PlusNieuws

Annemiek van Vleuten is de concurrentie eindelijk weer eens voor in Luik-Bastenaken-Luik

Het is geen vanzelfsprekendheid meer dat Annemiek van Vleuten op heuvelachtig terrein de beste van het peloton is. De concurrentie is enorm en dat maakt haar tweede winst van Luik-Bastenaken-Luik nog mooier.

Thomas Sijtsma
Annemiek van Vleuten zondag tijdens Luik-Bastenaken-Luik. De Nederlandse wielrenster kwam net als in 2019 als eerste over de finish. Beeld JASPER JACOBS/BELGA
Annemiek van Vleuten zondag tijdens Luik-Bastenaken-Luik. De Nederlandse wielrenster kwam net als in 2019 als eerste over de finish.Beeld JASPER JACOBS/BELGA

Ze merkt het in haar kwaliteit van trainingen, ze ziet het aan haar getrapte wattages en ze voelt het in haar benen. Annemiek van Vleuten is naar eigen zeggen beter dan ooit, maar toch heeft ze tot de laatste klassieker van het voorjaar moeten wachten op haar eerste eendagszege in de WorldTour.

Van Vleuten (39) schreef zondag Luik-Bastenaken-Luik na een solo op haar naam. De groep met achtervolgers kon de olympisch kampioene tijdrijden in de slotfase niet volgen.

De overwinning doet haar veel, zo is te zien in finishstraat Quai de Ardennes als haar helblauwe ogen vochtig worden. De renster van Movistar bedankt in haar microfoon haar teamgenoten, ze hebben het ‘supergoed’ gedaan. Daarna tegen iedereen die zich om haar heen heeft verzameld: “Ik zat zo in de tang, ik dacht dat het vandaag nooit ging lukken.”

Klassiekers zijn onvoorspelbaarder dan ooit

Daarmee benoemt Van Vleuten indirect de recente ontwikkeling in het vrouwenwielrennen. Daar tekent zich een zekere nivellering af. De toppers boeten er niet in aan kwaliteit, maar meer vrouwen presteren op een steeds hoger niveau. Ploegen hebben diverse pionnen om uit te spelen en zorgen er bijvoorbeeld voor dat Van Vleuten geïsoleerd wordt. Afgelopen jaren leverden wedstrijden op een parcours met veel reliëf vaak een duel op tussen Van Vleuten en haar inmiddels gestopte tegenstrever Anna van der Breggen. Tegenwoordig dijt het rijtje met favorieten steeds verder uit en zijn de klassiekers tegelijk onvoorspelbaarder geworden.

Het vrouwenwielrennen is niet per se een Nederlandse sport, al zullen veel mensen de laatste jaren wel die indruk hebben gekregen. De winst van Van Vleuten was zelfs de eerste namens Nederland op het hoogste niveau van de WorldTour na Lorena Wiebes in de minder aansprekende Ronde van Drenthe.

“Het is een ontwikkeling die ik heel graag zie,” zegt Van Vleuten, die volgens tijdmetingen nooit sneller was geweest op de bepalende klimmetjes in de finale. “Terwijl ik elk jaar nog beter word, zijn er meer vrouwen die kans maken op de overwinning.”

Steeds meer vrouwen in de finale

Ook Demi Vollering (25) – die tijdens Luik-Bastenaken-Luik in de achtervolgende groep in de sprint derde werd, achter de Australische Grace Brown – ziet de ontwikkeling. “Het groepje favorieten wordt groter en groter. Elke keer als we in een finale komen, zijn we met meer vrouwen. Het vrouwenwielrennen is keihard aan het groeien. Ik vind het mooi, de wedstrijden zijn zwaarder. Tactische keuzes worden belangrijker.”

De uitslagen van 2022 spreken voor zich. De Vlaamse Lotte Kopecky won Strade Bianche en de Ronde van Vlaanderen, de Italiaanse Elisa Longo Borghini was de sterkste in Parijs-Roubaix en haar landgenote Marta Cavalli bleek ongenaakbaar in de Amstel Gold Race en de Waalse Pijl.

Vaker pijn doen

De internationalisering is terug te zien in de uitslag van Luik-Bastenaken-Luik. Naast Van Vleuten, Brown en Vollering staan in de top-10 rensters met de Zuid-Afrikaanse, Cubaanse, Duitse, Poolse en Italiaanse nationaliteit.

Van Vleuten past haar wedstrijdtactiek zelfs aan aan de groeiende concurrentie. In 2019, toen ze de klassieker ook al won, had ze aan een aanval op de steile La Redoute genoeg. Deze editie deed ze het in twee keer door ook nog op de Roche aux Faucons op ruim tien kilometer voor de meet vernietigend aan te gaan. “Met één aanval raak ik niet iedereen meer kwijt. Ik wist dat ik ze vaker pijn moest doen.”

Een overwinning in het huidige seizoen voelt voor de Wageningse intenser. “Het is niet makkelijk, er wordt niets meer cadeau gedaan. Het is elke keer weer vechten. Mooi toch?”

Evenepoel wint bij debuut

Net als bij de vrouwen, en ondanks stevige tegenwind in de finale, soleerde bij de mannen zondag een eenling naar de zege in Luik-Bastenaken-Luik. De Belgische debutant Remco Evenepoel (22) ontsnapte met een verschroeiende demarrage op de gevreesde La Redoute, achterhaalde koploper Bruno Armirail, en maakte het op indrukwekkende wijze af. Quinten Hermans en Wout van Aert lieten het volledige podium Belgisch kleuren.

De zege werd vurig gewenst bij de ploeg van Evenepoel, Quick-Step Alpha Vinyl. Ploegbaas Patrick Lefevere had na veel succesvolle jaren met de lede ogen moeten aanzien hoe zijn renners in de voorjaarsklassiekers vaak niet meer dan een bijrol vertolkten. Een zelfde scenario leek zich uit te te tekenen toen kopman Julian Alaphilippe in een afdaling heel hard ten val kwam. Meerdere favorieten en outsiders moesten de strijd staken, waarna Evenepoel van de geboden ruimte profiteerde en toesloeg.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden