Recensie
Dörrie filmt haar roadmovie met continu een geigerteller bij de hand.
Dörrie filmt haar roadmovie met continu een geigerteller bij de hand. © Fukushima, Mon Amour

Fukushima, Mon Amour

recensieDe openlijke verwijzing naar Alain Resnais' klassieker Hiroshima, Mon Amour doet deze film weinig goed.

De internationale titel van deze nieuwe film van Duitse auteur Doris Dörrie is wat ongelukkig gekozen.

De openlijke verwijzing naar Alain Resnais' klassieker Hiroshima, Mon Amour doet de film weinig goed, en de originele Duitse titel Grüße aus Fukushima vangt de sfeer beter van deze melancholieke ansichtkaart uit de in 2011 door een atoomramp getroffen regio in Japan.

De jonge Duitse Marie (Rosalie Thomass) reist in clownskostuum naar het rampgebied, waar vijf jaar na dato nog bar weinig is veranderd. Haar missie om de mensen er wat op te vrolijken, verzandt al snel.