Plus

Dat zijn geen excuses: sorry zeggen in metoo-tijden

John de Mol zei mea culpa, maar van excuses of zelfinzicht was nauwelijks sprake. Ali B ontkent, Borsato onthoudt zich van commentaar. Alleen Jeroen Rietbergen gaf (een deel van) zijn misdragingen toe en zei sorry. Geen reactie was hetzelfde, maar wat heeft een slachtoffer eigenlijk nodig?

Lorianne Van Gelder
Ex-kandidate van The Voice over het grensoverschrijdende gedrag van Ali B. Beeld videostill/BOOS
Ex-kandidate van The Voice over het grensoverschrijdende gedrag van Ali B.Beeld videostill/BOOS

“Van jongs af aan leren we dat we sorry moeten zeggen als iemand iets fout heeft gedaan. Een betekenisvolle verontschuldiging is niet alleen sorry, maar bevat ook een erkenning van verantwoordelijkheid. Dat is voor slachtoffers belangrijk, maar ook maatschappelijk,” zegt Chris Reinders-Folmer, rechtspsycholoog, die onderzoek doet naar verontschuldigingen.

Hoe verschillend de reacties waren van de hoofdrolspelers in het The Voice-schandaal vertelt veel over de afwikkeling van de zaak. Excuses kunnen gratuit en zelfs extra kwetsend zijn, zoals de mea culpa van John de Mol. Reinders-Folmer: “De grootste fout die je kunt maken bij een verontschuldiging – als je dit al zo kunt noemen – is de verantwoordelijkheid bij een ander leggen of zelfs, zoals hier, de schuld afketsen op de slachtoffers.” Ook al kwam De Mol er later op terug.

Bevestiging perspectief

Van een heel andere orde was de reactie van Jeroen Rietbergen, die een week voor de uitzending van BOOS in zijn statement zijn gedrag toegaf en sorry zei. “[Ik] wil aan de betreffende vrouwen mijn oprecht gemeende excuses aanbieden voor dingen die ik nooit had mogen doen.”

Het laat onverlet dat niemand nog iets heeft opgelost en het leed al is berokkend. Maar het feit dat Rietbergen expliciet heeft toegegeven dat zijn gedrag volledig verkeerd was, bevestigt in ieder geval het perspectief van de slachtoffers, verklaart Reinders-Folmer.

Tot slot zijn er nog de zware aantijgingen tegen Marco Borsato en tegen Ali B., die door beiden worden ontkend, al liggen er ook aangiftes van verkrachting tegen die laatste. Zonder hen nu al als dader te bestempelen, is ontkennen voor werkelijke daders wel de goedkoopste en de makkelijkste strategie, zegt Reinders-Folmer. “Veel daders proberen in eerste instantie altijd te ontkennen. Op korte termijn is ontkennen beter, omdat zij zo het voordeel van de twijfel kunnen behouden. Maar op de lange termijn pakt dat vaak minder goed uit. Want als je schuld alsnog vast komt te staan, ben je niet alleen een dader, maar ook nog een leugenaar.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden