PlusInterview

Presentator Sahil Amar Aïssa doet mee aan Wie is de Mol: ‘Ik heb nu overal een voet tussen de deur’

Sahil Amar Aïssa in zijn huis in Amsterdam-Oost. Beeld Sophie Saddington
Sahil Amar Aïssa in zijn huis in Amsterdam-Oost.Beeld Sophie Saddington

Sahil Amar Aïssa is te zien in het nieuwe seizoen van Wie is de Mol. Ook werkt de presentator aan enkele nieuwe programma’s en probeert hij de wereld op alle fronten een stukje beter te maken. Lukt dat ook?

Tim Igor Snijders

In zijn appartement in Amsterdam-Oost laat Sahil Amar Aïssa een rood-paars notitieboekje zien: ‘Dit is geen molboekje’ staat erop. Het tegenovergestelde is waar. Niet zo handig dus dat de BNNVara-presentator het boekje, met al zijn aantekeningen van het spel in Wie is de Mol, overal liet rondslingeren tijdens de opnamen. Toch zullen zijn tegenspelers er weinig aan hebben gehad: alles is geschreven in het Riffijns, de taal van zijn ouders.

Het 22ste seizoen van het spelprogramma stelt een nog groter publiek voor aan de 29-jarige Aïssa, een maatschappelijk geëngageerde programmamaker (Spuiten & Slikken, De Racisme Kennistest, Make Holland Great Again), die naast presentator ook acteur en columnist is.

Was u fan van Wie is de Mol voor uw deelname?

“Ik keek het voor het laatst in 2010, denk ik. Het was een van de weinige programma’s op de Nederlandse televisie die ik echt spannend vond. Maar ik vond iedereen te lief worden voor elkaar. Toen ben ik afgehaakt. Ik had wel in mijn achterhoofd: het enige voordeel van bekendheid is dat je nog eens een keer mee mag doen aan Wie is de Mol.”

Dan komt dat telefoontje. Sprong u een gat in de lucht?

“Nee! Ik dacht: heb je wel de juiste? Wie weet of ik er uiteindelijk bij zou zitten. Ik dacht, ik moet hier nu niet mijn leven omheen gaan bouwen.”

Eerst zien, dan geloven.

“Ja, pas toen ik maanden later in het vliegtuig stapte voor de opnamen, en Glen, Everon, Fresia en Welmoed zag (zijn medekandidaten, red.), dacht ik: ja, nu gaan we knallen.”

Waar bent u momenteel mee bezig?

“In het eerste BNNVara-programma dat ik zelf heb ontwikkeld, portretteer ik nieuwe Nederlanders die problemen in eigen land zijn ontvlucht. Denk aan drugsgeweld in Colombia of onderdrukking in Belarus en China. Ik wil laten zien dat Nederland het spel meespeelt in de wereld, en kijkers bewust maken: waar stem je op in Den Haag?”

Aïssa gaat verder met een opsomming van nieuwe projecten, maar loopt halverwege weg. Hij duikt zijn slaapkamer in, waar hij wat rommelt. Even later komt hij terug met een rode muppet in zijn hand, die hij een stoel geeft aan tafel.

“Dit is mr. Schmoopy. Hij speelt de hoofdrol in een webserie die ik met een maat ga maken. Toen er werd bezuinigd op Sesamstraat, bedacht ik het verhaal rond een muppet die in de jaren 90 helemaal de shit was en zich verloor aan feesten, drank en drugs. Nu hij is uitgerangeerd en de kids liever naar vloggers kijken, moet hij weer op zoek naar zijn oude zelf.”

Wie zijn uw voorbeelden of inspiratiebronnen?

“De maker die ik heel erg voel, is Donald Glover. Hij laat zich niet definiëren, door niemand niet, en is heel kritisch op de status quo. Hij rapt onder de naam Childish Gambino, maar maakte ook een funkalbum. Hij acteerde in de komedieserie Community en bedacht en speelde in Atlanta. Hij deed stand-up. Hij is zo fluïde als het kan. Zo wil ik ook graag zijn.”

Aïssa lijkt in alles te streven naar een beter wereld. Zo moest het programma Make Holland Great Again (2019-2020) Nederland op alle fronten tot een iets lievere plek maken: in een ontroerend item hielpen Aïssa en zijn collega’s een weduwnaar aan het zeldzame favoriete plaatje van zijn overleden vrouw, en kijkers werden op ludieke wijze bewust gemaakt van de plasticsoep, online haatreacties en andere maatschappelijke problemen. Op sociale media laat Aïssa zich fel uit over alles van racisme tot het lot van de Oeigoeren in China.

Waar komt uw engagement vandaan?

“Voor een deel komt dat door BNNVara, die met een progressieve agenda programma’s maakt. Zelf was ik niet altijd zo betrokken. Toen ik ooit aan de filmacademie begon, wilde ik gewoon zorgeloos vette shit maken. Als Marokkaans-Nederlands kind ben je deel van een gemarginaliseerde groep, maar dat heb je lange tijd niet door. En waarom zou ik daarmee moeten dealen? Ik wilde me daar niet door laten definiëren.”

Hoe veranderde dat?

“Naarmate je doorkrijgt hoe de verdeling is in de samenleving, word je bewuster. Op latere leeftijd was ik vaak de enige in de ruimte met een bepaald perspectief, en je voelt dat daar vaak geen plek voor is. Nu merk ik: o, shit, ik zit op een positie waar mensen luisteren naar wat ik zeg.”

Dat klinkt als een zware verantwoordelijkheid.

“Hoeveel andere mediamakers zitten het ene moment aan tafel bij DWDD om te praten over Bob Dylans The Times They Are A Changin’, en rijden later die avond door naar hun matties in de shishalounge om het daar over rapper Lijpe en Ismo te hebben? Ik ben mij bewust van mijn positie, ik heb nu overal een voet tussen de deur.”

Sahil Amar Aïssa. Beeld Sophie Saddington
Sahil Amar Aïssa.Beeld Sophie Saddington

Wanneer vindt u uw programma’s geslaagd?

“Als mensen ergens op een andere manier naar kijken door een verhaal dat wij brengen. Kijkers werden bijvoorbeeld orgaandonor na een uitzending van Make Holland Great Again, of gingen minder plastic gebruiken. Na de uitzending van De Racisme Kennistest vertelde een Marokkaans-Nederlandse moeder mij dat haar zoontje het leuk vond om iemand op tv te zien met net zo’n ‘moeilijke’ naam als hij.”

Dus wat u maakt moet impact hebben. Mag het nooit alleen leuk zijn?

“Jawel, absoluut wel.”

U heeft eens gezegd dat u niet de enige Marokkaanse Nederlander wil zijn bij BNNVara; ze moeten niet denken dat ze er met u wel zijn. Hoe staat het met diversiteit bij de NPO?

“De representatie op beeld wordt beter. En in alle jaardoelstellingen van de omroepen wordt inclusie belangrijk genoemd. Maar wat ik merk, is dat veel mensen achter de schermen vaste contracten kregen in de tijd dat dit soort thema’s helemaal geen speerpunten waren. Als het om vaste plekken gaat, is er voor een jongere, progressieve generatie minder ruimte.”

Welke gevolgen heeft dat?

“Dat zie je bijvoorbeeld aan talkshowtafels. Dan is zangeres Etta James zoveel jaar dood en denken redacteuren: welke zwarte zangeressen zullen we uitnodigen om daarover te praten? Dat komt omdat redacties met dezelfde poule werken, waar ze steeds uit vissen. Als er nog een vrouw aan tafel moet, of iemand van kleur, is dat vaak een afterthought. Die poule is niet divers genoeg.”

Dat probleem was er tien jaar geleden ook al. Verandert er iets?

“Ja, maar de verandering is nog te marginaal, omdat de mensen die de beslissingen nemen niet heel veel anders zijn dan tien jaar geleden. En nu ga ik speculeren: ik denk dat er een onuitgesproken weerstand is tegen verandering onder oudere tv-makers. Zij denken misschien: als we volhouden dat onze manier van werken goed is, klopt onze kennis nog, kloppen onze connecties nog, is er nog ruimte voor ons. Niet te veel toegeven aan die nieuwe, irritante generatie dus.”

Waar merkt u dat aan?

“Als een programma op zoek gaat naar een nieuwe medewerker, wordt steeds benadrukt: we willen ervaring, een stabiel iemand, iemand die dat al eens eerder heeft gedaan. Zodat we zeker weten dat het goed wordt.”

Hij lacht, en haalt demonstratief zijn schouders op. “Tja, als we zo blijven denken, gaat er niets veranderen. Nee, je moet de beste samenstelling kiezen. Je kunt drie heel kundige mensen aannemen die van de Hogeschool voor de Journalistiek komen, maar een autodidacte guy uit Rotterdam-Zuid van Somalische komaf zal je heel andere inzichten geven. Die verbreedt je horizon. Die manier van kijken mis ik nog in de omroepwereld.”

Bent u een optimist?

“Ik wil wel graag optimist zijn, alleen komt de realiteit er telkens tussen. Het liefst kijk ik in de toekomst, en zeg ik dan of het goed komt.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden