Plus

Actrice Jouman Fattal: 'Ik zou graag idealistischer zijn'

Jouman Fattal speelt in Telefilm Gelukzoekers (opnieuw) een Syrische vluchteling. Dat ze in de nieuwe BNNVara-serie De Zuidas een advocaat-stagiair speelt, is ook wel eens fijn.

Jouman Fattal Beeld Carly Wollaert

Actrice en maker Jouman Fattal (26) heeft een vrije dag. Die zijn de laatste tijd schaars. Ze is druk bezig met de opnames van De Zuidas, een serie over strapatsen binnen een Amsterdams advocatenkantoor.

Afleveringen vijf tot en met acht worden momenteel gedraaid. Fattal: "Mijn eerste grote hoofdrol in een tv-serie. Met castleden die allemaal fantastisch zijn, zoals Annet Malherbe. Het is voor mij als beginnend actrice super leerzaam."

Twee jaar geleden deed Fattal, afgestudeerd aan de acteursopleiding in Utrecht, auditie voor de pilot van de serie, maar ze werd het nét niet. Vorige zomer werd ze weer benaderd, omdat er een nieuw artistiek team op de serie was gezet en de regisseur, Nicole van Kilsdonk, haar toch wilde hebben.

"Het is een droomrol. Ik speel Sabia, de advocaat-stagiair. Een ambitieuze dame die op kantoor komt werken. Via haar kom je het kantoor binnen en ontdek je hoe gestoord het wereldje is. Bovendien is het een rol die ik bijna nooit krijg aangeboden."

Activistische inborst
Vaker, eigenlijk bijna altijd, wordt de in Syrië geboren Fattal gecast voor de rol van vluchteling. Ook in Telefilm Gelukzoekers (zie kader) speelt ze een soortgelijke rol. Faiza, haar karakter, komt met haar familie terecht in een asielzoekerscentrum in Groningen. Het zoveelste azc, en uitzetting dreigt.

Een herkenbare filmset, voor Fattal. "Daarom schreeuwde ik die rol in De Zuidas ook van de daken. Het komt eigenlijk nooit voor dat ik een rol speel die niet is gebaseerd op mijn afkomst. Tenzij het theater is."

Op haar vierde kwam Fattal met haar ouders naar Nederland, omdat de familie vanuit politiek oogpunt moest vluchten uit Syrië. "De revolutie die nu gaande is in Syrië, daar waren mijn ouders in de jaren tachtig al mee bezig. Ze lieten hun stem horen tegen het regime Assad (de vader van de huidige president, red.), organiseerden demonstraties en deelden pamfletten uit. In die tijd, en nog steeds, teken je daar je doodvonnis mee."

Niet lang na hun komst naar Nederland kreeg de familie een verblijfsvergunning. De activistische inborst van haar ouders heeft Fattal ook meegekregen, zegt ze.

Hot topic
"Soms zou ik willen dat we in Nederland ook wat zwart-witter waren. Het gaat hier vooral over nuances. Mede door wat mijn ouders me hebben meegegeven en door de wetenschap dat mijn leeftijdsgenoten in Syrië wel aan het vechten zijn, heb ik als kunstenaar soms behoefte aan iets waar we ons collectief tegen afzetten."

"Soms durf ik dat niet te zeggen, omdat ik totaal niet wil dat we allemaal extreem worden in onze opvattingen. Het gaat me meer om het gevoel van verbondenheid: samen één stem vormen. Ik zou iets idealistischer willen zijn en iets minder realistisch."

Het onderwerp vluchtelingen is een hot topic in de televisie- en filmwereld, ziet ook Fattal. "Je kan niet echt om het onderwerp heen. Het is ook fijn voor de Syrische acteurs in dit land, die hebben ineens heel veel werk."

Ze zegt het met een glimlach. Toch komt voor haar persoonlijk het moment dichterbij dat ze uitgekeken is op wéér een rol als vluchteling.

"Dat is heel hypocriet hoor, want ik neem het werk wel gewoon aan. Persoonlijk ken ik het verhaal wel. Desalniettemin vind ik het belangrijk dat er verhalen over vluchtelingenbeleid en over radicalisering worden verteld. Blijkbaar is het voor veel mensen nog niet duidelijk."

Ze verwijst naar een nieuwsbericht dat onlangs breed in de media werd uitgedragen. "'Azc's leiden tóch niet tot meer onveiligheid in buurten.' No shit! Daar bestaat dan collectieve verbazing over. Dat blijf ik vreemd vinden."

Behouden humor
Ook in Gelukzoekers wordt het moeizame maatschappelijke klimaat geschetst - inclusief varkenskoppen die aan het hek van het asielzoekerscentrum worden gehangen door Groningse jongeren.

Fattal: "Met de film hebben Hanro (Smitsman, de regisseur, red.) en de schrijvers een goede toon weten te raken, denk ik. Ze hebben scherp commentaar op ons asielbeleid, maar behouden ook humor. Dat is de manier om erover te praten, denk ik."

Fattal wil zichzelf als acteur sowieso dienstbaar opstellen, ongeacht eigen meningen. In haar werk als theatermaker voor Frascati voelt ze de ruimte meer uitgesproken stukken te maken.

Momenteel ontwikkelt ze een voorstelling over feminisme en #MeToo, eerder maakte ze de voorstelling Terug, over een jonge Syrische vrouw die terugkeert naar haar geboorteland. Daarin vertolkte ze ook de rol van Assad.

Vond ze het lastig een personage te spelen dat zo ver van haar af staat? "Dat is soms even zoeken, ja. Maar als je als maker een punt wilt maken, dan moet je beide kanten van het verhaal fatsoenlijk neerzetten. Je moet de standpunten niet als dom of belachelijk bestempelen; je moet het neerzetten als hetgeen waarvan het personage op dat moment denkt dat het het beste is. Hoe oneens je het daar ook mee kan zijn."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden