PlusInterview

Actrice Jelka van Houten: ‘Hormonen zijn de raarste drugs’

Jelka van Houten (42) is vanaf zondag met haar vriend Henry van Loon te zien in Niks te melden. Het is de enige klus sinds corona en haar zwangerschap. ‘Ik was als de dood dat het zou mislukken.’

Jelka van HoutenBeeld Daniel Cohen

Een donkere avond in de stad. Op een pleintje naast een magazijn staat een auto geparkeerd. Daarin zitten twee surveillerende agenten. “Hoe was je weekend?” vraagt de oudste. “Het is woensdag,” antwoordt zijn collega. Op de achterbank ligt een gigantische speelgoeddolfijn.

Maarten de Jong en Nico Meijer, gespeeld door Henry van Loon en Stefan de Walle, praten op gedempte toon. De spanning is voelbaar, er hangt iets in de lucht, maar het zijn vooral de dialogen die het ’m doen. Dit zijn de eerste beelden van de comedyserie Niks te melden, de vaste opmerking van de mannen voor de meldkamer van de politie. De zesdelige reeks is nauwelijks in een hokje te plaatsen. 

“Ik zou niet weten hoe je het moet omschrijven. Het is vooral nieuw,” zegt Jelka van Houten. Ze speelt Sandra die in de meldkamer zit en haar nieuwe collega Nikki (Eva Laurenssen) wegwijs maakt. De cast ­bestaat verder uit André Dongelmans, Jim ­Deddes en Theo Maassen die een stel criminelen spelen. “Ik kijk altijd wie er meedoen, maar als Anna van der Heide het regisseert zeg ik meteen ja.”

Te veel tekst

Voor één tegenspeler hoefde ze niet ver te kijken: Henry van Loon, die samen met Rik van den Bos het originele (Australische) script bewerkte, is haar vriend, van wie ze zwanger is. “Maar van samen spelen is het niet gekomen. Hij zit in de auto, ik in de meldkamer en we hadden afwisselende draaidagen. We hebben zelfs thuis niet samen gerepeteerd. Te veel tekst. Dat konden we de ander niet aandoen.”

In een voormalig schoolgebouw in Amsterdam kauwt Jelka van Houten de ene na de andere wortel weg. “Zwangerschapsdiabetes,” legt ze uit. “Dan zit je toch vooral aan de groente.”

Ze had dit jaar eigenlijk nog wat projecten staan, nadat de theatertour De Verleiders Female was gestopt, net voor de coronacrisis. De speelzalen gingen dicht, opnames werden stilgelegd. “Ik zou een korte film doen, echt een mooi script, maar dat werd steeds uitgesteld. En toen kon ík niet meer, want: zwanger. Heb ik alleen dit gedaan. Het waren twee draaidagen, al begon ik wel eerst een week te steigeren. Als je de afleveringen bekijkt, ziet het er allemaal zo relaxed uit, terwijl ik me helemaal niet relaxed voelde. Voor een theatershow met minder tekst repeteer je weken, nu moest ik zes scripts voor twee dagen in mijn hoofd stampen. Door die hormonen kan ik al niet onthouden waar ik mijn jas heb neergelegd. Het was dus heel spannend. Ik was als de dood dat het mislukte en elke keer weer opnieuw moest.”

Ze mijmert hoe ‘bizar het werkt’. “Laatst was er een programma op televisie, waarin acteurs werd gevraagd: ken je de tekst nog? Ik heb een soort harde schijf in mijn hoofd. Na elke productie wordt alles gewist. Maar als iemand mij vraagt naar de tekst van Theo en Thea en het ­Tenenkaasimperium dan dreun ik die zo op. Die heb ik dan in mijn jeugd opgeslagen. Een ander gedeelte in mijn hersenpan, denk ik. Ik ben ook zeer benieuwd of later, als ik oud ben en in een bejaardentehuis zit, er dan nog steeds teksten oppoppen.”

Henry van Loon en zij werkten eerder samen. Toen ze nog niet met elkaar gingen (‘Vond ik hem een rare snuiter, maar hij is de liefste van allemaal’), deze zomer (in Barrie Barista) en nu dus in Niks te melden. Fysiek viel het draaien reuze mee. “Normaal gesproken gaat er veel tijd zitten in camerawerk, licht, opbouw. Tegenshot zus en zo. Loopjes. Nu zat ik alleen maar aan een ­bureau,” aldus Van Houten over haar enige klus.

Roddelbladen

Het Instagramfilmpje waarin zij en Henry van Loon hun baby aankondigden, is inmiddels meer dan 260.000 keer gedeeld. Hilarische beelden, al was de aanleiding minder grappig. Van Houten kreeg ineens telefoontjes. “Van roddelbladen. ‘Wij hebben vernomen dat je zwanger bent.’ Ik snap heus wel hoe het werkt als je bekend bent. Maar dit vond ik ver gaan. Dat ik zo’n grote buik heb is puur omdat ik zwangerschapsdiabetes heb. Ik zat helemaal nog niet in een veilige fase. Ik ben 42, hè. Dan kan het ook nog misgaan. Maar hoe werkt dat dan bij mensen? Gaan wildvreemden dan die bladen bellen? Wie dan? Mensen op straat? Winkelmedewerkers? ‘Ik heb haar gezien.’ Maar je hebt er ook geen zin in dat mensen je gaan achtervolgen. Dus breng je het nieuws zelf maar.”

Hoe het nu gaat? “Goed, ik doe m’n best. Ik ken vrouwen die met een radslag door hun zwangerschapsperiode gaan. Maar ik vind het best intensief. En hormonen zijn echt de raarste drugs die je kunt bedenken. Ik ben totaal mezelf niet. Dat merk ik ook aan mijn andere kinderen. Ze vinden het te gek dat er een kindje komt, maar ze weten inmiddels ook goed wat hormonen zijn. En dat zegt óók wel weer genoeg.”

Niks te melden, vanaf morgen elke zondag om 22.35 uur op NPO 3

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden