Club Diana zal nooit meer hetzelfde zijn. En deze recensie zal niet zijn wat die anders was geworden. De sympathieke vocalist Marcel Brand van de band uit het zuidoosten van Nederland maakte onlangs een einde aan zijn leven. Juist aan de vooravond van een nieuwe plaat. Bij beluistering van het eveneens Brand geheten nieuwe album is er geen ontsnappen aan de keiharde feiten. En voelt de plaat als een einde. Een afscheid.

Wat de kern van deze recensie ook zonder de loop van de geschiedenis had gevormd, is dat Brand barst van de kwalitatief hoogstaande liedjes. Met soms wat referenties aan Pavement, en als altijd die duidelijke verwantschap aan Guided by Voices. Niet in de laatste plaats dankzij Brands vocalen. Aan zijn hand is de jongste plaat van de naar een hoerenkast in Mook vernoemde band vooral een springlevend en enthousiast werk. Een bewijs bovendien van een band die met hart en ziel houdt van ambachtelijke lofi.

Na drie albums over water (Sauna, Basin en Costa) is de band nu, na vorige albums Match en Grill toe aan het slotstuk van de trilogie over het tweede element, vuur. De overige primaire elementen van Club Diana - aarde, wind en vlees - zouden nog gaan volgen in de negen volgende platen die de band aan label My First Sonny Weissmuller beloofd had. Uiteraard blijft nu de vraag overeind wat de mannen gaan doen zonder hun bevlogen en oercreatieve zanger.

Voor nu rest er een prachtig document. Een elegie eigenlijk, waarop Brand met zijn bijna overslaande stem de melancholieke nummers zingt. "Memorize this bottle / It's like a sign of someone eager to depart and float", zingt hij in 'Tumbleweed'. Net zo aangrijpend en typerend als die regel zijn triestig gestemde en kippenvel opwekkende nummers als 'Do It All Over' en 'Breathe Out'. Maar gelukkig wordt er ook lekker stevig doorgerockt. Brand wordt zo een afscheid met een glimlach, en met een dikke druppel traanvocht. Een brok in de keel en een brok troost in prachtgeluid. Want nooit meer kan deze plaat los gezien worden van het verscheiden van een creatieve geest. (NIELS STEEGHS)
(My First Sonny Weissmuller/Konkurrent)

Meer over Club Diana op www.kindamuzik.net