Recensie

Lars and the real girl ***

Regie: Craig Gillespie
Met: Ryan Gosling, Emily Mortimer, Paul Schneider, Kelli Garner, Patricia Clarkson

Ze zijn levensecht, altijd gewillig en 'goedkoper dan de meeste alternatieven', zo verklaren de makers van realdoll op hun Amerikaanse website. Voor minimaal zevenduizend dollar is de klant er koning, en kan hij of zij in het bezit komen van een volledig anatomisch correcte siliconenversie van een partner naar keuze.

Er wordt 'gegarandeerd stress-vrij gezelschap' beloofd, maar sinds de bizarre horrorfilm Love object (2003) weten we wel beter: wie een nauwelijks van een echt mens te onderscheiden namaakpartner in huis haalt, zet de deur naar de waanzin op een kier. De debuutfilm van Robert Parigi handelde over een schuchtere kantoorklerk, die na de aanschaf van een realdoll het onderscheid tussen werkelijkheid en fantasie kwijtraakt.

In de nieuwe film Lars and the real girl wordt al voor de introductie van de realdoll duidelijk gemaakt dat het titelpersonage ze niet allemaal op een rijtje heeft. De door Ryan Gosling vertolkte Lars beantwoordt aan alle Amerikaanse filmclichés over de aaibare gek. Hij woont naast zijn getrouwde broer in de garage van hun ouderlijk huis, en kan zich moeilijk uiten. Maar op een dag spreekt Lars honderduit over zijn nieuwe vriendin, die dankzij het internet helemaal vanuit Brazilië naar het besneeuwde dorp is gekomen, ondanks haar handicap.

Zijn broer is er niet blij mee: hij ziet geen vrouw met een handicap, maar een veredelde sekspop, ook wanneer fervent kerkganger Lars haar gewillige uitstraling achter decente kleding verstopt.

De zwangere schoonzus kiest voor acceptatie, want zolang die lieve jongen gelukkig wordt, kan het geen kwaad. De dorpsarts bekrachtigt die opvatting, waarna de film een licht absurde komedie wordt, waarin een keurige plattelandsgemeenschap een sekspop adopteert. De pop belandt zelfs in de kerk bij de zondagsdienst.

In Love object koppelde Robert Parigi de horrorelementen op een toegankelijke manier aan feministische theorieën over de begerende blik die mensen tot objecten degradeert, waardoor een film over een man en zijn pop een interessante subtekst kreeg. Daar ontbreekt het Lars and the real girl aan.

Debuterend regisseur Craig Gillespie en de van de tv-serie Six feet under bekende scenarioschrijfster Nancy Oliver mikken vooral op de geamuseerde glimlach. Het is goed dat hun schets van de plattelandsgemeenschap niet om gemakzuchtig leedvermaak of malle typetjes draait en de makers geen neerbuigende houding verweten kan worden.

Maar Lars and the real girl blijft uiteindelijk te veel hangen in die ene grap om de film echt memorabel te maken. Het verbaast ons dus dat de distributeur die het superieure Love object eerder naar de horrorschappen van de videotheek afvoerde, deze film wel naar de bioscoop brengt. (BART VAN DER PUT)