robert De Niro zoveel scènes samen als in het gangsterepos The Irishman, gemaakt in opdracht van Netflix door hun favoriete regisseur Martin Scorsese. ‘We hebben eigenlijk veel te weinig samengewerkt.’ 

Robert De Niro (76) komt als eerste de kamer van het Londense Corinthia Hotel binnen. Kwieke tred, het grijze haar strak achterover gekamd. Zijn kompaan laat even op zich wachten. Maar een halve minuut later is Al Pacino (79) ook present. Je moet wel goed kijken: de eerste indruk is dat er een verdwaalde milieuactivist binnen is komen wandelen.

De acteur kijkt vermoeid alsof hij dagenlang niet geslapen heeft. Het zwarte haar is in een klein staartje samengebonden. Zijn donkere overhemd is duidelijk een maatje te krap. Zijn buik floept eronder tevoorschijn als hij plaatsneemt achter de tafel.

Van tevoren was gewaarschuwd door een van de publiciteitsmensen van Netflix dat Pacino het gesprek met de twee acteurs zou gaan domineren. “Al geeft lange antwoorden. Hij praat graag als hij in de stemming is.”

Spraakwaterval

Dat beeld past goed bij zijn vertolking in het ruim drie en een half uur durende The Irishman van vakbondsleider Jimmy Hoffa, ook een spraakwaterval. De man had een grote mond, schold iedereen uit en kwam onder mysterieuze omstandigheden om het leven. Met zijn compromisloze gedrag luidde hij, zo suggereert Scorsese in zijn film, zijn eigen ondergang in.

De Niro speelt zijn tegenpool. Hij vertolkt de titelrol van Frank Sheeran, een beleefde, volgzame huurmoordenaar met een oorlogsverleden en een genadeloos killerinstinct. Sheeran, als Ier ingelijfd in de Italiaanse maffiafamilie van New York, knapt de vuile klusjes op die meestal bestaan uit zo het effectief mogelijk elimineren van tegenstanders. Ook Hoffa neemt de professionele beroepsmoordenaar onder zijn hoede en laat hem zelfs carrière maken in de machtige vakbond voor vrachtautochauffeurs.

Het is de derde keer dat Pacino en De Niro samen voor de camera verschijnen. Maar nog nooit deelden de twee filmlegendes zoveel intense scènes samen. Gevraagd naar hun ervaringen in The Irishman somt Pacino eerst maar eens hun gezamenlijke filmgeschiedenis op.

Beeld uit The Irishman. Beeld -

“Onze carrières lopen als je het nauwkeurig bekijkt gelijk met elkaar op. Dat is niet zo verwonderlijk want wij schelen maar een paar jaar in leeftijd en werken vooral in de film- en theaterwereld van New York waar we beiden geboren zijn. Soms kwamen we in aanmerking voor dezelfde rol, wat een gezonde competitiesfeer tussen ons tot gevolg had.”

“We hebben veel van hetzelfde in ons vak meegemaakt, maar hebben eigenlijk veel te weinig samengewerkt. In The Godfather 2 hadden we geen scènes samen, in Heat waren we maar enkele minuten samen in beeld en de film Righteous Kill willen we eigenlijk beiden vergeten.’’

Razzie

De Niro knikt goedkeurend. Hij grijnst nadrukkelijk bij de laatste opmerking, misschien in de wetenschap dat Pacino door toedoen van die laatste film voor een Razzie, een anti-Oscar voor de slechtste vertolking, werd voorgedragen.

“Maar deze nieuwe film...,” bast Pacino met zijn kenmerkende, geraspte stem. Hij pauzeert en steekt zijn vinger op: “Deze film maakt alles goed. De cirkel is wat mij betreft rond. Het is het beste wat wij samen hebben gedaan. Dat verbaast mij trouwens niets, want de gangsterwereld kennen Bob en Marty (Scorsese, red.) zo langzamerhand als hun broekzak. Hoe vaak heb jij al met Marty samengewerkt?”

“Negen keer,” zegt De Niro, die aan deze tafel de indruk wekt dat hij wel blij is met zijn bijrol. Het geven van interviews is niet zijn favoriete bezigheid. Toch is hij de drijfveer achter de film. Na het lezen van het boek I Heard You Paint Houses van auteur Charles Brandt attendeerde hij Scorsese op het verhaal van Frank Sheeran, dat erom schreeuwde verfilmd te worden. “Dat is vijftien jaar geleden, zo lang duurde het om de film van de grond te krijgen.”

Moordende familieman

De Niro laat blijken zeer content te zijn met het eindresultaat, waarin hij door de tijdspanne van het verhaal in diverse levensfasen van de moordende familieman is te zien. Zelfs als hij in een rolstoel in een bejaardentehuis belandt en de dood in de ogen kijkt. Hoe beviel De Niro en Pacino de confrontatie met hun verjongings- en verouderingskuur?

“Zo zit het leven eenmaal in elkaar. Een mens wordt oud, daar valt niets aan te doen,” zegt De Niro afgemeten. “Je raakt op leeftijd, wordt wat strammer in de benen, verliest je haarkleur en beseft dat het einde in zicht is. Daar moet je niet dramatisch over doen. Het overkomt ons allen. Ik vond het niet confronterend. Er zijn computers aan te pas gekomen om mij te verouderen. Wat het acteren betreft, maakte mij dat niet veel uit.”

Pacino onderbreekt: “Waar wij wel op moesten letten was onze manier van bewegen. Ik word in de film niet zo oud als Bob, maar als Hoffa in zijn beginjaren moest ik wel kwieker lopen dan ik nu doe. Vooral het opstaan moest snel gebeuren, omdat Hoffa een explosieve man was. Dat moest ik wel een paar keer oefenen.” Om zijn woorden te onderstrepen geeft hij een korte demonstratie.

Melancholiek

Pacino heeft veel minder vaak samengewerkt met Scorsese dan De Niro, maar prijst hem de hemel in. “Marty luistert naar zijn acteurs en geeft hen ruimte. Er zitten scènes in The Irishman die voor een groot deel zijn geïmproviseerd. Zoals die discussie over het te laat komen op een afspraak waaraan Hoffa een bloedhekel had. Minutenlang mochten wij als acteurs die scène uitbouwen en dat werkt in de film zeker hilarisch.”

Beide acteurs worden een beetje melancholiek als zij praten over hun toekomst. Pacino is resoluut in zijn conclusie: “Een samenwerking als deze zullen wij in onze levens nooit meer meemaken. Deze film was uniek. Het zou mij enorm verbazen als wij op onze leeftijd samen weer zo’n groot project aangeboden kregen. Maar in dit vak weet je het nooit. Niet waar, Bob?”

De Niro knikt instemmend.

The Irishman gaat deze week in de Nederlandse bioscoop in première. Een paar weken later is de film op Netflix te zien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden