PlusNieuws

22ste editie van Art Rotterdam: Volop verf voor hongerige ogen

In Rotterdam begon gisteren de eerste internationale kunstbeurs sinds corona. Met opvallend veel schilderkunst, figuratief en lekker verkoopbaar. Het publiek staat te trappelen.

IJsschilderij van Daan den Houter Beeld Michel Claus
IJsschilderij van Daan den HouterBeeld Michel Claus

Met 550 euro voor een kleine en 700 euro voor een grote behoren de ijsschilderijen van Daan den Houter tot het goedkopere aanbod op Art Rotterdam. Maar zodra galeriehouder Frank Taal zo’n werk uit de vriezer (-18oC) haalt en ophangt, begint het te smelten. Een kunstwerk waar na een uurtje niet meer dan wat gekleurde strepen op de wand van over is – dat is nogal een statement op een kunstbeurs. Het past ergens wel bij de tijdsgeest, die vraagt om een harde reset.

Terug naar het nieuwe normaal voelt de eerste internationale kunstbeurs sinds het uitbreken van de pandemie in ieder geval niet. Bezoekers lopen een beetje onwennig rond, een enkeling met mondkapje. Het gebruikelijke zoenen en omhelzen blijft achterwege, er worden zelfs geen handen gegeven. De sfeer is ietwat timide maar ook onmiskenbaar blij: eindelijk kunnen we weer kunst in deze hoeveelheid zien! En kopen: sommige galeriehouders hebben in de eerste twee uur al de helft van hun stand verkocht.

Focus op Nederlandse galeries

Ook fysiek is de beurs anders dan anders. De videosectie Projections is komen te vervallen, net als het horecaplein, wat bredere gangpaden oplevert. Beursdirecteur Fons Hof heeft de standbouw aangepast door de buitenwanden anderhalve meter naar binnen te schuiven. Hierdoor word je als vanzelf de stand ingetrokken en ontstaan er geen opstoppingen.

Plezierig is de sterke focus op Nederlandse galeries. In de laatste Art Rotterdamedities, die in de Cruise Terminal werden gehouden, kon het aandeel buitenlanders oplopen tot wel 65 procent en leek de beurs wat losgezongen van het thuispubliek. Nu is de verhouding andersom: 30 van de 99 galeries komt van over de grens, waarvan 17 Belgen. Het is fijn om te constateren dat Nederland genoeg galeries van niveau heeft om die mix aan te kunnen.

Van een ijsschilderij van Daan den Houter is na een uurtje niet meer over dan wat ge­kleurde strepen op de wand. Beeld Michel Claus
Van een ijsschilderij van Daan den Houter is na een uurtje niet meer over dan wat ge­kleurde strepen op de wand.Beeld Michel Claus

De meeste deelnemers gaan voor bewezen kwaliteit. Niet de laatste hype of nieuwste ster, maar veel werk van kunstenaars die al een tijdje meedraaien. Dat de NN Art Award, de grote prijs van de beurs, dit jaar is gewonnen door zestiger Erik Mattijssen onderstreept de herwaardering van de oudere kunstenaar. Met zijn grote, ietwat surrealistische tekeningen waarin pardoes een paard in de woonkamer kan belanden won Mattijssen geheel verdiend de 10.000 euro prijzengeld.

Als de coronaperiode al doorklinkt in het beursaanbod, is het in kleinere formaten of meer geconcentreerde vormen. Ruta Butkute, die gewoonlijk grote sculpturale installaties maakt, toont bij Bradwolff & Partners tot plankjes geperste sculpturen in de geest van Donald Judd. Maatschappijkritisch werk is vrijwel afwezig, uitzonderingen daargelaten, zoals de bloemstillevens die Tinkebell maakte met zwaar vervuild roet uit de hoogovens van Tata Steel.

Er is opvallend veel schilderkunst te zien, vooral figuratief en lekker verkoopbaar, maar soms ook extreem groot. De 3,8 meter hoge schildering van zwanen op karton van Aldo van den Broek (Vriend van Bavink) of heerlijk dromerige papiercollage van Lex ter Braak (Dudok de Groot) zullen niet in ieder appartement passen. Het drieluik van Luis Xertu (Torch), waarin bloeddorstige honden een eenhoorn verscheuren in een zwart landschap waar echte planten in zijn verwerkt, pakt uit in de breedte: 5,5 meter. En wie wat speciaals wil, kan terecht bij Van Zijll Langhout. Voor 6000 euro brengt Iriée Zamblé de muurschildering van een hiphop­torso met kettingen aan op de huiskamerwand.

Overtreffende trap

Verzamelaars met een meer onorthodoxe smaak kunnen bij Dürst Britt & Mayhew een nieuwe werk van Lennart Lahuis kopen. De kunstenaar die eerder voorstellingen achter was stopte of ze tekende in verdampend water, heeft weer een overtreffende trap in het efemere gevonden: een condensator blaast de woorden Still Life uit in stoom. Bij Go Mulan zijn urnen van Jonat Deelstra te koop die afgezonken in de Noordzee de groei van koraal stimuleren. En met Daniël van Stralens neon Ding Dong Your Opinion Is Wrong heeft Stigter Van Doesburg een conversationpiece eerste klas in de aanbieding.

Voor het echt grote gebaar moet je zijn bij Pros­pects, de jaarlijkse vlootschouw van jong talent dat is ondersteund door het Mondriaan Fonds. Hier zijn bijvoorbeeld de extreem fysieke beelden te zien die Romy Yedidia maakt door metalen sjablonen van haar eigen lichaam door gips te trekken. Of de New Yorkse taxi die Rowan van As met draadstaal in elkaar knutselde.

De meeste bezoekers hebben er echter al een paar uur beurs opzitten als ze Prospects bereiken. Na maanden te hebben drooggestaan, zijn de hongerige ogen sneller overprikkeld dan voorheen. De verzadigingsgraad is bereikt.

Internationale kunstbeurs Art Rotterdam

Van Nellefabriek, Rotterdam, t/m 4/7

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden