Recensie
The Disaster Artist
© The Disaster Artist

The Disaster Artist

recensieFranco gebruikt Wiseaus egotrip voor zijn eigen egotrip; hij verpakt een grote flop als succesverhaal, ter meerdere eer en glorie van zichzelf. Los daarvan is het ook een aardige film over de totstandkoming van een beroerde film.

The Disaster Artist eindigt in split-screen: naast elkaar wordt de ene na de andere scène getoond die eerder is voorbijgekomen in James Franco's wonderlijke ode aan de totstandkoming van The Room, naast dezelfde ­scène uit het origineel van regisseur Tommy Wiseau uit 2003.

Vaak haalt zo'n vergelijking de eerder genoten film onderuit, maar in dit geval is het uiterst nuttig en zorgt het voor begrip: The Room is dus écht zo slecht als Franco heeft laten zien.