PlusFilmrecensie

A White, White Day is een ondragelijk invoelbare film over een weduwnaar

Ingvar Sigurdsson en Ída Mekkín Hlynsdóttir in A White, White Day.Beeld -

“Het is nog niet af, maar het als jij er komt wonen zal het een prachtig huis zijn.” Grootvader Ingimundur (Ingvar Sigurdsson) leidt zijn kleindochter Salka (Ída Mekkín Hlynsdóttir) rond door een donker pand zonder ramen, dat hij voor zijn dochter en kleindochter aan het verbouwen is.

Stukje bij beetje breekt Ingimundur het gesloten pand open en zet hij er vensters in, met uitzicht op de rivier en het weidse omringende landschap. Het is een scherp symbool voor de barse weduwnaar zelf, die in het hoekige IJslandse drama A White, White Day (Hvítur, hvítur dagur) eveneens met harde hand gedwongen moet worden zich weer open te stellen voor de wereld na het overlijden van zijn vrouw.

De rondleiding die hij zijn kleindochter geeft, opent het verhaal, maar de toon van de film wordt daarvoor al gezet in een uitgebreide proloog. Een tekstkaart verklaart de titel van de film vanuit een oude IJslandse legende die stelt dat op die dagen dat het zo wit is dat je het verschil tussen land en lucht niet meer ziet, de doden contact kunnen maken met de wereld van de levenden.

Die spirituele gedachtegang krijgt vervolgens een zeer prozaïsch tegenwicht in het lang aangehouden, dreigende eerste shot van de film. We zien een auto die in volle vaart door zo’n witte, witte dag vol mist en regen raast – en pardoes uit de bocht vliegt. Later in de film zien we hoe Ingimundur op dezelfde plek een steen over de rand duwt, en volgen we het traject dat zijn vrouw – want zij is het die hier uit de bocht vliegt – in haar laatste momenten moet hebben afgelegd. Maar in die openingsscène zakt haar auto gewoon weg in dat alomvattende wit.

Tussen dat moment en het begin van het daadwerkelijke verhaal verstrijkt wat tijd, door regisseur Hlynur Pálmason subtiel getoond door een opeenvolging van statische shots van het huis dat Ingimundur verbouwt in verschillende weersomstandigheden en jaargetijden. Hoeveel tijd er voorbijgaat, wordt niet expliciet gemaakt, zoals in A White, White Day sowieso weinig expliciet wordt gemaakt. Het is tijd genoeg voor Ingimundur om een soort evenwicht in zijn leven alleen te hebben gevonden, maar nog lang niet genoeg om de pijn van zijn verlies te verwerken.

Alleen verwerkt hij helemaal niets, maar kropt hij alles op. De dagen dat hij op zijn kleindochter past, lijkt hij de zachtaardigheid zelve, maar er zal toch een reden zijn dat hij zijn werk als politiechef tijdelijk heeft moeten neerleggen. De strenge beeldtaal van de film maakt de onderhuidse spanning waarmee hij door de wereld beweegt bijna ondragelijk invoelbaar.

Pálmason verpakt zijn in feite simpele verhaal in een enigmatische vertelstijl, waarin vrijwel niets hardop uitgesproken wordt. Alleen uit kleine gebaren en bijzinnen in de dialoog kan worden opgemaakt wat er nu precies gebeurd is. Tegelijkertijd is glashelder in welke gemoedstoestand hij ons wil meeslepen: de opgekropte emoties die Ingimundur wegstopt, zetten de film onder hoogspanning.

Het ogenschijnlijk kalme personage wordt heen en weer geslingerd tussen twee vormen van liefde. Enerzijds de onvoorwaardelijke liefde voor zijn kleindochter. En anderzijds de zeer voorwaardelijke passie voor zijn overleden vrouw, een passie die nu doelloos is en daarom van hem een ongeleid projectiel maakt.

Een ontdekking over zijn vrouw is voor Ingimundur het begin van een duistere en eenzame zoektocht. Die leidt tot een explosieve ontknoping, waarin zowel het personage als de film bijna uit de bocht vliegen. Maar uiteindelijk weet Pálmason het stuur recht te houden voor een indringend einde.

A White, White Day

Regie Hlynur Pálmason

Met Ingvar Sigurdsson, Ída Mekkín Hlynsdóttir

Te zien in Eye, Filmhallen, Het Ketelhuis, Studio K

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden