Plus

40+ en homo: 'Fuck, iedereen is echt twintig jaar jonger'

Ouder worden is voor homomannen anders dan voor hetero's, ondervond Philip Meelhuysen (47). Hij schreef een boek over de gay midlife. 'De gaycultuur straalt uit: je hoort er niet meer bij. En dat doet pijn.'

Philip Meelhuysen (47): 'Zelf loog ik bij online ­daten over mijn leeftijd, zodat ik niet automatisch buiten de zoekopdracht van de jonkies viel' Beeld Eva Plevier

Amsterdammer Philip Meelhuysen is 47, maar op het oog zou je er zo een jaar of vijf afhalen. Hij gaat modieus gekleed en draagt bij binnenkomst een pet. Het zijn z'n ­genen, denkt Meelhuysen. "Ik ben deels Indo, er zit geen enkel botoxje in." Waarmee lichamelijk verval en de strijd ertegen - of de acceptatie ervan - meteen aan de orde zijn. Meelhuysen publiceerde onlangs het boek 40+ homo's - gay midlife. Over hoe het is om ouder te worden in een gaycultuur die lijkt te draaien om jong en mooi zijn.

Hoe kwam u op het idee voor het boek?
"Er is nog maar weinig geschreven over dit onderwerp. Daar kwam ik achter toen ik op zoek ging naar literatuur over mannen die in een midlifefase komen. De boeken die er zijn gaan over heteromannen. Maar mijn heterovrienden maken iets anders mee als ze de veertig passeren. Wat zij beschrijven is: carrière, huis, kinderen en een gevoel van gevangen zitten daarin. Tegen mij zeggen ze: 'O man, had ik maar jouw vrijheid. Lekker overal naartoe, feesten, geld uitgeven.' Terwijl ik bleef denken: ik heb óók het gevoel dat er iets gebeurt, en ik weet niet precies wat het is."

Want wat gebeurde er?
"Het was een beetje een onbestendig gevoel, aanvankelijk. Ik was met vrienden in Barcelona, tijdens het Circuit Festival. De mooiste mannen ter wereld komen daarop af. We zouden zoals elk jaar een week lang gaan feestvieren, maar ik was daar en merkte ineens dat ik er geen zin in had. Dat was een heel rare gewaarwording, ik begreep het niet van mezelf. Ik had het gevoel dat ik het niet meer kon bijbenen, dat ik er te oud voor was."

Te oud, in welk opzicht?
"Zowel fysiek als mentaal. De drugs die bij dat feestgebeuren horen, een hele nacht doorhalen of zelfs dagen achter elkaar, ik speelde dat niet meer klaar. Als homo mis je ­signalen dat je ouder wordt die veel hetero's wel hebben: je eerste kindje, kindje gaat naar school. Van die mile­stones die je vertellen dat je een stukje ouder bent geworden. Als homo word je op je 45ste wakker in een roesje in een club en je denkt: fuck, iedereen is echt twintig jaar ­jonger."

Voor 40+ homo's - gay midlife interviewde Meelhuysen vijftien homo's in de midlifefase van hun leven, mannen pakweg tussen de veertig en zestig jaar oud. Ook analyseerde hij de resultaten van een online enquête, die door ruim honderdtwintig mannen werd ingevuld. Het merendeel van hen beschouwde zich rond zijn 45ste als man van middelbare leeftijd. De vraag of het goed voelde om zichzelf voor het eerst als zodanig te beschouwen, beantwoordt 48 procent negatief. Tegenover 42 procent die het prima vond.

Het onderwerp midlife wordt door gays doorgaans weinig besproken, aldus Meelhuysen in zijn boek. "Dertigers zijn er nog niet mee bezig en ook veel veertigers willen er niet over spreken. Bij deze laatste groep krijg je met het aansnijden van dit onderwerp het gevoel alsof je moedwillig een mooie droom wilt verstoren."

De auteur somt 23 symptomen op die passen bij typisch 'midlife gedrag', zoals heimwee naar vroeger, met spijt en teleurstelling terugkijken, ineens fanatiek gaan sporten, liegen over je leeftijd, cosmetische chirurgie overwegen of ondergaan, het gevoel dat de tijd op begint te raken, ­beseffen dat je niet bent waar je had willen zijn in het ­leven.

Wanneer wordt een midlifefase een midlifecrisis?
"Als de midlifesymptomen zich heel sterk manifesteren. Driekwart van de mensen in een midlifefase merkt die transitie op, bij ongeveer een kwart daarvan zijn de signalen zo sterk dat je van een crisis kunt spreken."

U noemt als rode draad de angst om buitengesloten te worden door een cultuur die draait om jongeren.
"De homocultuur wordt gedomineerd door het Grieks mannelijk ideaal: jong en gespierd. Waarom? Simpelweg omdat we dat geil vinden. En wie hebben die lichamen? Jonge mannen. Er zijn mannen die in de weer gaan met plastische chirurgie of anabolen spuiten om een mooi lijf te behouden. Zelf loog ik bij online ­daten over mijn leeftijd, zodat ik niet automatisch buiten de zoekopdracht van de jonkies viel. Al die acties, ook als ze effectief zijn, vertellen je: zoals ik ben, is het niet goed. Dat is wat de heersende gaycultuur uitstraalt: je hoort er niet meer bij. En dat doet pijn."

Hebben gay mannen voor wie feesten nooit zo belangrijk is geweest minder last van de midlifetransitie?
"Ik denk dat mannen die actief zijn geweest in de gay-­scene er meer last van kunnen hebben. Maar ook als je meer een kroegtype bent, kan een midlife hard aankomen als niemand je daar aanspreekt. Dat geldt niet voor iedereen. Sommige veertigplushomo's gaan lekker uit hun dak op gayfeesten en ervaren helemaal niet dat ze ouder zijn of hebben daar geen last van."

Maak je het jezelf niet juist lastig door de aansluiting te willen behouden met die jongere generatie?
"O ja, helemaal. Een meerderheid van de mannen die ik interviewde en enquêteerde geeft aan te vallen op mannen die jonger zijn. Dat geldt ook voor mij. We doen het onszelf aan. Tegelijk is het zo dat er nu pas een veertigpluscultuur ontstaat in de gayscene. Wij zijn een van de eerste generaties die vrij als homo oud kunnen worden. De oudste generatie homo's die nog leeft, zat en zit voor een groot deel in de kast. De generatie daarna heeft voor de homorechten gezorgd, maar werd in de ­jaren tachtig en negentig flink uitgedund door de ­opkomst van aids. De emancipatie van de oudere homo speelt nu."

Bestaat die emancipatie uit feesten voor veertigplussers of het besef dat er meer is in het leven?
"Er zijn feesten zoals Rapido; als je daar op je 55ste staat, ben je niet de oudste. Van het feesten heb ik de afgelopen jaren enorm genoten, dat ik dat nu achter me laat vind ik niet leuk. Maar er komen inderdaad dingen voor in de plaats. Jarenlang ben ik op vakantie geweest naar alle ­homobestemmingen, maar ik zag nooit meer dan het strand en de clubs.

"Als ik nu met mijn vriend op vakantie ga, ben ik weer toerist, dat vind ik heel leuk. Ik ben geen jongetje meer, maar een man. Het schrijven van dit boek heeft aan dat besef wel bijgedragen: ik was heel erg bezig mezelf níet te zijn. Nu ben ik bij mezelf aan het komen, en dat voelt lekker."

Philip Meelhuysen: 40+ homo's ¿ gay midlife Beeld -

Philip Meelhuysen: 40+ homo’s – gay midlife

Karakter Uitgevers, €17,99

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden