Plus

10 jaar Cineville: 'verwachtingen waren niet zo groot'

Tien jaar geleden begon Thomas Hosman Cineville. Nu kun je met een Cinevillepas bij filmtheaters in het hele land terecht. 'Ik wil het stoffige imago van filmtheaters veranderen.'

Beeld Getty Images/CSA Images RF

Veel mensen begrepen vroeger niet waarom ik in een filmtheater werkte," zegt Thomas Hosman (32), directeur van filmtheater­vereniging Cineville. Tien jaar geleden was hij programmeur bij filmtheater Kriterion, dat volledig wordt gerund door studenten. "Ze dachten dat er alleen maar ingewikkelde en trage films speelden."

Die opmerkingen vond Hosman onterecht. "Dat was de spark waarmee het begon. Filmtheaters zijn niet alleen plek waar je op zondagmiddag met je moeder heen gaat, je kunt er ook in de nacht een feestje pakken als de film is afgelopen."

In 2009 begon hij samen met vier vrienden ­Cineville met als doel de filmtheaters in Amsterdam te verenigen. Ze wilden de zalen vullen met een groter publiek. Dat hoopten ze te bereiken met een website, een gecentraliseerde bioscoopagenda en de Cinevillepas. Daarmee kun je voor een vast bedrag onbeperkt naar de film. Deze maand bestaat Cineville tien jaar.

Succes
In het begin waren veel filmtheaters huiverig. "We moesten elke bioscoop individueel overtuigen om mee te doen," zegt Hosman. De voornaamste twijfel: was er behoefte aan een pas?

Het voorstel was simpel en is amper nog veranderd. Pashouders betalen een vast bedrag per maand en kunnen daarvan onbeperkt naar de film. Van die opbrengst gaat 10 procent naar ­Cineville, de rest wordt naar bezoekersaantal verdeeld onder de filmtheaters.

Uit een publieksonderzoek bleek dat de gemiddelde filmtheaterbezoeker een abonnement wel zag zitten. "We stonden zelf in de zalen aan het einde van de voorstellingen vragen te stellen," zegt Hosman. Waar ga je vaak naar de film? En, de belangrijkste vraag, zou je vaker gaan met een abonnement?

Hosman kan spreken van succes. "Onze verwachtingen waren echt niet zo groot. Na het eerste jaar hadden we vijfduizend pashouders. Dat is meer dan we ooit konden dromen." Het aantal is na tien jaar aanzienlijk groter: Cineville telt bijna 45.000 duizend pashouders waarvan de helft jonger dan veertig is en in Amsterdam woont.

Enthousiaste recensies
Die duizenden pashouders halen hun maandgeld er goed uit. Ze gaan gemiddeld dertig keer per jaar naar de film. Ter vergelijking: uit de Bioscoopmonitor van 2017 blijkt dat Nederlanders gemiddeld vijf keer per jaar naar een filmtheater gaan. En bijna de helft van die bezoekers is veertig plus.

Cineville wil meer zijn dan alleen een pas. Ook mensen die niet snel een trage, Poolse zwart-witfilm kijken, wil Hosman de zalen inkrijgen. En dat probeert Cineville via vlot geschreven content op de site. "Je hebt ook filmrecensies in de krant, maar in die teksten wordt er vanuit gegaan dat je de hele filmgeschiedenis al kent."

Cineville schrijft vanuit enthousiasme, niet vanuit een oordeel, zegt Hosman. Is een film slecht? "Dan schrijven we er gewoon niet over."

Thomas Hosman. De directeur van Cineville bedacht de pas samen met vier vrienden. Beeld Katarina Schul

Cineville kent inmiddels ook zijn valkuilen. Hoe verkoop je een abonnement in Zwolle, waar maar twee filmzalen zijn? "In de kleinere steden loopt de pas inderdaad slechter. Er zijn minder jonge mensen en het filmaanbod is beperkt," zegt Hosman. Maar in Arnhem en Nijmegen werkt de pas weer wel goed.

"Er zijn daar relatief weinig filmtheaters, maar mensen reizen gemakkelijk tussen de steden." Twee jaar geleden is Cineville gestopt met uitbreiden. Hosman: "We focussen ons nu op de steden waar we al zitten. Nu groeien we alleen maar harder."

In de toekomst wil Hosman een diverser ­publiek aanspreken. "Filmtheaters zijn over­wegend witte plekken. Dat moet veranderen." Dat begint bij de locatie, zegt hij. "In Nieuw-West zit bijvoorbeeld Oxville, drie jongens die in de Meervaart nu ook films vertonen."

Daarmee hoeft de in film geïnteresseerde inwoner van Nieuw-West niet meer naar het centrum, waar de meeste filmtheaters zitten. In de wijken om de stadscentra heen valt volgens Hosman een hele nieuwe doelgroep te halen.

Cineville viert het 10-jarig bestaan uitgebreid. Op 24 maart worden in verschillende filmtheaters in het land de tien favoriete films van Cinevillers gedraaid. Op 29 maart is er een groot feest in Generator, het voormalig zoölogisch museum aan de Mauritskade.

Tijdens dat feest kan publiek zich in verschillende filmwerelden begeven. Hosman: "We willen geen standaardfeestje geven. We willen onze liefde voor films echt tot leven laten komen."

20 beste films

Cineville-leden konden vanaf januari dit jaar stemmen op hun favoriete film van de afgelopen tien jaar. Dit zijn de twintig winnaars.

Lady Bird (Greta Gerwig, 2017)

Moonlight (Barry Jenkins, 2016)

La grande bellezza (Paolo Sorrentino, 2013)

Spring Breakers (Harmony Korine, 2012)

Manchester by the Sea (Kenneth Lonergan, 2016)

Inception (Christopher Nolan, 2010)

The Red Turtle  (Michael Dudok de Wit, 2016)

Borgman (Alex van Warmerdam, 2013)

Call Me By Your Name (Luca Guadagnino, 2017)

The Florida Project (Sean Baker, 2017)

Her (Spike Jonze, 2013)

Jagten (Thomas Vinterberg, 2012)

Paterson (Jim Jarmusch, 2016)

Amy (Asif Kapadia, 2015)

Isle of Dogs (Wes Anderson, 2018)

The Grand Budapest Hotel (Wes Anderson, 2014)

Black Swan (Darren Aronofsky, 2010)

Inglourious Basterds (Quentin Tarantino, 2009)

Intouchables (Olivier Nakache & Éric Toledano, 2011)

The Shape of Water (Guillermo del Toro, 2017)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden