Ashgan El-Hamus.Beeld Agata Nowicka

Zou Wiebes ooit hebben zitten janken bij een toneelstuk of concert?

PlusAshgan El-Hamus

Een concertzaal. Mensen staan dicht op elkaar, alsof ze het gemist hebben. Een schouder die langs een andere schouder schuurt. Een glimlach. Het feit dat we met 100+ man haast in elkaars mond aan het ademen zijn geeft niet meer. De muziek neemt ons mee en weet de boel weer eens te redden.

Een volle theaterzaal. Geroezemoes, een vloer die kraakt. Een acteur loopt op. Ook hij zal het gemist ­hebben. Oorverdovende stilte, hij spreekt zijn eerste zinnen uit, waar we met 100+ mensen naar zitten te luisteren.

Een bioscoopzaal. 100 + mensen kijken haast ­bewegingloos met zijn allen naar hetzelfde. Mensen maken meer geluid dan eerst, alsof ze willen laten weten dat ze er zijn.

Dit is gelukkig niet nu. Dit is hopelijk over een tijdje. Als alles over, of beter, is. Als dat zover is, is dit namelijk wat we nodig gaan hebben. Het zal geen levens redden, maar een concert vol ontlading, een film die je in je hart stompt of een voorstelling die je niet meer loslaat, zal op wat voor manier ook helpen als dit allemaal voorbij is.

Begrijp me niet verkeerd, het belangrijkste is niet dit. Het belangrijkste is dat wij niet massaal alle zeep uit de winkels halen, zodat er niks overblijft voor mensen die het harder nodig hebben dan wij. Het belangrijkste zijn nog steeds de mensen in de zorg en het beschermen van kwetsbare groepen. Dat wij thuis blijven, is het belangrijkste. Maar ik word gevraagd om over film te schrijven, over kunst, dus is dit waarover ik mee kan praten.

Als we naar minister Wiebes moeten luisteren, ­hadden wij zzp’ers beter een ander beroep kunnen ­kiezen, een beroep zonder risico’s, met een vast ­contract en al dat soort dingen, zodat we nu niet met de gebakken peren zouden zitten. Want volgens Wiebes hoeven wij niet te rekenen op steun vanuit de overheid, wij kozen immers zelf voor dit risico. Ten eerste is het voor zzp’ers vaak geen keuze om zzp’er te zijn, maar bestaat er geen vast contract voor die banen, en zegt Wiebes dus eigenlijk dat alle zzp’ers maar een kantoorbaan hadden moeten kiezen.

Ten tweede vraag ik me af of minister Wiebes een ­lievelingsfilm heeft of ooit heeft zitten janken bij een toneelstuk of concert. Ik hoop voor hem van wel, anders mist hij dingen. Ik vraag me af wat minister ­Wiebes zou doen als hij thuis zou komen te zitten.

Of hij Netflix zou missen, of het stiekem dansen op zijn favoriete plaat.

Minister Wiebes, als wij willen dat, wanneer alles over is, wij, jij en ik, getroost kunnen worden, ontlading ­kunnen vinden, als we willen dat we kunnen blijven bestaan, hebben we nu een beetje hulp nodig. Want godzijdank zijn er mensen die het risico durven te nemen om dit werk te kunnen doen, zodat al die ­mensen die nu thuis zitten iets te lezen, te kijken, te luisteren hebben. En we over een tijdje, wanneer we daar zoveel behoefte aan zullen hebben, met z’n allen meegevoerd kunnen worden door alles wat we het ­liefste doen, en we weer stiekeme dansjes zullen doen op onze favoriete platen.

Reageren? a.elhamus@parool.nl.

Op deze plek wisselen de filmmakers Norbert ter Hall en Ashgan El-Hamus elkaar om de week af.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden