Kunst & Media Bewaar

Met Coco raakt Pixar opnieuw alle emotionele snaren (****)

Coco is een behoorlijke gok voor Pixar. De thematiek is immers duister, op het lugubere af
Coco is een behoorlijke gok voor Pixar. De thematiek is immers duister, op het lugubere af © Disney Pixar

Pixars Inside Out leerde kinderen op speelse en intelligente wijze hun emoties kennen. Coco lijkt aanvankelijk minstens zo ambitieus. Dit is een animatiefilm over sterfe­lijkheid, die zich voor het grootste deel afspeelt aan gene zijde.

De held heet Miguel. Hij is gek op gitaarspelen, maar ­omdat zijn overgrootmoeder ooit in de steek werd gelaten door een muzikant zijn zelfs deuntjes aan de keukentafel verboden. Die muzikant, zo ontdekt Miguel, is wijlen ­Ernesto de la Cruz, de bekendste Mexicaan aller tijden.

Als hij dat enthousiast aan zijn oma vertelt, sloopt ze uit woede zijn gitaar. Om toch te kunnen spelen tijdens het festival op de Dag van de doden jat hij er eentje uit het mausoleum van De la Cruz.

Behoorlijke gok
Dat gaat mis. Op slag wordt hij omringd door overleden familieleden. Of wat er van hen over is. Miguel heeft een visum voor het land van de doden op zak, dat de volgende ochtend zal worden omgezet in een permanente verblijfsvergunning.

Hij kan alleen terugkeren naar het land van de levenden als hij de zegen krijgt van zijn dode familie. Zij stellen echter als eis dat hij nooit meer muziek maakt. Dat vindt Miguel onacceptabel en dus moet hij op zoek naar De la Cruz.

Coco

Regie Lee Unkrich
Stemmen Anthony Gonzalez, Benjamin Bratt, Gael García Bernal
Te zien in Cinecenter, City, Eye, Filmhallen, Het Ketelhuis, Kriterion, Rialto
****

Coco is een behoorlijke gok voor Pixar. De thematiek is immers duister, op het lugubere af. Misschien dat er daarom zo binnen de lijntjes wordt gekleurd.

Miguels domme hond is een vlakke sidekick, louter bedoeld als grappenmachine, en het verhaal een zoveelste incarnatie van het bekende riedeltje over lotsbestemming.

Zo ambitieus is deze film dus ook weer niet. Toch raakt Pixar opnieuw alle emotionele snaren en het hiernamaals is een prachtig ontworpen, muzikale metropolis waarin de dood een aangename verlenging van het leven vormt.

Pas als je vergeten bent door iedereen die je op aarde liefhad, sterf je 'The final death'. Over wat er dán met je gebeurt, doet Coco wijselijk geen uitspraken.

Lees ook: De Pixartheorie: alle Pixarfilms vormen samen een nieuw verhaal

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.