Artikel Wit Beeld Agata Nowicka

Zo’n digitale detox heeft ook zijn voordelen

Plus Natascha van Weezel

Vorige week mocht ik een minister interviewen. Dat doe ik niet dagelijks, dus de avond van tevoren kon ik de slaap moeilijk vatten. Ik lag zo lang te woelen en te malen dat ik door mijn wekker heen sliep. Tien minuten voordat ik moest vertrekken, schrok ik wakker.

Hijgend plofte ik neer in de trein naar Den Haag. Daar merkte ik dat ik mijn telefoon in de haast was vergeten. Ik haalde mijn tas drie keer tevergeefs binnenstebuiten en raakte in paniek. Wat moest ik doen? Teruggaan leek me geen optie, dan zou ik minstens dertig minuten te laat komen.

Hoe moest ik het interview eigenlijk opnemen? Normaal gesproken doe ik dat met de dictafoon op mijn iPhone. En waar moest ik heen? Ik had het adres genoteerd in Google Calendar. Google Maps had ik uiteraard ook niet voorhanden. Natuurlijk, ik moest de woordvoerder even bellen. Ik haalde opgelucht adem om dit briljante idee. Een seconde later stond ik versteld van mijn eigen domheid.

Elke vijf minuten zocht ik opnieuw naar mijn telefoon. Niet omdat ik hoopte dat hij op de een of andere miraculeuze wijze alsnog in mijn tas was beland, maar vooral uit automatisme. Daardoor besefte ik hoe vaak ik eigenlijk op dat ding kijk. Nu ik zelf smartphoneloos was, viel het me opeens op dat mijn coupégenoten zich volledig in hun eigen wereld hadden teruggetrokken. Ze zaten allemaal op Facebook, luisterden met grote koptelefoons naar muziek, lazen de krant via Blendle of waren luid aan het bellen.

Dat laatste bleek overigens zeer vermakelijk. “Hij is gewoon keihard vreemdgegaan met die lelijke bitch. Echt girl, ik vermoord hem!” schreeuwde een jong meisje tegenover me tegen een vriendin op afstand. Een peuter van een jaar of twee liep langs en zwaaide vrolijk naar de reizigers. Ik was de enige die hem opmerkte.

Op Den Haag Centraal vroeg ik de weg aan een aantal voorbijgangers. Ze keken me wantrouwend aan en maakten zich snel uit de voeten. Alleen een bejaarde vrouw wilde me helpen. Ze liep een stukje mee en toonde een foto van haar kleinkind, terwijl ze trots vertelde dat hij net met de middelbare school was begonnen. “Nog een hele fijne dag hè, leuk om weer eens met ­iemand te praten,” zei ze bij het afscheid.

Precies op tijd kwam ik aan op het ministerie. Ik keek het omaatje na en bedacht dat zo’n ‘digitale detox’ ook zijn voordelen heeft. Misschien dat ik mijn telefoon in het vervolg vaker vergeet. Al kies ik dan geloof ik toch een dag uit waarop ik iets minder nerveus ben.

Natascha van Weezel (32) is journalist. Elke dinsdag schrijft ze een column voor Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden