Kunst & Media Bewaar

Amsterdam krijgt jongerenblad met boodschap

Anouk Gielen (Cygnus) en Tahrim Ramdjan (Ignatius Gymnasium) spraken elkaar aanvankelijk over de schoolkranten van hun scholen. Uiteindelijk besloten ze samen een jongerenmagazine op te richten.
Anouk Gielen (Cygnus) en Tahrim Ramdjan (Ignatius Gymnasium) spraken elkaar aanvankelijk over de schoolkranten van hun scholen. Uiteindelijk besloten ze samen een jongerenmagazine op te richten. © Eigen foto

Een echt Amsterdams jongerenblad, dat was het idee van Anouk Gielen en Tahrim Ramdjan, beiden zestien jaar. Woensdag presenteren de twee hoofdredacteuren hun tijdschrift Inkijk. 

Een echt jongerenblad bestaat niet meer in Amsterdam

Anouk Gielen, Cygnus Gymnasium

Eigenlijk wilde Anouk Gielen - Cygnus, 4 gymnasium - gewoon wat advies bij het maken van een schoolkrant. Vorig jaar oktober mailde ze Tahrim Ramdjan - volgend jaar 6 gymnasium - hoofdredacteur van de schoolkrant van het Ignatius College. Hoe pakken jullie zoiets aan, vroeg ze.

Tahrim: 'Tijdens een kopje koffie opperde ze daarna om een gezamenlijk blad te maken. Dat was eigenlijk een grapje. Maar afgelopen maart werd het toch serieus. We hadden eerst een interscholaire schoolkrant op het oog. Maar in hoeverre is dat nog een schoolkrant? We wilden daarom een jongerenblad gaan maken.'

Goede Vrijdag bracht Tahrim door naast de telefoon. Hij belde alle scholen in Amsterdam met de vraag of ze interesse hadden. Twaalf hapten uiteindelijk toe. Een pittige crowdfundingscampagne werd gestart, waarin om en nabij achtduizend euro werd opgehaald. Een stressvolle tijd, zegt Tahrim, die naar eigen zeggen dicht tegen een burn-out aan zat.

En de laatste weken waren niet minder stressvol. Eén redactielid werkte zelfs in de Alpen door. De gehele redactie was tijdens de laatste loodjes vijf dagen achtereen bezig met de vormgeving en liep de teksten nog minstens tien keer door op fouten.

Interview met transgender
'Een echt jongerenblad bestaat niet meer in Amsterdam,' zegt Anouk. 'De jongerenbladen die er zijn, worden geschreven door ouderen.' Tahrim: 'We zoeken een mix tussen zwaardere en lichtere onderwerpen. Studiekeuze bijvoorbeeld, maar in de eerste editie interviewen we ook een transgender. De onderwerpen moeten voor alle scholieren in Amsterdam interessant zijn. Op je school zit je heel erg in je eigen wereld, op je eigen eiland. Met dit tijdschrift willen we jongeren een inkijk geven in andermans omgeving. Ja, dat kun je idealistisch noemen. Het is goed om buiten de sfeer en de cultuur van je eigen school te kijken.'

Anouk: 'Ons doel is de jeugd van Amsterdam te laten zien dat er meer overeenkomsten zijn dan verschillen.' Hun redactie is daarvan het levende bewijs, zegt ze. Die bestaat inmiddels uit achttien scholieren van twaalf scholen. Dat jongeren steeds minder lezen, valt volgens haar nog wel mee. 'Jongeren willen wel lezen, maar halen hun nieuws online. Papieren tijdschriften zijn voor de rustmomenten - voor een blad ga je echt even zitten.'

Journalisten in de dop? Anouk: 'Misschien wel. Maar ik vind nog zoveel andere dingen leuk.' Tahrim: 'Het is ook wel een harde wereld. Toen we onze crowdfundingsactie volbracht hadden, stuurden we een persbericht naar allerlei media. Maar na een paar dagen hadden we nog van niemand een reactie. Toen zijn we ze maar gaan bellen.'