PlusAlbumrecensie

Camerata Trajectina voert ons mee langs eeuwen vaderlandse ellende

Erik Voermans
null Beeld

Het Utrechtse muziekgezelschap Camerata Trajectina houdt zich al sinds de oprichting in 1974 met grote hartstocht bezig met de Nederlandse muziek van de middeleeuwen tot en met de zeventiende eeuw. Doordat ze altijd thematisch te werk gaan, zijn hun programma’s altijd aanstekelijke minicursussen vaderlandse geschiedenis.

Het album Treur Nederland! Rampliederen door de eeuwen heen is in deze tijd van vermoeiende corona-ellende zeldzaam actueel, niet in de laatste plaats omdat Camerata bij componist Willem Wander van Nieuwkerk en dichteres Ester Naomi Perquin een nieuw stuk bestelde over de huidige pandemie. Perquins zinnen zijn raak. ‘Nee, wanneer je erin zit weet je niet waar je bent. Op de bodem, de uitweg, beginpunt, de grens.’

Naast de coronacrisis worden ook de Sint-Elisabethsvloed van 1421, de Sint-Felixvloed van 1530, de pestepidemie van 1636, het afbranden van de Amsterdamsche Schouwburg in 1772 en uiteraard de Watersnoodramp van 1953 bezongen. Daarbij valt op dat de tekstdichters de rampen in de meeste gevallen zien als een straf van god, zelfs bij de Friese muggenplaag van 1664.

De muziek is meestal een bewerking van een bestaande melodie, zoals de Lacrimae or seven tears van Dowland bij het Treur-Lied Over den Hollandschen Inbreuck der Wateren in den Dortsche Weerd – prachtig gezongen door Wendy Roobol.

Het album is, zoals altijd, fraai vormgegeven, met alle gezongen oud-Hollandse teksten in het boekje.

Klassiek

Camerata Trajectina
Treur Nederland!
(Globe)

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden