PlusColumn

Zo'n voetbalavond is een ritueel, je weet wat er gaat komen

Gijs GroentemanBeeld Linda Stulic

Het beviel mij helemaal niet hoe José Mourinho na afloop van Ajax-Manchester United op het veld met Justin Kluivert en Davinson Sanchéz stond te kletsen.

Wat had hij bij ze te zoeken? Wij begonnen in de kamer vruchteloos te gillen dat verslaggever Marcel Maijer (die met die krulletjes, die ook vaak ­darten presenteert) het veld op moest rennen om Mourinho bij die lieve Ajaxspelers weg te ­jagen.

Maar ja, Maijer was met andere dingen bezig. De aanvoerder strikken voor een interview bijvoorbeeld, of de trainer, of de meest eloquente speler die Ajax ooit heeft voortgebracht, Matthijs de Ligt.

Die rol van Marcel Maijer - spelers interviewen vlak nadat ze een wedstrijd hebben gespeeld - vind ik trouwens de ondankbaarste taak in de journalistiek die er is. Het is gewoon volstrekt onmogelijk om op dat moment een zinnig gesprek te voeren.

Hij besloot Davy Klaassen, die net de belangrijkste wedstrijd van zijn leven had verloren, eens rustig te gaan uithoren over diens toekomst. Zou hij bij Ajax blijven?

Zou het feit dat Ajax Champions League zou spelen áls ze de ­Europa League hadden gewonnen een factor in zijn beslissing geweest zijn om misschien te ­blijven?

Laten we zo zeggen: het waren niet de dingen waar Davy op dat moment nou mee bezig was. Dus die wreef over zijn hoofd, zoals hij altijd zo karakteristiek doet, zei tegen Marcel Maijer dat hij het heel rare vragen vond, en liep weg.

Daar sta je dan, met je vragen.

Ik neem aan dat Maijer zelf ook wel weet dat die vragen op dat moment nergens op slaan, maar er is een ijzeren wet dat ze tóch gesteld moet worden. Zoals politiek verslaggevers die maar blijven vragen over de formatie.

Ze weten dat er geen antwoorden komen, maar misschien wordt er een veelzeggende wenkbrauw opgetrokken.

Boven in het stadion zaten Aad de Mos, Frank de Boer en Wilfred Genee, die inmiddels al heel vaak hadden besproken dat Ajax kansloos was geweest en dat ze meer tussen de linies door hadden moeten spelen. Zij zaten ook te hunkeren naar een spelersinterview dat zij dan weer eens grondig konden analyseren.

Zo'n voetbalavond is een ritueel, je weet wat er gaat komen, je kunt uittekenen wat er gezegd gaat worden, maar je wilt er toch doorheen en je wilt het allemaal zien. Alleen lijkt het allemaal zo verdomd lang te duren als je verloren hebt.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column over media.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden