Lezersbrief

‘Zorgeloos genieten van de zon is er niet meer bij, laat het alsjeblieft gaan regenen’

De maand mei is de droogste uit de Nederlandse geschiedenis. Paroollezer Thomas Donders hoopt voor het eerst in zijn leven dat het flink gaat regenen. 

Beeld ANP

Gisteren gebeurde het weer, zoals het de laatste tijd wel vaker gebeurt. Ik wilde alleen even wat luchtige nieuwsberichten scannen als afleiding van mijn werk, maar mijn oog viel direct op een artikel met de kop: ‘Grootste droogte in ruim 40 jaar’.

De maand mei is de droogste uit de Nederlandse geschiedenis. Welja. Weer zo’n dubieus record. De afgelopen jaren lijkt de (online) voorpagina van Het Parool alleen maar uit dit soort berichten te bestaan. ‘Warmste week ooit gemeten’, ‘Bizarre temperaturen voor deze tijd van het jaar’, ‘Extreme droogte verwoest natuur­gebied’.

Ze komen allang niet meer onverwacht, maar doen elke keer weer pijn. Alsof ze een soort besefmoment ­creëren dat het probleem er nog steeds in al z’n hevigheid is, en ­stiekem, tussen al het coronageweld door, alleen maar erger wordt.

Dat het me dagelijks bezighoudt ben ik inmiddels gewend, maar dit is nieuw: sinds kort kan ik niet meer zorgeloos genieten van mooi weer. Waar ik vroeger oprecht gelukkig werd van de zon en er maximaal gebruik van maakte, wetende dat het in Nederland altijd maar even duurt, heeft zonneschijn tegenwoordig hetzelfde effect als die krantenkoppen. Besef. Klimaatverandering. Zorgen. Weg goede zin.

Ik wil boos worden, iemand de schuld geven. Ik wil Greta Thunberg-achtige verwijten maken en schreeuwen: “Jullie babyboomers en geldgraaiende multinationals hebben de onschuld van mijn zomers afgepakt!”

Maar ik weet dat dat geen zin heeft. Ik weet dat mijn woede vooral door machteloosheid en verdriet komt, en frustratie over het feit dat ik tegen de beperkingen van mijn minuscule invloed op deze aarde aanloop. Want alleen lijk ik zó weinig te kunnen doen. Ik kan geen auto kopen, maar één blik op de A10 en het lijkt alsof iedere Amsterdammer drie auto’s bezit. Ik kan plastic scheiden, maar zie alleen maar onnodig verpakte producten in Albert Heijn. En ik kan keurig vegetariër worden, maar aan het einde van wéér een zomerse dag ruik ik zoveel barbecues dat het niet kopen van mijn stukje vlees volledig teniet wordt gedaan.

De zon schijnt. Iedereen lijkt blij. Maar ik kan er niet meer van genieten. Voor het eerst in mijn leven hoop ik dat het deze zomer gaat regenen. Zo veel mogelijk.

Thomas Donders, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden