Column Artikel RozeBeeld Artur Krynicki

Zo’n René le Blanc moet je wel kort houden

PlusNico Dijkshoorn

Voor 20.000 euro heb ik de SBS-volkszanger René le Blanc een maand lang geboekt. Hij zit nu naast me. Ik heb hem gezegd dat ik hem vanavond ga schilderen en midden in mijn kamer heb ik vier lege kratjes bier neergezet zodat hij toch op een soort van podium staat als hij zingt.

Je moet hem wel kort houden. Ik kan geen vijf meter door mijn huis lopen of hij staat naast me. Of ik al weet dat hij de Nederlandse Engelbert Humperdinck is. In het begin antwoordde ik ‘nee’ en dan kreeg ik dat hele verhaal weer, dat hij dezelfde beweging met zijn voeten maakt als de Engelse Engelbert Humperdinck, maar nu zeg ik meteen: “Ik ben de Nederlandse Nico Dijkshoorn, en ik ga even een bak koude nasi uit de koelkast kanen.”

Het probleem is dat René tussen de optredens door niet stil kan zitten. Ik heb een paar keer geprobeerd samen met hem een avondje televisie te kijken, maar dat is geen doen. In alles herkent hij zichzelf. Gisteren keken we naar een natuurfilm over Afrika. Dat ze daar geen water hebben en dat je uitgedroogde grond ziet en dat het dan gaat regenen en er opeens allemaal dieren samenkomen bij een drinkplaats en daar zit le Blanc dan permanent doorheen te kwekken.

Dat die drinkplaats hem doet denken aan een bepaald verzorgingshuis waar hij ooit heeft opgetreden en dat die mensen dan eigenlijk uitgedroogd Afrika waren en hij het water. Dat ze zo van hem hadden genoten. Twee uur later, tijdens het kijken naar de Rijdende Rechter weer dat gelul van le Blanc er doorheen.

“Ik los ook problemen op, maar dan met mijn stem. Mensen komen naar me toe en zeggen, René, ik heb zo’n raar gevoel als ik op mijn lever druk en dan zing ik mijn nieuwe hit en dan gaan die mensen nog steeds met een kapotte lever naar huis, maar wel met die hele René le Blanc-experience in hun botten.’

Het gekke is dat je toch een band opbouwt met zo iemand. Vanmiddag heb ik hem bij me geroepen. Wilde hij meteen weer zijn nieuwste hit zingen. Iets met lufffff erin. En een heel verhaal meteen over zijn overhemd, dat hij de uitvinder was van de opstaande boord.

Ik heb hem onderbroken en gevraagd of hij naast me kwam zitten. Daarna heb ik hem gezegd dat hij heel mooi, natuurlijk vallend haar heeft. Tranen. Hij draagt zijn nieuwe single aan mij op. De werktitel: Beautiful Falling Hair.

Nico Dijkshoorn schrijft twee keer per week een column voor Het Parool, en spreekt zijn bijdragen ook in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden