Tachtig jaar buitenspelen en lauwe melk

In de Kennemerduinen bij Overveen zijn de jaren zeventig nog niet voorbij. Kijk maar: hoe vermaakte men destijds schoolkinderen tijdens die eindeloze zomervakantie? In vakantiekampen deed men groepsgewijs spelletjes, er werden spannende verhalen verteld, er werd gevoetbald, touwgetrokken en ze holden achter elkaar aan. Meesters en juffen verstrekten lauwe limonade en dito melk. Ze aten hun eigen boterhammen, met zand, er werden emmers en schepjes ter beschikking gesteld en de zon brandde de huid van de jeugd rood aan de waterkant.

Goed, tegenwoordig worden ze eerst in de factor 50 gezet, maar verder is zo'n beetje alles hetzelfde gebleven. Althans, bij het kamp van Jeugdduin2, een van de Amsterdamse vakantiekampen waar kinderen van 4 tot 12 jaar oud al tachtig jaar worden beziggehouden. Waren ze aanvankelijk bestemd voor de bleekneuzige kinderen van driehoog-achter en liepen ze parochiegewijs naar leegstaande bouwterreinen in de stad, tegenwoordig rijdt de firma Bakker dagelijks tweehonderd kids van werkende ouders in geaircode dubbeldekkers naar de duinen.

En verder is alles gebaseerd op rust en regelmaat. Inderdaad: vergeet die reinheid maar, zegt 'meester' Ben Grajer (69) - al 25 jaar een van de leiders: 'We halen ze 's morgens schoongewassen en uitgerust op en leveren ze 's avonds stinkend en doodmoe weer af bij hun ouders.' En dat een week lang voor 50 euro.

Ouders betalen het kamp overigens nu grotendeels zelf, sinds Amsterdam vorig jaar besloot de subsidie voor vakantiekampen te staken. Sindsdien slinken de reserves, zegt Klaas Mulder (64 - sinds zijn 19de actief), lid van de hoofdleiding van dit kamp. 'Als er een keer een tent omwaait kunnen we sluiten, want de spaarpot is na dit jaar schoon op.'

Het kamp, grote witte tenten van zeildoek voor als het regent, wat ijzeren schommels en een glijbaan, een kast vol vergeelde Donald Ducks en Tina's, stelten, hoepels en honderden plastic emmers en schepjes, leeft van de tradities: de ene dag drinken ze melk, de andere dag chocomel. Op donderdag poffertjes en 's morgens deelt materiaalman Fred onvermoeibaar touwtjes uit. Touwtjes? Het is een van de geheime wapens op het gebied van wifiloze kindervreugd: 50 centimeter rood-wit slagerstouw waarmee elk verloren minuutje een kop & schotel, de Eiffeltoren en 'vaders onderbroek' gefabriekt kunnen worden. Misschien een tip voor thuis?

FOTOSERIE 7