Plus Interview

Acteur William Spaaij: ‘Ik werd gegrepen door Bowie als artiest, als mens’

Na een podiumstop van een jaar keert William Spaaij eind deze maand terug in de musical Lazarus. De rol van Valentine moet hij delen. ‘Ik ben niet eerste keus, ik hoor niet bij de eerste cast. Het deert me niet.’

‘Je wilt niet weten hoeveel mensen iets van de regisseur moeten, niet zelfredzaam zijn’ Beeld Roy Beusker

Het huis van William Spaaij (36) staat vol David Bowie-parafernalia. Onder andere een Ziggy Stardustposter boven zijn piano en veel boeken.

Zijn voorliefde voor de overleden muzikant is eigenlijk van vrij recente datum. “Mijn ouders waren niet echt Bowiefans. Er kwam wel eens wat muziek voorbij, maar daar bleef het bij.”

Een jaar of vier geleden deed hij met de voorstelling De Tweeling Groningen aan en pakte hij de Bowietentoonstelling in het Groninger Museum mee. “Ik werd gegrepen door Bowie als performer, als artiest, als mens. Zó interessant. Het was mindblowing hoe geïnspireerd ik terugkwam.”

Psychedelische rockshow

Dat juist een rol in Lazarus op zijn pad is gekomen, vindt hij fantastisch. Hij speelt de slechterik Valentine in de psychedelische rockshow rond het oeuvre van David Bowie – een rol die hij gaat delen met de Vlaamse acteur Pieter Embrechts.

Embrechts maakte de afgelopen maanden al indruk en hij is favoriet voor een Musical Award vanwege zijn rauwe en beklemmende vertolking van de rol. “Ik wist al dat dit eraan zat te komen toen ik aankondigde een jaar van het podium te verdwijnen. Het was een mooi vooruitzicht.”

Na vijftien jaar en achttien musicals – onder andere Was Getekend, Annie M.G. Schmidt, De Kleine Blonde Dood en Shrek – was de acteur even klaar met spelen. Niet dat hij niet meer met plezier op het podium stond. “Ik was het niet kwijt, maar ik was wel nieuwsgierig wat het met me zou doen.”

Wisselend succes

Spaaij nam plaats in de regisseursstoel, met wisselend succes. Stil In Mij ging goed en krijgt een vervolg, bij Annie de Musical vertrok hij wegens ‘verschil in artistiek inzicht’.

Wat de precieze oorzaak van zijn plotselinge vertrek was, wil hij niet zeggen. “Het is een veel ingewikkelder verhaal dan naar buiten is gekomen en ik vind het niet eerlijk om daar verder op in te gaan. Maar er zijn geen vervelende dingen gebeurd en we kunnen allemaal nog heel goed door een deur.”

Meer respect

Een jaar uit de spotlights en zijn ervaringen op de regisseursstoel brachten Spaaij wel belangrijke lessen. “Ik ben nog meer verliefd op wat ik doe. En op het toneel was het een opeenstapeling van succes. Ik wist niet beter dan dat ik het tot een succes maak, dus dat het een keer niet lukte, was een goede leerschool.”

En hij heeft ‘honderdduizend keer’ meer respect gekregen voor regisseurs. “Ik heb geleerd hoe vervelend ik zelf kan zijn als acteur, als ik weer eens iets wil van een regisseur. Ik moet ook weleens mijn mond houden, ook al komen de dingen die ik wil zeggen uit een goed hart, om de voorstelling beter te maken. Je wilt niet weten hoeveel mensen iets van de regisseur moeten, niet zelfredzaam zijn. Als acteur ben je maar een klein radertje in het geheel.”

En: “Als je jonger bent, draait het ook om je ego. Ik speel de hoofdrol, ik ben belangrijk. Nu ga ik voor het eerst in mijn carrière een rol delen. Ik ben niet eerste keus, ik hoor niet bij de eerste cast. Dat deert me niet. Ik word gewoon heel erg gelukkig van op de bühne staan.”

Spaaij maakt eind deze maand in Lazarus zijn debuut als Valentine. “Maar misschien dat ik straks toch denk: ik wil álles spelen!”

Lazarus is t/m 5/4 te zien in het DeLaMar Theater en gaat daarna op een korte tournee langs theaters in Heerlen, Groningen en Rotterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden