Recensie

The bucket list **

Regie: Rob Reiner
Met: Jack Nicholson, Morgan Freeman, Sean Hayes, Rob Morrow

Amerikanen gaan niet de pijp uit, ze schoppen tegen de emmer. Het begrip 'kicking the bucket' staat er voor sterven. De film The bucket list voert twee oude mannen op, die dankzij hun terminale kanker weten dat ze spoedig tegen die emmer zullen schoppen.

Laten we eerst een open deur in trappen: leven met een doodvonnis is voor de meeste stervelingen een trieste en deprimerende aangelegenheid, zeker als de laatste maanden in het teken staan van pijn, operaties en chemokuren. De makers van The bucket list stellen echter dat terminale kanker en een doodvonnis de fortuinlijke patiënt juist een prachtige kans bieden.

Wie ineens dood is, krijgt niet de gelegenheid nog wat van het leven te maken, terminalen hebben die optie wel. En wie slim is, doet als de mannen in de film. Vergeet de kanker, de chemo en de kapotte organen, beklim een Tibetaanse berg en een Egyptische piramide, ga op een Afrikaanse safari, eet eens aan de Rivièra, bekijk de Taj Mahal, rijd een peperdure auto aan barrels en neuk eindelijk eens buiten de deur. Maar begin met het maken van een lijst zaken die je nog voor de aangekondigde dood wilt doen. Maak een bucket list.

In de film wordt het lijstje geïntroduceerd en opgesteld door de kettingrokende automonteur Carter Chambers (Morgan Freeman), die het aanvankelijk geloofwaardig snel verfrommelt en vanuit zijn ziekenhuisbed wegwerpt. Zijn kamergenoot Edward Cole (Jack Nicholson) pakt het niet alleen op; hij vult het meteen aan met een lange rij ogenschijnlijk onmogelijke activiteiten.

Cole ziet dat anders: hij is namelijk puissant rijk en heeft bovendien geen verantwoordelijkheid voor anderen. Curieus genoeg slaagt hij er in een handomdraai in Chambers van diens onthutste vrouw, kinderen en kleinkinderen weg te lokken, om het er na de chemokuurtjes eens flink van te nemen. Het is waarschijnlijk niet de bedoeling dat de kijker daar lang over nadenkt, want de film moet een hartverwarmende komedie zijn, en geen felrealistisch drama over de dood en dergelijke ongemakken.

The bucket list werd geregisseerd door Rob Reiner, die hier een goede naam verliest op het gebied van komedies. Laten we het er op houden dat de regisseur van de genreklassiekers This is Spinal Tap en When Harry met Sally zich moest behelpen met een belachelijk scenario en het fenomeen dat Jack Nicholson heet.

De ster voegt met de impulsieve miljonair Edward Cole alweer een olijk duiveltje aan zijn resumé toe, maar het bekende kunstje heeft zoveel aan charme ingeboet dat het een gebrekkig scenario niet langer kan compenseren. Naast Nicholsons sleetse sater houdt Morgan Freeman zich echter manmoedig staande.

De acteur speelde tien jaar geleden in Deep impact een zwarte Amerikaanse president, en hij beschikt over zoveel aangeboren autoriteit en waardigheid dat niemand er destijds een woord aan vuil hoefde te maken.

In The bucket list verricht Freeman opnieuw een klein wonder: alle potsierlijke medische nonsens en de pijnlijk onleuke grappen glijden probleemloos van hem af. Hij bevindt zich in een puinhoop van een film, en hij blijft overeind. Dat is Hollywood, met het echte leven heeft het allemaal niets te maken. (BART VAN DER PUT)

Trailer
Website