Kunst & Media Bewaar

Daar is ie weer: Halloweens Michael Myers is ontsnapt

Halloween
Halloween © Ryan Green

De tiende variant op John Carpenters horrorklassieker Halloween is van alles wat en van niets genoeg. De meesterhand van Carpenter wordt gemist.

John Carpenters horrorklassieker Halloween (1978) is een masterclass in spanningsopbouw. De stijlvolle film blinkt uit in eenvoud: een boeman ontsnapt uit een inrichting om op de griezelfeestdag in zijn geboorteplaats babysitters te belagen.

Carpenter trok lessen uit het werk van ­Alfred Hitchcock en gaf de hoofdrol aan debutante Jamie Lee Curtis, de dochter van de hoofdrolspeelster uit Hitchcocks Psycho (1960). Carpenters nagelbijter veroorzaakte een lawine aan eenduidige horrorfilms waarin boemannen het op Amerikaanse tieners voorzien hebben.

David Gordon Greens Halloween is de tiende variatie op het origineel. Green en zijn scenarioschrijvers negeren ­alle eerdere vervolgfilms en een tweetal herverfilmingen. Hun variant is een direct vervolg op Carpenters film en markeert de terugkeer van boeman Michael Myers, die na een 40-jarige hechtenis ontsnapt en naar Haddonfield terugkeert.

Halloween

Regie David Gordon Green
Met Jamie Lee Curtis, Judy Greer, Andi Matichak, Will Patton
Te zien in Arena, City, De Munt

Daar wacht de wederom door ­Jamie Lee Curtis vertolkte heldin al een volwassen leven lang op het moment waarop ze met haar oude kwelgeest kan afrekenen, al is het de vraag of ze daartoe in staat is. Haar dochter verklaart haar voor gek, haar kleindochter vindt haar wel stoer, de goegemeente luistert niet meer naar haar.

Bizarre zijpaden
Met de aandacht voor de gevolgen van de traumatische gebeurtenissen uit 1978 voor de heldin zoekt Green aansluiting op de huidige tijdgeest, waarin slachtofferschap en posttraumatische stressstoornissen serieuzer genomen worden dan in de jaren zeventig.

Voor de marketing is het een gouden greep: het plaatst de elfde film uit de Halloween-reeks bij de gewichtige horrorfilms met diepgang en inhoud, zoals Oscarwinnaar Get Out of het recente Hereditary.

Dat de film voor horrorliefhebbers toch de moeite waard is, kan aan de bijdragen van de veteranen van 1978 toegeschreven worden

Toch valt er veel op die status af te dingen. Net als in zijn wietkomedies Pineapple Express en Your Highness slaat Green regelmatig malle en bizarre zijpaden in, waarbij hoofd- en bijzaken om voorrang strijden.

Geen films meer
Dat is in een ­komedie meestal geen bezwaar, maar het kan de spanningsopbouw van een horrorfilm danig verstoren. Greens Halloween is bij vlagen behoorlijk eng en akelig, maar met die malle terzijdes, een potsierlijke plottwist en een traumathema dat in aanzetten blijft steken, is het van alles wat en van niets genoeg.

Dat de film voor horrorliefhebbers toch de moeite waard is, kan aan de bijdragen van de veteranen van 1978 toegeschreven worden. Jamie Lee Curtis is in haar vijfde Halloweenfilm goed op dreef en de muziek van John Carpenter is gevarieerd en net zo spanning verhogend als zijn minimalistische oorspronkelijke score.

De 70-jarige speelde het thema onlangs nog op het podium van Tivoli­Vredenburg in Utrecht, maar films maakt hij niet meer. Dat valt te betreuren: met zwabberende ­navolgers als Green wordt Carpenters meesterhand node gemist.

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.