PlusVoorwoord

Jij, ik, de maan en de sterren

Judith Zilversmit

Het lijkt mij de beste baan van de wereld: stadsdichter. Dichten is al een gave en die wordt helemaal magisch als het onderwerp van de poëzie altijd jouw eigen, heerlijke stad is.

Schrijver en theatermaker Marjolijn van Heemstra is de nieuwe stadsdichter van Amsterdam. Van Heemstra, die het liefst conflictbemiddelaar was geworden, ziet de mensheid als een groepje ruimtevaarders, ontstaan uit bouwstenen van het heelal, ‘een zeldzaam beetje leven in het grote, koude universum waar we elke seconde van de dag doorheen zeilen’.

In die oneindige wereld vormt Van Heemstra’s ‘principe van herstel’ de grondslag voor alles wat ze schrijft. Ook in haar stadsdichterschap wil Van Heemstra vooral saamhorigheid kweken, zo stelt ze in het interview van deze week. “Ik zou willen schrijven over de lijnen van liefde die door de stad lopen… Er is de afgelopen periode veel verloren gegaan, maar het is ook jammer hoe weinig wordt getoond hoeveel er ook wordt vastgehouden en omarmd.”

Het is haar droom om Amsterdam (en Schiphol!) een nacht helemaal te verduisteren, zodat we dan allemaal tegelijk ( ja, iedereen) omhoog kunnen kijken naar de maan en de sterren. Het doel? ‘Daar en hier verbonden te zijn.’

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden