Tessa Rose Jackson: ‘Als artiest heet ik nu Someone, een naam waar veel minder verwachtingen aan zijn verbonden.’

PlusInterview

Singer-songwriter Tessa Rose Jackson maakt sterke herstart als Someone

Tessa Rose Jackson: ‘Als artiest heet ik nu Someone, een naam waar veel minder verwachtingen aan zijn verbonden.’Beeld Bibian Bingen

Als kind viel Tessa Rose Jackson in slaap met de muziek van Bob Dylan. Nu maakt de Britse Amsterdamse onder de naam Someone heel eigentijdse singer-songwritermuziek.

Peter van Brummelen

Tessa Rose Jackson (29) is geboren en getogen in Amsterdam, maar leerde pas op de crèche Nederlands praten. “Mijn ouders zijn allebei Brits. Als expats leerden ze elkaar hier kennen. Uit hun verhalen begrijp ik dat Amsterdam indertijd the place to be was voor mensen als zij: mijn moeder is lesbisch, mijn vader homo. Ik werd opgevoed door mijn twee moeders en mijn vader en zijn man zag ik ook regelmatig. Alle vier spraken ze Engels.”

Haar Engelstalige opvoeding is af te horen aan Shapeshifter, het album dat Jackson in het najaar van 2021 uitbracht onder de naam Someone. “Ik beschouw Engels toch wel als mijn eerste taal. Ik praat de hele dag Nederlands, maar als ik even niet uit mijn woorden kom, schakel ik toch over naar Engels. Als ik heel moe ben, wordt mijn Nederlands ook vlakker.”

Shapeshifter bevat zorgvuldige en inventieve, veelal ingetogen muziek. Een tournee met eerst wat buitenlandse optredens en daarna een rondje Nederland, eind december te besluiten met een optreden in Paradiso – dat waren de plannen om het album mee onder de aandacht te brengen. De pandemie verziekte de boel. Maar Shapeshifter wordt daar niet minder mooi om, natuurlijk.

Weinig contact

Jackson nam het album op in de tijd dat in Nederland de avondklok gold. “De studio is niet ver van mijn huis in West. Om half negen ’s avonds fietste ik er heen en na een nacht werken fietste ik rond half vijf ’s ochtends weer terug. Dan wordt je hele ritme anders natuurlijk. Ik zag ook weinig mensen meer. Ik ging me bijna afvragen of er eigenlijk nog wel andere mensen waren. Het was heel onwezenlijk allemaal.”

Shapeshifter is een album met heel eigentijdse singer-songwritermuziek. Verrassend daarom dat Jackson op het album ook een nummer van Bob Dylan zingt. Blowin’ in the wind nog wel, de song die op het repertoire staat van zo ongeveer iedere straatmuzikant.

“Thuis werd er veel sixtiesmuziek gedraaid. The Beatles, The Beach Boys, en Dylan dus. Ik heb als kind een periode gehad dat ik slecht sliep, ik was een jaar of zeven, acht. Ik kon pas ontspannen als ik stemmen hoorde. Ik viel in slaap met de luisterboeken van Harry Potter, maar ook van Dylan werd ik rustig. En dan ging het niet om de muziek, maar echt om zijn stem. Zijn manier van zingen lijkt ook op praten.”

Benauwend succes

Shapeshifter verschijnt als gezegd onder de naam Someone. Eerder bracht ze muziek uit onder haar eigen naam. Vanwaar deze verandering? “Ik heb rond mijn twintigste als artiest een heel voorspoedige start gemaakt. Mijn muziek werd goed ontvangen, ik speelde veel, te gek allemaal. Maar toen ik later een serieus writer’s block kreeg – er kwam echt niets meer uit mijn vingers – kwam ik er achter dat ik het succes ook benauwend vond. Ik wilde niet meer van het zelfde maken, ik wilde me muzikaal juist verbreden. Als artiest heet ik nu Someone, een naam waar veel minder verwachtingen aan zijn verbonden. Al het andere doe ik gewoon onder mijn eigen naam.”

Al dat ‘andere’ slaat op haar activiteiten op het gebied van film- en reclamemuziek. Muziek van Tessa Rose Jackson was te horen in een commercial van Ikea, maar ook in de film Mijn vader is een vliegtuig. “Het is financieel aantrekkelijk, dichter in de buurt van een vaste baan kun je als muzikant niet komen, maar ik vind het ook heel leuk om te doen. Ik leer van het werken in opdracht ook veel dat ik kan gebruiken voor mijn eigen muziek, die geheel kaderloos is. Ik geef les in compositie op het conservatorium. Tegen studenten die vast zitten zeg ik altijd: geef jezelf een opdracht, het helpt om heel gericht te werken.”

Studio van George Martin

Vóór Jackson zelf aan het conservatorium studeerde, ging ze als vijftienjarige naar de Brit School, het befaamde opleidingsinstituut waar ook Amy Winehouse en Adele de muziekafdeling doorliepen. “Het is heel moeilijk om er op te komen, zeker voor iemand van buiten Engeland, maar het is me gelukt. Een betere opleiding kon ik me niet wensen. Er was een studio die werd ontworpen door George Martin, de producer van The Beatles. Als je credits had opgebouwd, mocht je daar na schooltijd gewoon zelf aan de slag, echt zó vet.”

Goede herinneringen heeft ze ook aan het vak ‘music appreciation’: “Dat was ’s ochtends van half negen tot half elf en bestond uit niets anders dan luisteren naar muziek. Telefoons uit, praten verboden. De eerste paar lessen deed iedereen vervelend, we waren tieners. Daarna zaten we allemaal heel geïnteresseerd te luisteren naar Schönberg, Indiase raga’s en Mahler.”

Herkenden haar medeleerlingen op de Brit School ondanks dat perfecte Engels van haar als iemand uit Nederland? “Zeker, al snel heette ik Dutchie. De Brit School staat in Croydon, waar heel plat Londens wordt gesproken. Reken maar dat ik opviel met mijn BBC-Engels.”

Someone: Shapeshifter (Tiny Tiger Records)

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden