Kunst & Media Bewaar

Wende Snijders: 'Kunst brengen is alles wat ik doe'

Wende Snijders: 'Ik heb erover gedacht mijn nieuwe project gewoon 'Amsterdam' te noemen.'
Wende Snijders: 'Ik heb erover gedacht mijn nieuwe project gewoon 'Amsterdam' te noemen.' © Eva Plevier

Op 25 augustus wordt de Amsterdamprijs voor de Kunst uitgereikt. In deze serie komen de negen genomineerden aan het woord. Aflevering 3: Wende Snijders.

Wende Snijders, genomineerd voor 'beste prestatie', deinst met haar wendbare stem en theatrale presentatie nergens voor terug en gaat interessante samenwerkingen aan met andere kunstenaars binnen verschillende disciplines, volgens de jury. 'Ze werkt continu aan het uitbouwen van haar artistieke praktijk, adopteert nieuwe genres en weet daar op een succesvolle manier een breed publiek mee te beroeren.'

Wat kenmerkt uw werk?
"Ik ben performer en maak concerten. En in die concerten vertel ik verhalen op muziek. Ik gebruik daarbij alle middelen die ik kan krijgen: van visuals tot aan decors, licht en kostuums. Ook ben ik niet vastgeklonken aan een genre, maar gebruik ik de muziek waarmee ik de verhalen zo goed mogelijk kan brengen."

"Tot nu toe waren dat het chanson, het theaterlied, pop, klassiek, elektronisch en jazz. Ik heb gewerkt met bands, maar ook met orkesten. Bij elke show hoort een album, ik zie dat als één project, telkens met een heel eigen kleur en gevoel."

Na al die omzwervingen is Amsterdam echt mijn thuis geworden.

Hoe manifesteert u zich in Amsterdam? Wat voor raakvlakken heeft uw kunst met de stad?
"Grappig, mijn projecten zijn altijd verbonden aan een bepaalde stad en het project waar ik nu aan werk en in februari mee ga toeren, staat voor een groot deel in het teken van Amsterdam. Quand tu dors had vooral te maken met Parijs, No. 9 met New York en Last resistance met Berlijn. Aan het begin van een project gaan er woorden door mijn hoofd spoken. Dit keer waren dat: ontworteling, verankering en het zoeken naar een thuis."

"Als kind ben ik de hele wereld over geweest. Mijn vader was ingenieur en we zijn vaak verhuisd. Ik ben geboren in Engeland en heb in ­Indonesië en Afrika gewoond. Sinds 1998 woon ik in Amsterdam, nooit eerder heb ik zo lang op één plek gewoond. Na al die omzwervingen is Amsterdam echt mijn thuis geworden."

"Dat ik nu zo met de stad bezig ben, komt ook doordat ik een nieuwe partner heb. Hij is Vlaming en door hem loop ik weer nieuw door Amsterdam."

"Hoe het nieuwe project gaat heten, weet ik nog niet. Ik heb erover gedacht het gewoon Amsterdam te noemen, maar weet het nog niet zeker."

Van mij mag iedereen winnen.

Een van de criteria is 'creatief ondernemend' zijn. Wat doet u om uw kunst onder de mensen te krijgen?
"Nou, veel optreden. Dit is alles wat ik doe. Je kunt zeggen dat ik niets anders doe dan mijn kunst onder de aandacht van de mensen brengen. Mijn leven bestaat uit maken, performen en promoten, uit zorgen dat het productie­bedrijf dat ik eigenlijk ben, draaiende is. Ik sta ermee op en ik ga ermee naar bed."

Wat doet u over tien jaar, wat zijn uw toekomstplannen?
"Hetzelfde: concerten maken, liedjes schrijven en ze performen. En dat met een zo goed mogelijk artistiek team om me heen, zowel nationaal als internationaal. Ik ben altijd op zoek naar interessante samenwerkingen. Zoals onlangs bij de dodenherdenking met Typhoon. Zoals in Berlijn, waar ik werkte met producers uit de elektronische underground. En zoals in het ­gezamenlijk schrijven met mensen als Dimitri Verhulst en Arnon Grunberg."

Als u zelf niet wint, wie moet er dan winnen, en waarom?
"Dat vind ik een beetje een flauwe vraag. Daar kan ik geen antwoord op geven. Ik vind het al fantastisch dat ik ben genomineerd. Van mij mag iedereen winnen."