Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Zogenaamd superieur morele redenen beperken drastisch de culturele vrijheid

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Iemand stuurde mij een Facebookbericht door van een bezorgde moeder: ‘Tot mijn ergernis is ook het Barlaeus in de trein van het diversiteitsnarratief gestapt. Leerlingen van de vierde klas moeten kiezen uit een boekenlijst die geheel gebaseerd is op dit uitgangspunt. Geweldige schrijvers zoals Gerard Reve of W.F. Hermans komen niet voor op de lijst. Bij Engelse literatuur hetzelfde verhaal. Verdienste op basis van kleur/etnische groep zou niet de interesse voor literatuur mogen infiltreren. Het is in feite racisme en het gaat met deze sturing ook de interesse voor boeken niet ten goede komen. Is er nog zoiets als scheiding van ontwikkeling en activisme?’

Uiteraard ben ik het zeer eens met de auteur van dit bericht.

Ik schrok ervan. Het Barlaeus was de school waarop mijn dochter zat. Zij had in de vierde al Reve en Hermans gelezen. Goddank. De visie, de morele opvattingen, de stijl en de biografie van beide schrijvers waren aanleiding tot vele, vele gesprekken, debatten en monologen waaraan zij haar eigen moraal kon slijpen.

Wat het Barlaeus nu doet is inderdaad een vorm van racisme, al zullen zij dit heftig ontkennen. Het is het racisme dat voorkomt uit het gevoel van morele superioriteit dat je vooral ziet bij de ‘witte wijn-elite’. (Wat een prachtbegrip eigenlijk.) Het is de gedachte: wij hebben een goed gevoel voor rechtvaardigheid, weten hoe het hoort, hebben zelf een goede opleiding genoten en zien de gevaren in onze samenleving en kunnen daarom het beste bepalen wat goed is voor onze maatschappij.

Het is links kolonialisme: om zogenaamd superieur morele redenen de culturele vrijheid drastisch beperken. ‘Deze boeken wel, deze niet.’ De boeken van Karl May mogen bijvoorbeeld ook niet meer, las ik vorige week. Te racistisch. Welke idioot heeft dat bedacht? J.K.Rowling, te suspect. Bij grote uitgevers zit nu een ‘diversiteitsofficer’, iemand die in de gaten houdt of je niet ‘neger’ schrijft. Wie een film wil maken wordt verplicht aan te geven hoe divers de productie is.

Het is een aanval op de vrijheid om de kunst te maken die je wil. Men wil je een bepaalde kant op sturen. Niet alleen de kunstenaar, ook de lezer, de kijker, de luisteraar moet gekneed worden ‘het juiste, het goede en het schone’ te denken.

Als ik niet smerig zou denken, een vat vol tegenstrijdige ‘verkeerde gevoelens’ zou zijn, zou ik overigens niet kunnen schrijven.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden