Kunst & Media Bewaar

Taalplacemat schokt het onderwijs niet

Dat Amsterdam is veranderd in een multiculturele stad, kent ook zijn nadelen: ''Er zijn zoveel culturen en toko's bijgekomen dat je ook geen Nederlands meer hoeft te spreken. Iedereen kan in zijn eigen taal geholpen worden.'' Foto ANP/ Ilvy Njiokiktjien
Dat Amsterdam is veranderd in een multiculturele stad, kent ook zijn nadelen: ''Er zijn zoveel culturen en toko's bijgekomen dat je ook geen Nederlands meer hoeft te spreken. Iedereen kan in zijn eigen taal geholpen worden.'' Foto ANP/ Ilvy Njiokiktjien © UNKNOWN

AMSTERDAM - Deskundigen zijn niet weg van de 'basiswoordenlijst voor Amsterdamse kleuters' die in de vorm van een placemat is uitgedeeld aan docenten in het basisonderwijs.

Dat bleek gisteren op een taalconferentie in De Meervaart. Het probleem is bekend, er zijn al methoden en ook de placemat lost de onderliggende problemen niet op, wordt er gezegd.

Op de placemat staan tweeduizend woorden die kleuters in ieder geval zouden moeten kennen en die docenten in de klas veel moeten gaan gebruiken. Zesduizend van de 13.000 kleuters in Amsterdam halen die bij lange na niet. Sommige kinderen kennen amper tweehonderd Nederlandse woorden, een enkeling is de Nederlandse taal helemaal niet machtig.

Kleuterleidster Caroline Post (44) van de Elisabeth Paulusschool, een gemengde basisschool in de Spaarndammerbuurt: ''Van de twintig kinderen die ik in mijn klas heb, zijn er zeker zeven die een taalachterstand hebben.'' De zeven krijgen al extra aandacht. Post neemt de placemat mee naar huis -'het kan een handige aanvulling zijn'-, maar is teleurgesteld over de taalconferentie: ''Ik heb niets nieuws gezien.''

Karin Woldberg (49) van basisschool Sint Barbara in Oost is het met Post eens. Samen met collega's Madelein Haakman (51), Willy Post (54) en Asha Mahabier (43) komt ze net uit een workshop over praten met peuters en kleuters: ''Dat doen wij al tien jaar.'' En de taalplacemat, ze moeten het nog zien.

Zelf maken ze al vier jaar gebruik van Ko-Totaal, een lesprogramma voor peuters en kleuters met een taalachterstand. Dat werkt, bewees de laatste kleutertoets: ''Er was maar één e-tje, het laagste dat je kunt scoren. Dat waren er vier jaar geleden veel meer.''

Dat Amsterdam is veranderd in een multiculturele stad, kent ook zijn nadelen: ''Er zijn zoveel culturen en toko's bijgekomen dat je ook geen Nederlands meer hoeft te spreken. Iedereen kan in zijn eigen taal geholpen worden.'' De kunst is de ouders te stimuleren. En dat is moeilijk, zegt Woldberg: ''Sommige ouders willen ook gewoon niet, zien het nut niet in van het voorlezen of het kijken naar Sesamstraat.''

Post: ''Er zijn nog steeds vrouwen die niet met ons mogen praten van hun man.''
Wat ze voor Ko deden? ''Toen maakten we ook lijsten en thema's, maar was het veel minder gestructureerd dan nu. Ook ouders konden we toen niet zo goed betrekken als we nu doen.'' En de taalplacemat? ''Die komt op mijn bureau te liggen. Voor de houvast. En dan kijken we wel of het werkt.'' (MARIANNE LAMERS)