Kunst & Media Bewaar

Ali B is ongeloofwaardig als scheldende drugsbaas in Patser

Ali B is ongeloofwaardig als scheldende drugsbaas in Patser
© Patser

Niet het acteerwerk van Ali B, maar de relativerende humor van de regisseurs maakt misdaadfilm Patser genietbaar.

De derde film van het Vlaamse regisseursduo Adil El Arbi en Bilall Fallah is 'min of meer gebaseerd op waargebeurde shit', zo wordt de kijker beloofd. En waarom ook niet.

Het is goed voorstelbaar dat in Antwerpen vriendenclubjes rondlopen die, verveeld en gedesillusioneerd door een maatschappij waarin afkomst belangrijker is dan competenties, hun heil zoeken in de drugshandel.

Om geld, status en bovenal respect af te dwingen. En die vervolgens in aanraking komen met lui die zelfs hun wegwerpaansteker belangrijker vinden dan een mensenleven.

Relativerende humor
El Arbi en Fallah zijn enthousiaste, competente regisseurs die de aandacht met een minimale plot twee uur vast weten te houden. Het is vooral hun relativerende humor die deze misdaadfilm genietbaar maakt.

Patser

Regie Adil El Arbi, Bilall Fallah
Met Matteo Simoni, Nora Gharib, Ali B
Te zien in Arena, Het Ketelhuis, De Munt

Als een Marokkaanse jongen van geloof wil veranderen, roept een ander personage verbaasd uit: 'Maar het christendom is Windows en de islam is Apple!'

Mooi ook dat ze racisme aan de kaak stellen zonder de personages van hun eigen verantwoordelijkheid te ontslaan.

Ali B
Het stoort wel dat Patser veel elementen bij elkaar sprokkelt uit andere films. Zoals hun personages Tony Montana willen worden, zo willen El Arbi en Fallah graag Martin Scorsese of Brian DePalma zijn.

Die vergelijking doorstaan ze niet. Je kunt best duiven loslaten voor de grote shoot-out, maar als de choreografie vervolgens tegenvalt, onderstreep je er vooral mee dat je géén John Woo bent.

Waar de vriendschap tussen de jonge hoofdrolspelers op een cartooneske manier overtuigt, komt de grote slechterik er minder goed vanaf. Ali B mag vele talenten hebben, het spelen van een woest scheldende drugsbaas hoort daar niet bij.

Als hij de 'kankers' over zijn lippen laat rollen, denk je onwillekeurig aan de jonge rapper die de koningin een kus gaf. De vader die om zijn kinderen huilde aan tafel bij Matthijs van Nieuwkerk. Er zijn sprongen die je niet binnen één mensenleven kunt maken.

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.