Plus PS

Agent Julia Wolff werd chef nee-zeggen

Ze begon als 'chef nee zeggen' van Matthijs van Nieuwkerk. Inmiddels is Julia Wolff (46) agent van tv-makers als Jort Kelder en Sophie Hilbrand. 'Ik ben gedecideerd als het moet.'

Julia Wolff Beeld Jitske Schols

Toen Ruben Terlou voor het eerst op tv kwam met zijn veelgeprezen VPRO-serie Langs de Oevers van de Yangtze, wist hij niet wat hem overkwam. De aanvragen stroomden binnen: of hij zin had om op te komen draven voor lezingen, dagvoorzitterschappen en workshops. En ook: interviews, een tentoonstelling, een boek, een nieuwe serie en andere tv-aanbiedingen. Niet veel later werd Julia Wolff zijn agent.

Wolff, in haar kantoor aan de Keizersgracht: "Rick Nieman, voor wie ik ook werk, had de serie op tv gezien en zei dat het fantastisch was. Dus ik kijk de serie ­terug op mijn laptop, en tijdens het kijken plopt er onder in mijn scherm een mailtje op. Ruben Terlou: 'Ik zoek een agent en misschien ben jij degene die ik zoek.' Ja, dan maakt mijn hart wel een sprongetje."

Het is niet zo vreemd dat Terlou bij Wolff uitkwam. Ze ­geniet een goede naam onder tv-persoonlijkheden. Een wand van haar kantoor hangt vol met krantenknipsels van Sophie Hilbrand, Hugo Borst, Loretta Schrijver en Matthijs van Nieuwkerk - heel veel Matthijs van Nieuwkerk.

'Alles afzeggen'
Dat zit zo: tussen 2005 en 2008 werkte Wolff als producer voor De Wereld Draait Door. Het was de tijd dat televisiekijkend Nederland bekend werd met Van Nieuwkerk, wat zich direct vertaalde in de hoeveelheid post die wekelijks de burelen van de Vara bereikte. "Matthijs' ster rees snel. Hij kreeg post van mensen die hem aanbevelingen deden voor een andere kapper, maar ook stapels aquarellen met de vraag of meneer Van Nieuwkerk er eens naar kon ­kijken.

Bovendien kwamen er steeds meer verzoekjes binnen of Matthijs symposia wilde leiden. Ik ging dat, naast mijn werk als producer, een beetje ordenen, omdat ik vond dat die mensen een antwoord verdienen. Het antwoord was overigens altijd hetzelfde. Ewart van der Horst, die ­destijds eindredacteur van het programma was, riep standaard: alles afzeggen!"

Bij verzoeken waarvan Wolff vond dat Van Nieuwkerk ­ervan op de hoogte moest zijn, legde ze een kopietje van de afzegging op zijn bureau. "Hij vond dat aangenaam, zei hij eens. Thuis kreeg hij ook nogal wat post - of ik daar ook eens naar wilde kijken. Matthijs wilde, en wil, gewoon zijn uitzendingen zo goed mogelijk maken. De rest is ruis. Er is altijd wel tijd, maar als je dingen gaat toezeggen, ­verlies je je focus. En juist die focus is wat hem zo goed maakt."

Schnabbelwereld
Wolff werd chef nee zeggen. Eerst nog naast haar ­productiebaan, maar al snel begon ze voor zichzelf. "Toen ik Matthijs' post ging beantwoorden, ging er een wereld voor me open waarvan ik geen benul had, eentje vol congressen, symposia en zaaltjes waar dagelijks mensen iets aan elkaar staan te praten - je zou voor de gein eens op een dinsdagmiddag langs Van der Valk-hotels moeten rijden; je weet niet wat je ziet. En dan het geld dat daarin omgaat. Schnabbels, ja."

Wolff liep al zo'n vijftien jaar rond in Hilversum en had daardoor de nodige contacten opgebouwd. "Ik had zo'n ouderwetse rolodex op mijn bureau staan, dat kon ­weleens een schatkist zijn. Matthijs zei dan op alles nee, ik hielp die mensen graag op weg met een alternatief. Met de aanvragen voor Matthijs was ik een magneet voor interessant werk dat ik kon herverdelen onder andere presentatoren die ik kende."

Inmiddels is Wolff tien jaar de agent van Van Nieuwkerk en behartigt ze ook de zaken van onder anderen Jort ­Kelder, Loretta Schrijver, Frank Evenblij, Joris Luyendijk, Redmond O'Hanlon, de dames van Toren C, Wilfried de Jong, Henk Spaan en Alexander Klöpping. Ze vertegenwoordigt zo'n 25 personen, voor meer is eigenlijk geen plaats.

Zeeën van tijd
"Ik wil het graag allemaal zelf doen, maar heb sinds 1 maart een assistent voor vijf ochtenden in de week. Mijn chef inbox. Ik begon ooit met een assistent voor tien uur in de maand - met de gedachte dat hij even wat mailtjes weg kon werken. Er komen zo veel verzoekjes!"

"Wil Henk Spaan meedoen aan Sterren Dansen op het IJs? Je eerste neiging is om te zeggen: 'Jezus meisje, wat denk je zelf?' Maar je hoort het netjes aan Henk te vragen, vind ik. En Henk zegt dan ­natuurlijk: 'Wat denk je zelf?' En dan tik ik een aardig briefje dat hij geen belangstelling heeft. Maar alles bij ­elkaar kost dat zeeën van tijd."

Waar de meeste verzoeken uit bestaan? "Verschillende dingen: symposia met lezingen of dagvoorzitterschappen, maar ik bemiddel ook tussen presentatoren en uitgeverijen - ze schrijven ineens allemaal boeken - en natuurlijk de omroepen. Voor losse documentaires of ­projecten, maar ook voor langjarige contracten. In het ­geval van ­Ruben Terlou was het volgens mij zo dat producent De Haaien of de VPRO had gezegd: praat eens met ­Julia."

Waarom ze bij haar uitkomen? "Ik denk dat ik de naam heb goede deals te sluiten. Niet goed in de zin van 'het ­onderste uit de kan', maar ik probeer - en dat klinkt een beetje zijig - een afspraak te maken waar beide partijen blij mee zijn, ook op de lange termijn. Mensen die een agent met haar op de tanden zoeken, komen niet bij mij uit."

Lelijke branche
Zeker in de periode dat Wolff net op eigen benen stond, ­zagen andere partijen dat weleens anders. "Boekings­bureaus waren toch een beetje een lelijke branche. Als je op internet zocht naar een dagvoorzitterschap van, ik noem maar een naam, Humberto Tan, vond je zo vijftien ­bureaus. En allemaal zeggen ze: ja hoor, gaan we regelen."

"Vervolgens bellen ze de agent van Humberto - of zelfs nog een ander bureautje dat tussen hen en de agent in zit - en rekenen ze allemaal twintig procent commissie. Dan komt iemand bij zo'n bedrijf en hoort hij achteraf: 'Het was hartstikke leuk, maar we vonden je best duur.' Blijkt zo'n organisatie bijna het dubbele te hebben betaald van wat die voorzitter vroeg. Dan val je van je stoel."

'Wat ik verdien, verschilt: boven een bepaald bedrag is het belachelijk als ik daar tien ­procent van zou krijgen' Beeld Jitske Schols

Er is wel wat veranderd, zegt Wolff. "Ik zeg niet dat het bij mij begonnen is, maar het was wel die tijd. Het stapelen van commissies kon echt niet meer. En nog steeds: ­boekingskantoren verdienen vrij veel geld met vrij weinig werk. Ik denk dat ik ook bestaansrecht heb gekregen ­omdat presentatoren daar genoeg van hadden. Ik denk mee, lees mee, maak cue cards, ga mee op voorgesprekken, bemoei me er behoorlijk mee - dat deed vrijwel ­niemand."

Wolff heeft met niemand uit haar poule een contract; ­alles gebeurt in goed vertrouwen. De commissies die ze ­rekent, staan niet vast. "Wat ik verdien, verschilt: boven een bepaald bedrag is het belachelijk als ik daar tien ­procent van zou krijgen. En soms is het wel tien of twintig procent. Het fluctueert."

Steraanbidder
Iedereen is er inmiddels wel van op de hoogte dat Matthijs van Nieuwkerk vrijwel alle verzoeken afwijst. Jort Kelder is verreweg de meest geboekte persoon bij Wolff. "Hij is er ook goed in. Het lijken idiote bedragen, zes-, zevenduizend euro voor een dagvoorzitter. Maar hij is degene die de toon zet, de dag maakt of breekt. Als het hele partijtje ruim een ton kost, is het toch niet zo gek."

Wolff is blij met haar mensen. "Het is al met al een leuke verzameling paradijsvogels geworden. Ik ben helemaal niet zo'n steraanbidder, maar soms hang ik ineens een ­halfuur aan de telefoon met Wilfried de Jong en nemen we de wereld even door. Vind ik leuk, ja. Ik zou de presentatoren voor wie ik werk geen vrienden noemen, maar ze zijn me wel dierbaar."

Is het dan nooit een harde wereld van onderhandelen? "O, ik ben gedecideerd als het moet, maar vaak is er geen reden om streng te zijn. Veel mensen komen gewoon aardig iets vragen, de moeite om dan aardig te antwoorden is niet groot - ook al is het antwoord nee. Je stelt weleens ­iemand teleur. Maar op welke schaal? Als je even om je heen kijkt, hebben we het over luxeproblemen van ­bevoorrechte mensen, mezelf incluis. Het is goed om dat te onthouden."

CV

Geboren
23 januari 1971, Amsterdam

Opleiding
Culturele ­antropologie en wijsbegeerte aan de UvA

Loopbaan
Vanaf 1995 ging Julia Wolff aan de slag als producer en ­productieleider. Ze werkte voor ­verschillende omroepen, waaronder ­Teleac, KRO en ­Endemol. In 2000 begon ze bij de Vara (eerst bij Jules unlimited, later bij Vara Laat en ­Kinderen voor Kinderen). Van 2005 tot 2008 was ze werkzaam als ­producer bij De Wereld Draait Door.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden